«گونتر گراس» نویسنده مشهور و برنده نوبل، جایزه «آلفرد دوبلین» 2009 را به «اویگن روگه» نویسنده و نمایشنامه‌نویس روسی الاصل آلمانی اهدا کرد.

به گزارش ایبنا به نقل از خبرگزاری آلمان، «اویگن روگه» این جایزه 15 هزار یورویی را به خاطر نخستین رمان خود با عنوان «در عصر روشنایی‌های اندک» که داستان یک خانواده کمونیست از دهه 30 قرن بیستم نا پایان رژیم کمونیستی را روایت می‌کند، دریافت کرد.


بر مبنای نظر هیات داوران ، نیروی گفتگو ، طنز تلخ و توانایی سرشار هنری در بخش‌های مختلف این کتاب، موجب ایجاد یک فرم تاریخی آلمانی شده و از این رو این هیات وی را شایسته کسب این جایزه دانسته است.

علاوه بر روگه، فولکر اچ. آلت واسر، سوتسیا بانک، توماس هتچه، هریت کولر و مایکل رز دیگر نامزدهای کسب این جایزه در فهرست نهایی آن بودند.

جایزه ادبی «آلفرد دوبلین» به نوشته‌های داستانی تعلق می‌گیرد که هنوز در قالب یک کتاب منتشر نشده‌اند.

«روگه» که در سال 1954 در «اورال» روسیه به دنیا آمده است، به عنوان نویسنده تاتر و تلوزیون شهرت دارد. وی همچنین آثار ادبیات روسیه را نیز به آلمانی ترجمه می کند و بیش از همه آثار «آنتوان چخوف» را برای کار ترجمه خود برمی گزیند.

وی پس از اخذ دیپلم ریاضی از دانشگاه «هامبولد» برلین ، کار خود را به عنوان نویسنده تاتر و سینما آغاز کرد. وی در اوایل فعالیتش با انجمن فیلم آلمان و تاتر برلین شرقی همکاری می کرد.

از جمله قطعات تاتری او می توان به «مرثیه بابلزبرگ» ، «آشوب» و «پرونده بومه» اشاره کرد که در سال 2001 به کارگردانی «آندرآس درسن» در «درسدن» به روی صحنه رفت.

جایزه ادبی فوق در سال 1979 توسط «گونتر گراس» و برای زنده نگه داشتن نام و یاد نویسنده رمان «میدان الکساندر برلین» پا به عرصه وجود گذاشت. «گراس» همچنین در مارس 2009 یک گردهمایی را برای قرائت آثار «آلفرد دوبلین» در آکادمی «پاریسر پلاتز» برگزار کرد که علاوه بر خود وی ، «میشائیل کومپف مولر» و «کارین کیووس» نیز در آن حضور داشتند.

گفتنی است آثار «دوبلین» نویسنده بزرگی که در سال 1957 چشم از جهان فرو بست ، یاد آور ادبیات مدرن بود و انتشارات «اس فیشر» از سال گذشته اقدام به تجدید چاپ آثار این نویسنده کرده است.از دیگر برندگان این جایزه ادبی می‌توان به «میشائیل کومپف مولر» ، «ژوزف وینکلر»، «آینار شلیف»، «گرهارد روس» ، «لیبوسه مونیکوا» و «یان فاکتور» اشاره کرد.

و عناصر و دیدگاه‌های مطرح‌شده را روشمند كرد، درست همان‌طوركه دكارت با «كوجیتو» مساله تشكیك را كه پیش از او محمد غزالی، آگوستین و دیگران بر آن اندیشه گماشته بودند‌، روشمند كرد... این شاعران خودخوانده برای بی‌اهمیت نشان دادن ایرادات و سستی سروده‌های‌شان «پیرمرد» را سپر بلا كرده‌اند و نام لغزش‌های خود را زیر پوشش اصطلاحاتی مانند «گسترش دستور زبان»، ‌«آشنایی‌زدایی»، ‌«حس‌آمیزی» و امثال اینها پنهان می‌سازند. ...
دشنام‌های ناموسی، حالا رسیده است به شعارهای ضد میهنی... حذف نود فقط بر می‌گشت به حذف مرجعیت اجتماعی به دست گروهی که هیچ مرجعیتی نداشتند!... یک شترمرغ می‌آورم که در یک مسابقه‌ی رقاصی برنده شده است.... در ارشاد کسی می‌نشست که ماموریت‌ش کشیدن ماژیک روی تصاویر زنان برهنه‌ی مجلات بود... هیچ‌کدام در هیچ کاری حرفه‌ای نشدید... با ستاره مربع این بحران را حل کن مدیر شبکه! ...
برای وصل‌کردن آمده بود، وقتی همه در پی فصل بودند. سودای «مکتب تلفیق» داشت، وقتی «مکتب تفکیک» فراتر از نام یک جریان فکری، توصیفی بود برای کنش غالب فعالان مذهبی و سیاسی. دنبال تطبیق بود. دنبال جوش‌دادن... منبر جای حدیث و آیه و تفسیر است، جای نصیحت و تذکر... موعظه‌ی واعظ قرار است کسی که پای منبر نشسته را متنبّه کند؛ نه آن‌که او را بشوراند. باید به آرامش برساندش، نه آن‌که به هیجان. ...
«مراقب قدرت دایره‌ها باش!» این توصیه‌ی مادربزرگ شافاک به نوه‌ی دختری‌اش است. به نظر او هر یک از ما درون یک مجموعه دایره زندگی می‌کنیم. دایره‌هایی که اگر مراقب منطقه نفوذ و حدود آنها نباشیم؛ خطر مرگ ما را تهدید می‌کند. مرگی در سکوت و بی‌ هیاهو... ...
نوشتن برایم هم دشوار است و هم آسان... با آثار هنری، كتاب و آدم‌های بی‌نظیری هم برخورد كرده‌ام اما در لحظه‌ای اشتباه و هیچ اتفاقی نیفتاده است... كلاس درس پادزهری است برای داشتن سیاستمدارهایی كه داریم و اتفاق‌هایی كه در جهان اطراف‌مان روی می‌دهد. ...