برترین آثار ادبی و غیرادبی 2009 توسط روزنامه نیویورک تایمز با معرفی «ریموند کارور، زندگی یک ‌نویسنده» اثر «کارول اسکلین‌کا» در بخش غیرادبی و «شهر قدیمی» نوشته «جاناتان لی‌تم» در بخش آثار ادبی انتخاب و معرفی شد.

به گزارش فارس به نقل از نیویورک تایمز، ده اثر معرفی شده در این یادداشت همگی در سال 2009 و به زبان انگلیسی منتشر شدند.

در این فهرست پنج عنوان کتاب در بخش غیرادبی و 5 رمان و مجموعه داستان در بخش ادبی معرفی شده است.

در میان فهرست آثار ادبی این روزنامه که به عنوان برترین آثار منتشر شده در سال 2009 آمریکا از آن یاد شده آثار نویسندگانی چون «میل ملونی»، «جاناتان لی‌تم»، «لری مور»، «ژانت والز» و «‌کیت والبرت» دیده می‌شود.

«ریموند کارور، زندگی یک نویسنده» به قلم «کارول اسکلین‌کا»، «اربابان مالی» نوشته «لیاقت احمد»، «روشنایی؛ آینه» اثر «ماری کار»، «سربازان خوب» کتاب «دیوید فینکل» و همینطور «عصر هیجان»‌به قلم «ریچارد هولمز» از جمله آثاری است که در بخش غیرادبی این فهرست آمده است.

«ریموند کارور، زندگی یک نویسنده» به قلم «اسکلین‌کا» زندگی و شرح‌حالی از «
ریموند کارور» نویسنده و شاعر آمریکایی را به مخاطب عرضه می‌کند.

نویسنده در این کتاب شرح‌حالی از زندگی «کارور» از دوران کودکی تا میان‌سالی او ارائه می‌دهد و در برخی فصل‌ها به معرفی و بررسی آثار مطرح این نویسنده و کتابشناسی او نیز به صورت مختصر می‌پردازد.

«میل ملونی» در کتاب خود که داستانی پیرامون دهه 1970 را به تصویر می‌کشد از مشکلات خانوادگی یک پدر و دختر صحبت کرده و رابطه میان آن دو و دیدگاه هر کدام به عشق را به رشته تحریر درآورده است. داستان وی با نام «تنها یک راه از آن من است» را با همکاری انتشارات «ریورهد بوک» در امریکا منتشر کرده است.

«جاناتان ‌لی‌تم» نیز در رمان «شهر قدیمی» هشتمین رمان خود را با همکاری انتشارات «دوبردی» منتشر کرده است.

«تاریخچه‌ ای از زندگی زنان» نوشته «کیت والبرت» نیز از دیگر آثار ارائه شده در این فهرست است که به زندگی زنان آمریکایی در دو دهه گذشته پرداخته است.

داستان پنج زن است: دو خواهر و سه غریبه. زنی بی‌خانمان، مسئول پذیرش هتل، منتقد هتل، روح خدمتکار هتل و خواهر روح... زندگی را جشن بگیریم، خوب زندگی کنیم؛ زندگی کوتاه و سریع است، زود به آخر می‌رسد... بدون روح، جسم نمی‌خواهد کاری به چیزی داشته باشد، فقط می‌خواهد در تابوت خود بخوابد... زبان زنده است: ما کلماتی هستیم که به‌کار می‌بریم... آخرین نبرد برای زندگی، تا آخرین نفس پرواز کردن، رفتن تا مردن. ...
نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...