«نامِ دال: از ناصرخسرو به سوسور» اثر فرزاد بالو و مهدی خبازی کناری توسط نشر سیاهرود منتشر شد. به باور نویسندگان این کتاب پاره‌ای از دستاوردهای زبانشناختی سوسور توسط ناصرخسرو مطرح شده بودند.

نامِ دال: از ناصرخسرو به سوسور» اثر فرزاد بالو و مهدی خبازی کناری

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نشر سیاهرود کتاب «نام دال» را با شمارگان هزار نسخه، ۱۰۶ صفحه و بهای ۲۴ هزار تومان منتشر کرد.

نویسندگان این کتاب که از متخصصان زبانشناسی سوسوری و اندیشه‌های این زبانشناس و نشانه شناس برجسته سوییسی هستند، در پژوهش‌های خود متوجه شدند که پاره‌ای از دستاوردهای زبانشناختی سوسور، قرن‌ها پیش توسط ناصرخسرو به صورتی دقیق مطرح شده است.

به باور نویسندگان این کتاب در سنت ما به انحای مختلف و به تناسب موضوع و قلمرو مورد بحث به نقش زبان اشاره شده است که هر کدام از آنها شایستگی این را دارند با طرحی تازه در گفتمان مطالعات زبانی معاصر ورود پیدا کنند. ناصرخسرو از معدود اندیشمندانی است که به طور مستقل و از لحاظ فلسفی و زبان‌شناختی به زبان پرداخته است و مباحث مطرح‌شده توسط او با آرای زبان‌شناسان معاصر به‌ویژه سوسور قابل مقایسه است؛ از این‌رو نویسندگان در این کتاب اندیشه‌های سوسور و ناصر خسرو و تلقی آنها را از لایه‌های مختلف زبان، مورد بررسی قرار داده است.

فرزاد بالو و مهدی خبازی کناری این ایده مهم را در کتاب «نامِ دال» و در سه فصل به ترتیب با این عناوین مطرح کرده‌اند: «ماهیت چند ساحتی زبان در اندیشه ناصرخسرو و سوسور»، «از نام و نامدار ناصرخسرو تا دال و مدلول سوسور» و «از نوشتار به مثابه غاصب تا نوشتار به مثابه شناخت». کتاب همچنین پیوست مهمی با این تیتر دارد: «مقایسه تلقی دریدا و ناصرخسرو در نسبت گفتار و نوشتار».

نویسندگان این کتاب پیشینه مهمی در مباحث زبانشناسی و نقد ادبی دارند. از دیگر کتاب‌های منتشر شده به قلم فرزاد بالو می‌توان به این موارد اشاره کرد: «پیامبر مدرنیسم ادبی: جبران خلیل جبران به روایت آدونیس»، «هرمنوتیک: نظریه، کاربست، نقد از هرمنوتیک کلاسیک تا هرمنوتیک فلسفی»، «از تقابل گفتار و نوشتار تا تقابل نظم و نشر در سنت ادبی ما»، «تفسیر موضوعی قرآن کریم ناصرخسرو» و «سنت و تجدد در جهان اسلام به خوانش آدونیس».

همچنین از دیگر تالیفات و پژوهش‌های خبازی کناری نیز می‌توان این کتاب‌ها را نام برد: «نسبت زبان و فهم در هرمنوتیک فلسفی گادامر»، «دیفر (ا) نس؛ ساختار زدایی دریدا»، «زیبایی‌شناسی‌زدایی: رویکردی ساختارزدایانه به زیبایی‌شناسی»، «فارابی فیلسوف زبان»، «من این کلمات را نساختم (متن‌های ۱۳۹۶ - ۱۳۹۴)»، «یک کلمه به من بدهید (متن‌های ۱۳۸۴ - ۱۳۸۸)»، «روایت فلسفی ساختارگرایی و پساساختارگرایی»، «مبانی فلسفی منطق: رویکرد تاریخی»، «نوشتار؛ خواهری زشت»، «دریدا؛ فلسفه و پرسش از ذات دانشگاه»، «افلاطون، سوسور»، «از اینکه دارند می‌آیند» و…

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...