چهارمین چاپ کتاب «سینمای اگزیستانسیالیستی» [Existentialist cinema]  نوشته ویلیام سی. پامرلو [Pamerleau, William C] و ترجمه نصرالله مرادیانی توسط نشر بیدگل منتشر شد. آثار برگمان، آنتونیونی و فلینی ذیل مباحث تئوریک این کتاب تحلیل شده‌اند.

سینمای اگزیستانسیالیستی» [Existentialist cinema]  نوشته ویلیام سی. پامرلو [Pamerleau, William C]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نشر بیدگل چهارمین چاپ کتاب «سینمای اگزیستانسیالیستی» را با شمارگان ۵۰۰ نسخه، ۳۵۲ صفحه و بهای ۶۷ هزار تومان منتشر کرد. چاپ نخست این کتاب سال ۱۳۹۵ با شمارگان هزار نسخه و بهای ۲۵ هزار تومان منتشر شد و چاپ پیشین (سوم) آن نیز سال ۱۳۹۸ با شمارگان ۵۰۰ نسخه و بهای ۳۶ هزار تومان در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

کتاب دو بخش دارد. بخش اول با عنوان «فراهم کردن مقدمات: مسائل نظری» سه فصل دارد. در فصل اول با عنوان «اگزیستانسیالیسم: مروری بر درون مایه‌ها و چهره‌های مهم» اندیشه‌های سورن کی‌یر کگور، فریدریش نیچه، ژان پل سارتر، سیمون دوبوار و پل تیلیش مورد بررسی قرار گرفته و مفهوم و رویکرد پدیدارشناسی تحلیل شده است.

در فصل دوم با عنوان «فیلم به مثابه ابزاری برای پژوهش فلسفی» این مباحث مطرح شده است: «رویکرد نظری در تقابل با رویکردهای شخصی به اگزیستانسیالیسم»، «آیا فیلم می‌تواند فلسفه بورزد؟»، «فیلم و اگزیستانسیالیسم فلسفی»، «به تصویر کشیدن وضع بشر: مساله واقع گرایی» و «فیلم‌های پرمعنا».

فصل سوم از بخش اول عنوان «واقع گراییِ سینمایی و هویت روایی» را با خود به همراه دارد و در آن این مباحث مطرح شده است: «مشکلات واقع گرایی»، «روایت و فیلم»، «هویت روایی»، «دعوی واقع گرایی» و «اگزیستانسیالیسم روایی».

بخش دوم با عنوان «فیلم‌های پرمعنا» شامل پنج فصل است. در فصل اول از بخش دوم با عنوان «آنتونیونی: بی‌معنایی و جهان مدرن» ضمن طرح مبحث بی معنایی و مقاومت جهان، فیلم‌های کسوف و ماجرا تحلیل شده و در ادامه بحث بازاندیشی در اختیار تمام عیار پیش کشیده می‌شود.

فصل دوم از بخش دوم با عنوان «دین داری در فیلم‌های اینگمار برگمان» شامل سه مبحث است: «سه گانه دینی برگمان»، «مرگ خدا» و «دین داری بدون دین». فصل‌های سوم تا پنجم از بخش دوم کتاب نیز شامل این عناوین است: «نگاهی دوباره به راسکلنیکف: کاوش در چالش‌های اخلاقی معاصر در فیلم‌های وودی آلن»، «اصالت در فیلم‌های فدریکو فلینی» و «روح آزاد نیچه‌ای در انجمن شاعران مرده و «هارولد و ماد».

یکی از مفاهیم اساسی اگزیستانسیالیسم جنبش برآمده در دل وضعیتی که شاید در آن خیلی‌ها در کرۀ خاک به خوبی با بی‌معنایی آشنا بودند / بوده‌اند معنا (و بی‌معنایی) زندگی بشر است. در کتاب حاضر، ویلیام پامولو به واسطۀ تحلیل و نقد فیلم‌هایی که خاصه به مسئلۀ معنا در زندگی بشر می‌پردازند تصویری از شخصیت‌هایی به دست می‌دهد که زندگی‌شان، با افول گفتمان‌های سنتی، دینی و…، از معنا تهی شده‌است. او در مقابل از شخصیت‌هایی در این فیلم‌ها برایمان حرف می‌زند که استقامت به خرج می‌دهند و از زیر مسئولیت خود شانه خالی نمی‌کنند؛ و مآلاً خود معنا را در زندگی‌شان بر می‌سازند.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...