چهارمین چاپ کتاب «سینمای اگزیستانسیالیستی» [Existentialist cinema]  نوشته ویلیام سی. پامرلو [Pamerleau, William C] و ترجمه نصرالله مرادیانی توسط نشر بیدگل منتشر شد. آثار برگمان، آنتونیونی و فلینی ذیل مباحث تئوریک این کتاب تحلیل شده‌اند.

سینمای اگزیستانسیالیستی» [Existentialist cinema]  نوشته ویلیام سی. پامرلو [Pamerleau, William C]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نشر بیدگل چهارمین چاپ کتاب «سینمای اگزیستانسیالیستی» را با شمارگان ۵۰۰ نسخه، ۳۵۲ صفحه و بهای ۶۷ هزار تومان منتشر کرد. چاپ نخست این کتاب سال ۱۳۹۵ با شمارگان هزار نسخه و بهای ۲۵ هزار تومان منتشر شد و چاپ پیشین (سوم) آن نیز سال ۱۳۹۸ با شمارگان ۵۰۰ نسخه و بهای ۳۶ هزار تومان در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

کتاب دو بخش دارد. بخش اول با عنوان «فراهم کردن مقدمات: مسائل نظری» سه فصل دارد. در فصل اول با عنوان «اگزیستانسیالیسم: مروری بر درون مایه‌ها و چهره‌های مهم» اندیشه‌های سورن کی‌یر کگور، فریدریش نیچه، ژان پل سارتر، سیمون دوبوار و پل تیلیش مورد بررسی قرار گرفته و مفهوم و رویکرد پدیدارشناسی تحلیل شده است.

در فصل دوم با عنوان «فیلم به مثابه ابزاری برای پژوهش فلسفی» این مباحث مطرح شده است: «رویکرد نظری در تقابل با رویکردهای شخصی به اگزیستانسیالیسم»، «آیا فیلم می‌تواند فلسفه بورزد؟»، «فیلم و اگزیستانسیالیسم فلسفی»، «به تصویر کشیدن وضع بشر: مساله واقع گرایی» و «فیلم‌های پرمعنا».

فصل سوم از بخش اول عنوان «واقع گراییِ سینمایی و هویت روایی» را با خود به همراه دارد و در آن این مباحث مطرح شده است: «مشکلات واقع گرایی»، «روایت و فیلم»، «هویت روایی»، «دعوی واقع گرایی» و «اگزیستانسیالیسم روایی».

بخش دوم با عنوان «فیلم‌های پرمعنا» شامل پنج فصل است. در فصل اول از بخش دوم با عنوان «آنتونیونی: بی‌معنایی و جهان مدرن» ضمن طرح مبحث بی معنایی و مقاومت جهان، فیلم‌های کسوف و ماجرا تحلیل شده و در ادامه بحث بازاندیشی در اختیار تمام عیار پیش کشیده می‌شود.

فصل دوم از بخش دوم با عنوان «دین داری در فیلم‌های اینگمار برگمان» شامل سه مبحث است: «سه گانه دینی برگمان»، «مرگ خدا» و «دین داری بدون دین». فصل‌های سوم تا پنجم از بخش دوم کتاب نیز شامل این عناوین است: «نگاهی دوباره به راسکلنیکف: کاوش در چالش‌های اخلاقی معاصر در فیلم‌های وودی آلن»، «اصالت در فیلم‌های فدریکو فلینی» و «روح آزاد نیچه‌ای در انجمن شاعران مرده و «هارولد و ماد».

یکی از مفاهیم اساسی اگزیستانسیالیسم جنبش برآمده در دل وضعیتی که شاید در آن خیلی‌ها در کرۀ خاک به خوبی با بی‌معنایی آشنا بودند / بوده‌اند معنا (و بی‌معنایی) زندگی بشر است. در کتاب حاضر، ویلیام پامولو به واسطۀ تحلیل و نقد فیلم‌هایی که خاصه به مسئلۀ معنا در زندگی بشر می‌پردازند تصویری از شخصیت‌هایی به دست می‌دهد که زندگی‌شان، با افول گفتمان‌های سنتی، دینی و…، از معنا تهی شده‌است. او در مقابل از شخصیت‌هایی در این فیلم‌ها برایمان حرف می‌زند که استقامت به خرج می‌دهند و از زیر مسئولیت خود شانه خالی نمی‌کنند؛ و مآلاً خود معنا را در زندگی‌شان بر می‌سازند.

................ هر روز با کتاب ...............

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...