کتاب «عمرو موسی؛ سال‌های دیپلماتیک» نوشته خالد ابوبکر با ترجمه سمیه رعیت منتشر شد.

کتابیة عمرو موسی سال‌های دیپلماتیک خالد ابوبکر سمیه رعیت

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب که خاطرات «عمرو موسی»، «چهره سرشناس دیپلماتیک جهان عرب» است در ۴۱۰ صفحه و با قیمت ۸۰ هزار تومان با طرح جلدی از معصومه میرزایی، توسط انتشارات آرادمان منتشر شده است.

در معرفی ناشر از کتاب «عمرو موسی؛ سال‌های دیپلماتیک» آمده است: "عمرو موسی، وزیر خارجه پیشین مصر و دبیرکل سابق اتحادیه عرب در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ بود. او که در ایران دیپلماتی شناخته‌شده است، به گواهی بسیاری از صاحب‌نظران، دیپلماتی کارکشته و سیاستمداری حاذق بوده و در طول چند دهه در دیپلماسی مصر و جهان حضور مؤثر داشته است. به همین دلیل وقتی کتاب حاضر را منتشر کرد، بلافاصله به کتابی پرفروش تبدیل شد؛ چراکه کلام درج شده در این کتاب به قلم کسی است که خود در ماجراهای بازگوشده تنها ناظر نبوده، بلکه در آن‌ها نقش ایفا کرده است.

حال برگردان فارسی این مجموعه خاطرات، به قلم خالد ابوبکر و با ترجمه سمیه رعیت، مترجم و روزنامه‌نگار سیاست خارجی، توسط انتشارات آرادمان و با اطلاع شخص عمرو موسی، منتشر شده است.

در این کتاب، عمرو موسی علاوه بر بیان زندگی شخصی خویش، تحولات مصر و نقش این کشور را در تحولات منطقه و کشورهای جهان، به زبانی روشن و بیانی گیرا بازگو کرده است. او همچنین از نقش و تجربیات خود در سیاستگذاری‌های داخلی و خارجی سخن به میان آورده که برای علاقه‌مندان به امور سیاسی و تحولات دیپلماتیک چند دهه گذشته منطقه و جهان، بسیار قابل تامل است. ناگفته نماند که فرازهایی از اظهارات عمرو موسی در این کتاب، در کشور مصر، موافق و مخالفانی داشته است.

نسخه‌هایی از این کتاب نیز به دفتر حافظ منافع مصر در تهران تحویل داده شده است تا به‌دست عمرو موسی برسد."

................ هر روز با کتاب ...............

انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...