کتاب «عمرو موسی؛ سال‌های دیپلماتیک» نوشته خالد ابوبکر با ترجمه سمیه رعیت منتشر شد.

کتابیة عمرو موسی سال‌های دیپلماتیک خالد ابوبکر سمیه رعیت

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب که خاطرات «عمرو موسی»، «چهره سرشناس دیپلماتیک جهان عرب» است در ۴۱۰ صفحه و با قیمت ۸۰ هزار تومان با طرح جلدی از معصومه میرزایی، توسط انتشارات آرادمان منتشر شده است.

در معرفی ناشر از کتاب «عمرو موسی؛ سال‌های دیپلماتیک» آمده است: "عمرو موسی، وزیر خارجه پیشین مصر و دبیرکل سابق اتحادیه عرب در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ بود. او که در ایران دیپلماتی شناخته‌شده است، به گواهی بسیاری از صاحب‌نظران، دیپلماتی کارکشته و سیاستمداری حاذق بوده و در طول چند دهه در دیپلماسی مصر و جهان حضور مؤثر داشته است. به همین دلیل وقتی کتاب حاضر را منتشر کرد، بلافاصله به کتابی پرفروش تبدیل شد؛ چراکه کلام درج شده در این کتاب به قلم کسی است که خود در ماجراهای بازگوشده تنها ناظر نبوده، بلکه در آن‌ها نقش ایفا کرده است.

حال برگردان فارسی این مجموعه خاطرات، به قلم خالد ابوبکر و با ترجمه سمیه رعیت، مترجم و روزنامه‌نگار سیاست خارجی، توسط انتشارات آرادمان و با اطلاع شخص عمرو موسی، منتشر شده است.

در این کتاب، عمرو موسی علاوه بر بیان زندگی شخصی خویش، تحولات مصر و نقش این کشور را در تحولات منطقه و کشورهای جهان، به زبانی روشن و بیانی گیرا بازگو کرده است. او همچنین از نقش و تجربیات خود در سیاستگذاری‌های داخلی و خارجی سخن به میان آورده که برای علاقه‌مندان به امور سیاسی و تحولات دیپلماتیک چند دهه گذشته منطقه و جهان، بسیار قابل تامل است. ناگفته نماند که فرازهایی از اظهارات عمرو موسی در این کتاب، در کشور مصر، موافق و مخالفانی داشته است.

نسخه‌هایی از این کتاب نیز به دفتر حافظ منافع مصر در تهران تحویل داده شده است تا به‌دست عمرو موسی برسد."

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...