تازه‌ترین اثر روبرت صافاریان رمان «یادداشت‌های سردبیر هایاتسک» از سوی نشر مرکز منتشر شده است.

روبرت صافاریان یادداشت‌های سردبیر هایاتسک

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا؛ داستان این رمان در فضای یک ساختمان می‌گذرد و روایت‌ افرادی است که در مجله کوچکی کار می‌کنند. مجله‌ای درباره‌ ارمنی‌ها که به دو زبان ارمنی و فارسی منتشر می‌شود. صافاریان دفتر تحریریه‌ای را تصویر کرده است که فضایی عینی و ملموس دارد و اکثر اتفاقات این داستان در دفتر تحریریه این مجله می‌گذرد.

در این اثر موضوع روابط انسانی افرادی که در مطبوعات کوچک و بزرگ، کار می‌کنند و درگیری‌های متفاوتی دارند مورد بررسی قرار گرفته است.

در بخشی از این رمان می‌خوانیم:
«صدایی عصبانی از پشت خط می‌گوید:«شما چرا نوشته این بی‌آبرو را توی مجله‌تان چاپ می‌کنید؟ مگه نمی‌دونید دوبار شوهر کرده، دوبارش هم با مرد مسلمان. حیثیت جامعه ارامنه را به باد داه.» می‌پرسم:«راجع به کی صحبت می‌کنید؟ راجع به چی صحبت می‌کنید؟» می‌گوید:«مقاله یقیازاریان را می‌گویم.» حواسم هست راجع به چی صحبت می‌کند. می‌گویم:«مقاله خانم یقیازاریان را می‌فرمایید؟ می‌گوید:« بله همین ماده سگ را می‌گویم.» گوشی را می‌گذارم. حوصله این یکی را دیگر ندارم. خانم بندری از آن اتاق با صدای بلند می‌گوید:«دیوانه است مرتیکه.» این هم یک موضوع: ازدواج‌های بین قومی یا مختلط یا به زبان ساده‌تر ازدواج‌های ارمنی_مسلمان و معضلات آن و فشارهای اجتماعی‌ای که بر این زوج‌ها وارد می‌شود. » (صفحه103)


نشر مرکز کتاب «یادداشت‌های سردبیر هایاتسک» اثر روبرت صافاریان را در 128صفحه، 1600 نسخه و با قیمت 28500 تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...