ایرنا- به مناسبت گرامیداشت ولادت حضرت فاطمه الزهرا (س) و روز زن نمایشگاه عقدنامه‌های نفیس تاریخی در موزه کتاب و میراث مستند سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران افتتاح شد.

 عقدنامه‌های نفیس تاریخی در موزه کتاب و میراث مستند سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران

به گزارش روابط عمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، در این نمایشگاه که به مناسبت گرامیداشت ولادت حضرت فاطمه الزهرا (س) و روز زن برپا شد، تعدادی از اسناد و عقدنامه‌های نفیس و تاریخی که توسط سازمان اسناد و کتابخانه ملی خریداری یا توسط خیرین اهدا شده است برای نخستین بار در معرض دید عموم قرار گرفت.

در این نمایشگاه ۲۵ عنوان عقدنامه که قدیمیترین آن مربوط به سال ۱۱۶۲ هجری قمری (دوره افشاریه) می شود به نمایش گذاشته شد که از این تعداد ۲۴ مورد مربوط به دوره قاجار و یک مورد که قدیمی ترین آن را شامل می شود مربوط به دوره افشاریه است.

کوچکترین عقدنامه به ابعاد ۳×۱۰ و بزرگترین عقدنامه با ابعاد حداقل ۷۰×۱۰۰ در معرض دید عموم قرار گرفته است.

نمایشگاه عقدنامه‌های نفیس تاریخی تا تاریخ ۱۰ اسفندماه در محل موزه کتاب و میراث مستند سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برپا خواهد بود و علاقه مندان برای بازدید می توانند در ساعات اداری به موزه کتاب و میراث مستند ایران مراجعه کنند.

مدیرکل خدمات آرشیوی سازمان اسناد و کتابخانه ملی با اشاره به برپایی این نمایشگاه به تبیین وضعیت اقتصادی، اجتماعی و مردم شناسی ایرانیان از منظر عقدنامه‌های ازدواج به عنوان سندهای تاریخی پرداخت.

حامد ایرانشاهی با اشاره به اینکه عقدنامه‌های تاریخی به عنوان اسناد مهم، بخشی از داشته‌های آرشیو ملی ایران است، گفت: براین اساس به مناسبت گرامیداشت ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) و روز زن، نمایشگاه عقدنامه‌های نفیس تاریخی در موزه کتاب و میراث مستند سازمان اسناد و کتابخانه ملی به مدت یک هفته برپا شده است.

وی به قدمت این عقدنامه‌ها که از دوره افشاریه و قاجاریه را شامل می‌شود، اشاره کرد و افزود: این عقدنامه‌ها از منظر مردم شناسی، مباحث اجتماعی و اقتصادی حائز اهمیت است، مثلا از نظر شاخص‌های اقتصادی و میزان تعیین مهریه‌ها در آن دوران، حکایت هایی از وضعیت و جزئیات اقتصادی خانواده‌های ایرانی را در خود دارد.

مدیرکل خدمات آرشیوی سازمان اسناد و کتابخانه ملی به تشریح ظرافت‌های هنری این عقدنامه‌ها نیز پرداخت و گفت: تذهیب و نقاشی‌های این عقدنامه‌ها از نظر زیبایی دارای ارزش هنری هستند.

ایرانشاهی به نوع و میزان مهریه‌ها در این عقدنامه‌ها که گذر تاریخی ۲۸۰ سال پیش ازدواج‌های ایرانی را دربر می‌گیرد، اشاره کرد و افزود: مهریه‌ها در این عقدنامه‌ها بیشتر شامل زمین، احشام، وجه نقد و سکه طلا بوده است.

وی درباره یکی از شاخص‌های مهم سندشناسی در این عقدنامه‌ها عنوان کرد:‌ یکی از نکته‌های مهم در این عقدنامه‌ها، بخش اسامی شاهدهای عقد است و هرچه نام این شاهدها از چهره‌های برجسته بوده به معنای این است که خانواده عروس و داماد نیز از طبقه بالای جامعه بوده اند.

مدیرکل خدمات آرشیوی سازمان اسناد و کتابخانه ملی با اشاره به اینکه تمام عقدنامه‌های نفیس تاریخی نمایشگاه موزه کتاب و میراث اسناد و کتابخانه ملی از جنس کاغذ و با ظرافت‌های هنری است، خاطرنشان کرد: در این عقدنامه‌ها به خوبی نشان داده شده است که هرچه خانواده‌ها از وضعیت اقتصادی مناسبی برخوردار بودند استفاده از ظرایف هنری نیز در عقدنامه‌ها بیشتر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...