ایرنا- سی‌وهشتمین جشنواره فیلم فجر با حضور سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، حسین انتظامی رییس سازمان سینمایی، پیروز حناچی شهردار تهران، مدیران فرهنگی و هنری و با شناخت برگزیدگان در بخش های مختلف عصر امروز (سه شنبه ۲۲ بهمن) در مرکز همایش‌های برج میلاد به کار خود پایان داد.

برگزیدگان بخش سودای سیمرغ

بهترین نقش مکمل مرد
امیر آقایی برای فیلم شنای پروانه

بهترین نقش مکمل زن
طناز طباطبایی برای فیلم شنای پروانه

بهترین نقش اصلی مرد
پیمان معادی برای فیلم درخت گردو

بهترین نقش اصلی زن
نازنین احمدی برای فیلم ابر بارانش گرفته

بهترین فیلمنامه
نیما جاویدی و مجید مجیدی برای فیلم خورشید

جایزه ویژه داوران
سعید ملکان برای فیلم روز صفر

بهترین کارگردانی
محمدحسین مهدویان برای فیلم درخت گردو

بهترین فیلم
امیر بنان و مجیدی مجیدی تهیه کنندگان فیلم خورشید

جایزه ویژه بهترین فیلم از نگاه ملی
سعید ملکان برای فیلم روز صفر

جایزه بهترین فیلم از نگاه مردم
فیلم شنای پروانه به تهیه کنندگی رسول صدر عاملی

بهترین فیلم هنر و تجربه
بهرام و بهمن ارک برای فیلم پوست

لوح تقدیر ویژه داوران
شمیلا شیرزاد، ابوالفضل شیرزاد، روح‌الله زمانی، سیدمهدی موسوی بازیگران کودک‌ونوجوان فیلم خورشید

بهترین موسیقی متن
بامداد افشار برای فیلم پوست

بهترین تدوین
اسماعیل علیزاده برای فیلم شنای پروانه

بهترین فیلمبرداری
مرتضی نجفی برای فیلم تومان

بهترین طراحی لباس
امیر ملک‌پور برای فیلم روز صفر

بهترین طراحی صحنه
کیوان مقدم برای فیلم خورشید

بهترین صدا
مهدی صالح‌کرمانی و آرش قاسمی برای فیلم شنای پروانه

بهترین جلوه‌های ویژه بصری (CGI)
محمد برادران برای فیلم خروج

بهترین جلوه‌های ویژه میدانی
محسن روزبهانی برای فیلم روز صفر

بهترین چهره‌پردازی
مهرداد میرکیانی برای فیلم خروج

برگزیدگان بخش مواد تبلیغی
مریم تخت‌کشیان برای فیلم غلامرضا تختی

بهترین پوستر فیلم
محمد تقی‌پور برای فیلم ۲۳نفر

بهترین تیزر و آنونس
امید میرزایی برای فیلم شاه‌کش

بهترین فیلم کوتاه
دابُر به کارگردانی سعید نجاتی

بهترین مستند
جایی برای فرشته‌ها نیست به تهیه‌کنندگی محمد شکیبانیا و محسن شاه‌محمد میراب

بخش نگاه نو
فیلم روز صفر به کارگردانی و تهیه کنندگی سعید ملکان

بخش ویژه سردار سلیمانی
حسن کلامی برای تهیه‌کنندگی فیلم آبادان یازده۶۰

سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر ۱۲ تا ۲۲ بهمن سال جاری همزمان با گرامیداشت چهل و یکمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی به دبیری ابراهیم داروغه‌زاده برگزار شد.

که واقعا هدفش نویسندگی باشد، امروز و فردا نمی‌کند... تازه‌کارها می‌خواهند همه حرف‌شان را در یک کتاب بزنند... روی مضمون متمرکز باشید... اگر در داستان‌تان به تفنگی آویزان به دیوار اشاره می‌کنید، تا پایان داستان، نباید بدون استفاده باقی بماند... بگذارید خواننده خود کشف کند... فکر نکنید داستان دروغ است... لزومی ندارد همه مخاطب اثر شما باشند... گول افسانه «یک‌‌شبه ثروتمند‌ شدن» را نخورید ...
ایده اولیه عموم آثارش در همین دوران پرآشوب جوانی به ذهنش خطور کرده است... در این دوران علم چنان جایگاهی دارد که ایدئولوژی‌های سیاسی چون مارکسیسم نیز می‌کوشند بیش از هر چیز خود را «علمی» نشان بدهند... نظریه‌پردازان مارکسیست به ما نمی‌گویند که اگرچه اتفاقی رخ دهد، می‌پذیرند که نظریه‌شان اشتباه بوده است... آنچه علم را از غیرعلم متمایز می‌کند، ابطال‌پذیری علم و ابطال‌ناپذیری غیرعلم است... جامعه‌ای نیز که در آن نقدپذیری رواج پیدا نکند، به‌معنای دقیق کلمه، نمی‌تواند سیاسی و آزاد قلمداد شود ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
رویدادهای سیاسی برای من از آن جهت جالبند که همچون سونامی قهرمان را با تمام ایده‌های شخصی و احساسات و غیره‌اش زیرورو می‌کنند... تاریخ اولا هدف ندارد، ثانیا پیشرفت ندارد. در تاریخ آن‌قدر بُردارها و جهت‌های گونه‌گون وجود دارد که همپوشانی دارند؛ برآیندِ این بُردارها به قدری از آنچه می‌خواستید دور است که تنها کار درست این است: سعی کنید از خود محافظت کنید... صلح را نخست در روح خود بپروران... همه آنچه به‌نظر من خارجی آمده بود، کاملا داخلی از آب درآمد ...
می‌دانم که این گردهمایی نویسندگان است برای سازماندهی مقاومت در برابر فاشیسم، اما من فقط یک حرف دارم که بزنم: سازماندهی نکنید. سازماندهی یعنی مرگ هنر. تنها چیزی که مهم است استقلال شخصی است... در دریافت رسمی روس‌ها، امنیت نظام اهمیت درجه‌ی اول دارد. منظور از امنیت هم صرفاً امنیت مرز‌ها نیست، بلکه چیزی است بسیار بغرنج‌تر که به آسانی نمی‌توان آن را توضیح داد... شهروندان خود را بیشتر شبیه شاگرد مدرسه می‌بینند ...