چاپ شانزدهم کتاب «تاریخ قرآن» اثر مرحوم محمود رامیار، ۵۲ سال بعد از چاپ اول راهی بازار نشر شد.

به گزارش ایسنا،، این کتاب در ۸۰۸ صفحه، قطع وزیری، ۱۷ فصل با قیمت ۹۹ هزار تومان در این نشر منتشر شد.

در  معرفی ناشر از این کتاب آمده است:« ۵۲ سال از چاپ اول این کتاب در سال ۱۳۴۶ هجری شمسی می‌گذرد. «تاریخ قرآن» مسائل مربوط به نگارش و جمع‌آوری قرآن را از جمله تالیف قرآن در زمان پیامبر اکرم(ص) و گردآوری آن در زمان خلفای سه‌گانه را مورد بررسی قرار داده و تشریح کرده است. مولف در کتاب به کمک و واسطه آیات و روایات اثبات کرده است که اولین نسخه قرآن در زمان حیات پیامبر(ص) به صورت کامل جمع‌آوری شده و نسخه اصلی برای آن حضرت(ص) نوشته شده بود.»

در بخشی از کتاب که به نوشتن متن قرآن در زمان حیات پیامبر(ص) اشاره شده می‌خوانیم: «کار اصلی و اساسی پیامبر اکرم(ص) به خصوص در سال‌های آخر، کتابت وحی بود. کسانی که بیش از همه و پیش از دیگران در این کار یاور او بودند، علی(ع) و عثمان بودند... در مورد علی(ع) تقریبا همه تصریح دارند که از کاتبان اولیه و مداوم وحی بوده است... در مورد طرز نوشتن هم هرگاه آیه‌ای نازل می‌شد، پیغمبر(ص)، کسی یا کسانی از نویسندگان وحی را احضار نموده و دستور نوشتن می‌فرمود... در اواخر عمر گاهی روی درست نوشتن، واضح نوشتن بعضی حروف، کشیده یا دندانه‌دار کردن حرف‌ها هم تذکراتی را می‌فرمود.» «تاریخ قرآن» در ادامه هم مصحف‌های موجود در زمان خلفای سه‌گانه و خط و نقطه‌گذاری و اعراب آن را مورد بررسی قرار می‌دهد.»

 مرحوم  رامیار در مقدمه‌ای که در سال ۱۳۶۲ بر چاپ دوم «تاریخ قرآن» نوشته، محتوای آن را چنین توضیح می‌دهد: «طبیعی است که وقتی کلام الهی مایه هستی‌بخش زندگی مردم جهان قرار می‌گیرد، سرگذشتی می‌یابد. گذشته‌ای در پسی سر نهاده و تاریخی دارد... مگر تاریخ چیست؟ بازگویی گذشته. این نیز تاریخ این کتاب مقدس آسمانی است. البته گذشتگان نام دیگری برای این رشته داشتند و بیشتر در این باره از عنوان علوم قرآن استفاده می‌کردند اما در واقع این عنوان بسیار وسیع‌تر از آن بود که در اینجا چنان‌که باید مورد بررسی قرار گیرد.»

«تاریخ قرآن» رامیار اولین کتاب فارسی در موضوع خود محسوب می‌شود. در میان کتاب‌های تاریخ قرآن نوشته دانشمندان مسلمان هم جایگاه ممتازی دارد. این کتاب، برگزیده دومین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران است.

مرحوم محمود رامیار، مولف «تاریخ قرآن» و استاد دانشگاه مشهد در سال ۱۳۰۱ هجری شمسی در مشهد به دنیا آمد. رامیار با این‌که در سال ۱۳۴۱ شمسی در دوره دکتری دانشگاه تهران مشغول تحصیل و دوره آموزشی را هم به پایان رسانده بود اما در نهایت رساله دکتری خود را تحویل نداد.

او در سال‌های اواخر دهه ۴۰ و اوایل دهه ۵۰ شمسی در دانشگاه مشهد مشغول به فعالیت‌های علمی و دانشگاهی بود. افرادی مانند مرتضی مطهری، مجتبی مینوی تهرانی و سیدمحمدحسین حسینی بهشتی در زمان مسئولیت او در دانشکده الهیات دانشگاه مشهد برای دانشجویان نشست و سخنرانی‌ داشتند.

او بعدها در تیر ۱۳۵۶ از مدرک دکتری خود با موضوع «احوال و آثار شیخ طوسی به عنوان رهبری شیعی» در دانشگاه ادینبورو اسکاتلند دفاع کرد. رامیار در سال ۱۳۶۲ ویراست دوم تاریخ قرآن که چاپ اول آن در سال ۱۳۴۶ منتشر شده بود را توسط انتشارات امیرکبیر راهی بازار نشر کرد. یک سال بعد هم برای درمان به اسکاتلند رفت اما نتیجه‌ای حاصل نشد و در ادینبورو درگذشت و همانجا هم به خاک سپرده شد.

................ هر روز با کتاب ...............

همه‌ جنبش‌های توده‌وار در طرفدارانشان نوعی جان‌برکفی و گرایش به عمل و اقدام مشترک برمی‌انگیزند؛ همه‌ آنها فارغ از آموزه‌هایی که می‌پراکنند و برنامه‌ای که ارائه می‌دهند تعصب، شور، امید، نفرت و نابردباری تب‌آلود را می‌پرورند... ایمان کور و پایبندی و وفاداری همه‌جانبه و با تمام وجود را طلب می‌کنند... میزان قدرت بالقوه‌ یک ملت در حکم گنجینه‌ آرزوهای دست‌نیافتنی آن است ...
چنان جزئیات حرفه‌ای یک جیب‌بر را باز کرده که اگر نگوييم خود ناکامورا یک جیب‌بر واقعی است، دست‌کم می‌توانیم مطمئن باشیم ساعت‌ها کار یک جیب‌بر واقعی را تماشا کرده است... جهان به سه دسته خدایان، بردگان و انسان‌ها تقسیم شده و متاسفانه بردگان از همه بیشترند... جیب‌برها و دله‌دزدها که تنها انسان‌های عادی این جهان‌اند و درنهایت اینها شاید بتوانند کاری خلاف اراده خدایان انجام دهند ...
در نقش پدر دوقلوها ... فیلمنامه‌ی این اثر اقتباسی بومی شده از رمان اریش کستنر است... هنرنمایی مرحوم ناصر چشم آذر در مقام نویسنده‌ی ترانه‌های متن... دغدغه‌های ذهنی خانواده‌ها و روش حل مساله به سبک ایرانی؛ مخصوصا حضور پررنگ مادربزرگ بچه‌ها در داستان، از تفاوت‌های مثبت فیلمنامه با رمان مبدا است... استفاده‌ی به‌جا و جذاب کارگردان از ترانه‌های کودکانه در پرورش شخصیت آهنگساز ایرانی از دیگر نقاط قوت اقتباس پوراحمد است ...
حتی اندکی نظرمان را در مورد پسر ولنگار داستان که روابطی نامتعارف و از سر منفعت با زنان اطرافش دارد، تغییر نمی‌دهد... دورانی که دانشجویان در پی یافتن اتوپیا روانه شهرهای مختلف می‌شدند و «دانشجو بودن» را فضیلتی بزرگ می‌شمردند. دورانی که تخطی از ابرساختارهای فرهنگی مسلط بر روابط بین جنس مخالف تقبیح می‌شد و زیرپوست شهر نوعی دیگر از زیستن جاری بود... در مواجهه با این رمان با پدیده‌‌ی تمام‌‌عیار اجتماعی روبه‌رو هستیم ...
حتی ناسزاهایی که بر زبان او جاری می‌شود از کتاب‌هایی می‌آید که خواندن‌شان برای کودکی هفت‌ساله دشوار است... معلم سرخانه‌ی او، نویسنده‌ای است که از فعالیت‌های روشنفکری سرخورده شده و در کلام او می‌توان رگه‌هایی از تفکر یک اصلاح طلبِ ناامید از بهبود اوضاع را مشاهده کرد... توی کتاب‌ها هیچ‌چیزی درباره‌ی امروز نیست، فقط گذشته است و آینده. یکی از بزرگ‌ترین نواقص کتاب‌ها همین است. یکی باید کتابی اختراع کند که همان موقع خواندن، به آدم بگوید در همین لحظه چه اتفاقی دارد می‌افتد ...