به گزارش ایبنا، تحریر نهج البلاغه آیتالله جوادی آملی با عنوان «سلونی قبل ان تفقدونی»، شرح و تبیین فقرات خطبهها، نامهها و حکمتهای نهج البلاغه است که این استاد برجسته حوزه علمیه این سلسله مباحث را از سال ۱۳۷۱ در خطبههای نماز جمعه شهر مقدس قم آغاز کردند و اکنون نیز پس از قریب به سه دهه همچنان در روزهای پنج شنبه در درس اخلاق، ادامه دارد.
این شرح ترتیبی نهجالبلاغه از همان ابتدا مورد توجه جامعه علمی و نخبگانی و همچنین بخشهای فرهیخته عمومی قرار گرفت و اکنون انتظار جامعه حوزوی و دانشگاهی و همچنین عموم علاقهمندان به کسب معارف اهل بیت(ع) در خصوص تدوین و انتشار این مباحث در قالب مجموعه مجلدات به قلم این مفسر قرآن برآورد شده و جلد دوم از این مجموعه که دربردارنده شرح و تحریر خطبههای ۱۶ تا ۳۲ نهج البلاغه است به بهای ۷۳۰۰۰۰ ریال راهی بازار نشر شده است.
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان میکنند. باتلر میپرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد میدهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زدهام
...
20 سال پیش خانه در دامنهی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانهی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نمایندهای نداشتیم و نداریم
...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیفگری «زولا» قرار میدهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخصبخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان میآفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحههای سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحههای فرستادهشده و سرگردان را برای افراد بیوارث و بدوراث شکار کند
...
او «آدمهای کوچک کوچه»ــ عروسکها، سیاهها، تیپهای عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیتهایی تراژیک نشاند. همانگونه که جلال آلاحمد اشاره کرد، این عروسکها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بیجایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیهنشینی فرهنگی را میسازد: جایی که سنتهای مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا میشوند
...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه میکنند تا در فرآیند طلاق، همهچیز، حتی خانه و ارثیه خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک میکند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه سقوط به دست این نوکیسههای سطحی، بیریشه و بیاخلاق است، تصمیم میگیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود میگوید: «تکشاخهای خالخالی پرواز کرده بودند.»
...