اشعار نیما یوشیج، مهدی اخوان ثالث، سهراب سپهری و احمد شاملو در کتاب «بهترین‌های چهار شاعر بزرگ معاصر» گردآوری شده است.

به گزارش خبرآنلاین، کتاب «بهترین‌های چهار شاعر بزرگ معاصر» برگزیده شعرهای
نیما یوشیج، مهدی اخوان ثالث، سهراب سپهری و احمد شاملو به کوشش علی حیات بخش از سوی انتشارات نسل آفتاب منتشر شد.

علی حیات بخش در مقدمه کتاب نوشته است: «گردآوری بهترین‌های چهار شاعر بزرگ معاصر و توضیح کلمات، ترکیبات و اصطلاحات دشوار آنها کم و بیش با انتقاداتی همراه است. مثلا چرا "آن شعر" در این مجموعه نیست یا چرا این کلمه یا این ترکیب به این گونه معنا شده است؟  برای توضیح و شاید توجیه سؤال اول باید گفت که سعی شده به یادماندنی‌ترین شعرهای این شاعران در کتاب گنجانده شود و در جواب سئوال دوم قابل ذکر است که در معنا کردن کلمات، ترکیبات و اصطلاحات دشوار این شعرها، عام‌ترین معنا و مفهوم پانویس شده است. در برخی موارد معنایی که گردآورنده از کلمه یا ترکیبی برداشت کرده با آن چیزی که پانویس کرده متفاوت است...»

این کتاب سپس مقدمه مختصری درباره شعر نو دارد و پس از آن برگزیده شعرهای
نیما یوشیج همراه با برخی از یادداشت‌های روزانه‌اش، شعرهای سهراب سپهری و مهدی اخوان ثالث با نظرات چند تن از بزرگان و شعرهای احمد شاملو آمده است.

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...