ماریو بارگاس یوسا پس از آخرین رمانش "دختر بد"، به زودی کتابی غیر داستانی منتشر می‌کند.

"سفر به ادبیات داستانی" مقاله بلندی درباره "خوان کارلوس اونتی" - نویسنده اروگوئه‌ای - است که به صورت کتاب منتشر می‌شود.

یوسا در مصاحبه‌ای گفت: «این کتاب به جهان داستان نویسی می‌پردازد. "سفر به ادبیات داستانی" دنیایی را درنظر دارد که بشر در آن برای فرار از ناشکیبایی، خفقان و دلزدگی‌های ناشی از زندگی به جهان داستان می‌گریزد.»

به گزارش مهر به نقل از ال پائیس، وی افزوده است: «من دوست دارم کتاب حاضر را که به کلی به جهان داستانی "اونتی" پرداخته، در همه جا معرفی کنم و به جاهایی بروم که اونتی در مورد آنها نوشته و زندگی کرده است.»

خوان کارلوس اونتی (1994 - 1909) یکی از نویسندگان تاثیرگذار قرن بیستم آمریکای لاتین بود. او اولین رمانش را در سال 1939 منتشر کرد. وی در سال 1962 جایزه ملی کشورش را دریافت کرد و در سال 1974 در پی مبارزه علیه حاکم دیکتاتور اروگوئه بازداشت و زندانی شد. در آن هنگام نویسندگانی چون "گابریل گارسیا مارکز" و "ماریو بارگاس یوسا" به زندانی شدن او اعتراض کردند. اونتی پس از رهایی از زندان به اسپانیا رفت و در آنجا جایزه سروانتس را برد.

الهامی از زندگی کارگران پاریسی... با کار رختشویی توانسته است که مبلغی پس‌انداز کند... از او دو پسر داشت... تنبل و خوش‌گذران است و به زودی معشوقه را رها می‌کند و به زنان دیگری روی می‌آورد... با او ازدواج می‌کند... کارگر دیگری زن را می‌ستاید و در دل به او عشق می‌ورزد، اما یاری او کارساز نیست... به باده‌گساری روی می‌آورد... شوق کار را از دست می‌دهد... برای گذران زندگی به روسپی‌گری روی می‌آورد... ...
از ذهنیتی که در میان نظامیان ترک درباره‌ی سلسله‌مراتب و برتری فکری وجود دارد و این‌که چه‌قدر با سوء‌تفاهم‌ها و ظواهر درآمیخته سخن می‌گوید... همان‌گونه که اسب مهتر بی‌هیچ شناختی حرکت اسب مقابل‌اش را تقلید می‌کند، انسان عاری از آگاهی هم به تقلیدی کور از همنوعان‌اش دست می‌زند... مردم را به خاطر کمبود مطالعه و اسارت بی‌قیدوشرط‌شان در برابر سنت‌های خالی از تعقل و خرافه‌های موروثی از نیاکان‌شان، به باد انتقاد می‌گیرد ...
یک مضحکه‌ی کامل! در اینجا، همه، جز تماشاگر، در عین‌حال هم فریب‌دهنده‌اند و هم فریب‌خورده. کمدی عظیمی که در آن تغزل با هزل گزنده‌ای همراه است و اختلاطی به وجود می‌آورد که در بعضی لحظات یادآور سبک کلودل است... با حیله‌ی بسیار خشنی در ماجرای مشکوکی درگیر می‌شود، در دادگاهی محاکمه، محکوم، تیرباران و به خاک سپرده می‌شود تا با نامی دیگر و در لباس یونیفورم تجدید حیات کند ...
دوربین از چه زاویه ‌دیدی زنان فیلم را به نمایش درمی‌آورد؟ کدام وجه در نگاه دوربین غلبه دارد؛ وجه اروتیک یا وجه اجتماعی؟ ... با استفاده از آرای فروید و لکان، بعد روانکاوانه‌ی نظریه‌های فمینیستی را غنی کرده و به وجه لذت‌مدارانه سینما (تماشابارگی) پرداخته است... تاریخچه‌ای از حضور زنان در عرصه‌ی فیلم و مهم‌ترین فیلم‌های آنان... واکاوی شمایل یک قهرمان زن در چهارچوب یک ژانر متفاوت ...
در یک خانواده‌‌ کاملا بی‌کتاب بزرگ شدم... کل ادبیات آلمان را بلعیده‌‌ام... وقتی شروع به نوشتن کردم، در وضعی بودم که مودبانه‌‌اش می‌‌شود «نوکر خارجی»... جوان بودم که وارد سرویس اطلاعاتی شدم... یک میهن‌‌پرست می‌‌تواند کشورش را نقد کند، همچنان دلبسته‌‌اش باشد و مسیر دموکراسی را طی کند. اما یک ناسیونالیست به دشمن نیاز دارد... مردم خیال می‌‌کردند بعد از جنگ سرد دیگر قرار است اوضاع خوب باشد و دیگر دنیا به جاسوس‌‌ها نیازی نداشته باشد ...