مارتین مک‌اینس [Martin MacInnes] به خاطر نوشتن رمان «در معراج» [intense trip یا In Ascension] جایزه علمی تخیلی آرتور سی کلارک 2024 را دریافت کرد.

مارتین مک‌اینس [Martin MacInnes] در معراج» [intense trip یا In Ascension]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، داوران از این رمان به عنوان سفری جدی توصیف کردند که از اعماق اقیانوس به سمت فضای خارج از ماورای جو حرکت می‌کند.

«در معراج»، سومین رمان مک اینس و درباره یک زیست‌شناس دریایی است که به تیمی می‌پیوندد که در حال کاوش در یک فضای جدید کشف‌شده در دل اقیانوس اطلس هستند.

آدام رابرتز منتقد گاردین از این کتاب به عنوان رمانی یاد کرد که مملو از جزییات فوق‌العاده است و هرگز حقیقت واقعی تجربه زیسته را فدای اسرار وسیع آن نمی‌کند و بر ژرفای واقعی زندگی تاکید دارد. وی افزود: هیچکس مانند مک اینس نتوانسته این فضا را ترسیم کند و این کتاب باشکوه بهترین کتاب او تاکنون است.

دیگر رقبای این کتاب در فهرست نهایی «همه ستاره‌های چین-گنگ» نوشته نانا کوامی آدجی-برنیاه، «دزد ده درصدی» نوشته لاوانیا لاکشمیناراین، «کوهستان در دل دریا» نوشته رینیلر، «کمی شکوه ناامیدکننده» نوشته امیلی تش و «کری فاه تحرک اجتماعی می‌یابد» نوشته ایزابل وایدنر بودند.

مک اینس پیش از این «زمین بی‌نهایت» را سال ۲۰۱۶ منتشر کرد و پس از آن با «جمع‌آوری شواهد» در سال ۲۰۲۰ وارد بازار کتاب شد. «در معراج» به فهرست اولیه جایزه بوکر ۲۰۲۳ راه یافته بود.

اندرو ام باتلر، نویسنده و رییس هیات داوران امسال از این کتاب به عنوان اثری یاد کرد که طبق سنت رمان‌های خود آرتو سی کلارک نوشته شده است.

این جایزه سال ۱۹۸۷ توسط کلارک نویسنده آثار علمی تخیلی که فیلمنامه «۲۰۰۱: یک اودیسه فضایی» و نزدیک به ۱۰۰ رمان و داستان علمی تخیلی و غیرداستانی را نوشته بود، تاسیس شد. مارگارت اتوود با رمان «داستان ندیمه» اولین نویسنده‌ای بود که این جایزه را از آن خود کرد. «راه‌آهن زیرزمینی» نوشته کالسون وایتهد و «ایستگاه یازده» نوشته امیلی سن جان مندل از برندگان اخیر این جایزه هستند. سال پیش ند بومن جایزه را با رمان «ماهی لامپساکر سمی» برد که داستانش در دهه ۲۰۳۰ اتفاق می‌افتد.

جایزه مک اینس ۲۰۲۴ پوند است که نشان دهنده سال برنده شدن اوست. از سال ۲۰۰۱، مبلغ جایزه هر سال یک پوند افزایش یافته است.

................ هر روز با کتاب ...............

پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه. پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟ پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...