«الریک» [Elric of Melniboné] نوشته مایکل مورکاک [Michael Moorcock] یکی از مهم‌ترین رمان‌ها در ژانر فانتزی است. «الریک ملنیبونِی»، نخستین جلد از این مجموعه با ترجمه نارون گلعلی‌زاده از سوی نشر کران منتشر شد.

الریک» [Elric of Melniboné] نوشته مایکل مورکاک [Michael Moorcock]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، الریک، پادشاه جزیره ملنیبونِی، معروف به جزیره اژدهاست. ساکنان این جزیره، با قوانین و آداب و رسوم کهن خود زندگی می‌کنند و خواهان پایبندی پادشاه‌شان به آن‌ سنت‌ها هستند. الریک تا جایی که می‌تواند مهربانی را چاشنی شیوه حکومت‌داری خود می‌کند و به همین‌خاطر است که مورد سرزنش دیگران قرار می‌گیرد.

حالا الریک، شاهد دسیسه‌بازی افراد قدرتمندی درون حکومت خود است تا آنجا که بیم فروپاشی سرزمینش می‌رود و پایه‌های حکومتش، از درون و بیرون در آستانۀ دستبرد و انهدام قرار گرفته‌اند. در چنین شرایطی الریک با شهامت و سیاست‌ورزی لباس رزم بر تن می‌کند تا سرزمین خود و مردمانش را نجات دهد. در این میان حکایت عشق، آن هم یک عشق رؤیایی، جادویی دلنشین بر این حماسه می‌گستراند.

«الریک ملنیبونِی»، نخستین جلد از این مجموعه، نوشته مایکل مورکاک یکی از مشهورترین نویسندگان سبک فانتزی است.

این رمان را نارون گلعلی‌زاده ترجمه کرده و نشر کران آن را در بسته‌بندی کاملاً متفاوت و خاصی به قیمت ۱۰۰ هزار تومان منتشر کرده است. این رمان، نخستین کتاب منتشر شده از این نشر برای گروه سنی بزرگسال است.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...