کتاب «دوجان، خرده روایت های بارداری» نوشته زهرا قدیانی توسط انتشارات جام جم به چاپ دوم رسید.

دوجان، خرده روایت های بارداری زهرا قدیانی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «دوجان، خرده روایت‌های بارداری» نوشته زهرا قدیانی که ابتدای آذرماه سال جاری توسط انتشارات مؤسسه جام جم روانه بازار شد؛ اکنون پس از گذشت دو ماه، با تیراژ ۱۴۰۰ نسخه به چاپ دوم رسیده است.

این کتاب حاوی روایت‌هایی از دوران بارداری بیست زن است که در ۲۰۸ صفحه و با قیمت ۵۲ هزار تومان از سوی نشر جام جم روانه بازار کتاب شده و مورد استقبال مخاطبان قرار گرفته است.

هر روایت این مجموعه از زاویه‌ای متفاوت به دوران بارداری می‌پردازد. روایت‌هایی از زن و زایش و زندگی که به بهانه شرم از میان گفتگوهای نهان زنان فراتر نمی‌رفتند و با تعمیق و مکتوب شدن در این مجموعه، فرصت شناخت شأن فراهم می‌شود. در این روایت‌ها تلاش شده بر ابعاد مختلفی که زن و به تبع آن جامعه، ممکن است در بارداری با آنها مواجهه داشته‌باشد، متمرکز شود. تجربه‌هایی از مسائل فیزیولوژیک در بارداری تا تاثیرات متقابلی که سیاست، اقتصاد، فرهنگ و سبک زندگی می‌تواند بر این دوران بگذارد.

دوجان تنها روایت‌هایی زنانه و مربوط به زنان نیست، بلکه روایت‌هایی درباره انسان و برای انسان است چه آنکه هر انسان حتی اگر تجربه مادر شدن نداشته باشد، خود از مادری زاده شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...