کتاب «دانایی و نادانی در روزگار شبکه‌ها» نوشته شاهو صبار درباره سواد رسانه‌ای توسط انتشارات سیمای شرق منتشر شد.

دانایی و نادانی در روزگار شبکه‌ها شاهو صبار

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایلنا، کتاب «دانایی و نادانی در روزگار شبکه‌ها» مقدمه‌ای بر شناخت پیام‌های درست و نادرست در عصر اطلاعات نوشته شاهو صبار در 142 صفحه منتشر شد.

این اثر در 10 فصل با عناوین: «مقدمه‌ای بر چالش دانایی در عصر اطلاعات، توشه ما از عصر دانش چیست؟، نگاهی به الگوهای محتوایی تکراری و ضعف‌های منطقی، آیا همه چیز علم است؟، سوگیری‌ها: دام‌هایی که در مسیر استدلال‌های ما تنیده‌اند، ادعاهای خارق‌‌العاده و شواهد خارق‌‌العاده، نقش داستان‌ها و تجربه‌های فردی در اثبات، مفاهیم علمی مورد سوءاستفاده، داستان تحول علم پزشکی، در باب فروتنی: آیا باید بدانیم؟» به برخی از چالش‌های مهم جامعه‌ی امروز در مواجهه با اطلاعات و پیام‌ها می‌پردازد.

بسیاری از پژوهشگران و متفکران نگرانند که عصر اطلاعات و اینترنت که قرار بود عصر همه‌گیری دانش و رهایی از بی‌اطلاعی باشد، ما را به شکلی جدید درگیر جهل و سردرگمی کند. دکتر شاهو صبّار به زبانی دانشگاهی اما روان و ساده‌فهم به همراه داستان‌های متعدد از تجربیات واقعی و بعضا تکان‌دهنده، به این عرصه‌ نوین و دغدغه‌های آن می‌پردازد و برای ما راهکارهایی دارد تا از این دریای مواج به جای سردرگمی، توشه‌ای از علم و آگاهی کسب کنیم.

شاهو صبّار، نویسنده این کتاب که دارای مدرک دکترای رسانه‌های جمعی با گرایش رسانه‌های دیجیتال از دانشگاه سوگنگ کره جنوبی است، سال‌ها به عنوان روزنامه‌نگار، پژوهشگر و مدرّس دانشگاه فعالیت کرده است و در این حوزه آثار متعددی از او منتشر شده است. او هم‌اکنون عضو هیأت علمی دانشگاه تهران است و در دپارتمان مطالعات ایران دانشکده‌ مطالعات جهان فعالیت می‌کند.

در معرفی این کتاب آمده است: امروزه سواد رسانه‌ای از موضوعات بسیار مورد گفت‌وگو است. در زمانه‌ای که شبکه‌های تلویزیونی ما را زیر بارانی از اطلاعات درست و نادرست قرار داده‌اند و به سادگی نمی‌توانیم میزان درستی و دقت این مطالب را بسنجیم سواد رسانه‌ای اهمیتی بیش از پیش یافته است. این اثر به واکاوی این مساله می‌پردازد و برخی مهارت‌های عملی را آموزش می‌دهد تا با کمک آنها تلاش کنیم که عصر اینترنت و شبکه‌های اجتماعی به ابزار افزایش دانایی ما تبدیل شود نه سردرگمی و انباشت افکار نادرست در ذهنمان.

کتاب «دانایی و نادانی در روزگار شبکه‌ها» در قطع وزیری و در 142 صفحه توسط انتشارات سیمای‌شرق، ناشر تخصصی حوزه ارتباطات، روابط‌عمومی و رسانه به بازار عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...