دفتر اول «بازار دارایی‌ها در دهه‌ی ۹۰ شمسی» با عنوان «بازار اوراق بهادار» به همت حسین عبده تبریزی از سوی نشر نی منتشر شد.

بازار دارایی‌ها در دهه‌ی ۹۰ شمسی»  بازار اوراق بهادار  حسین عبده تبریزی

به گزارش کتاب نیوز، حسین عبده تبریزی (1330-) از استادان علم مالی در مقاطع تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های ایران است. وی خدمات متعددی را در زمینه تأمین مالی به بخش خصوصی و دولتی جمهوری اسلامی ایران ارائه داده است. خدمات داوطلبانه وی به وزارت راه و شهرسازی و سازمان بورس و اوراق بهادار در زمینه تشکیل صندوق پس انداز یکم مسکن، اولین انتشار اوراق بهادار به پشتوانه وام رهنی (MBS) و ایجاد صندوق سرمایه‌گذاری زمین و ساختمان نمونه‌ای از اقدامات عمومی او در جهت توسعه تأمین مالی در ایران است. او بنیان‌گذار بانک اقتصاد نوین (نخستین بانک غیردولتی ایران) و عضو هیئت تحریریهٔ نشریه‌های متعدد، و صاحب امتیاز روزنامه سرمایه بوده‌است. هم‌چنین، مسئولیت‌های بسیاری از جمله، دبیرکل بورس اوراق بهادار تهران (۱۳۸۴–۱۳۸۲) و مشاور خصوصی‌سازی وزارت امور اقتصادی و دارایی ایران (۱۳۸۴–۱۳۸۰) و سِمت‌هایی در بانک‌های تجاری خصوصی ایران داشته‌است.

ناشر در معرفی این اثر آورده است:

بازار دارایی‌ها در ایرانِ دهه‌ی ۹۰ شمسی پرتلاطم بوده است. غیر از تحریم، قیمت نفت و کرونا که متغیرهای تأثیرگذار بر این بازار بوده‌اند، حضور گسترده‌ی مردم در این بازار هم تغییرات اساسی در ساختار آن به‌وجود آورده است. این کتاب متن نوشتاری ۱۶ سخنرانی در مورد بازار سهام، شبکه‌ی کارگزاری، بازار اوراق با درآمد ثابت، ارزشیابی سهام، اعتبارسنجی ناشران و ادغام و تملک در بازار سرمایه‌ی ایران در این دهه است. سخنرانان این نشست‌ها که استادان، مدیران و فعالان بازار سرمایه‌اند، در ارائه‌های خود کوشیده‌اند به تحولات و چالش‌های این بازار اشاره کنند، دلیل اصلی تغییر ساختار را توضیح دهند، و راه‌حل‌هایی برای برون‌رفت از مشکلات آن بیابند.
مقاله‌های این کتاب (دفتر اول) بخشی از مطالب ارائه‌شده در کلاس آموزش مالی ویراستار است. البته، در آن کلاس غیر از بررسی بازار اوراق بهادار، بازار سایر دارایی‌ها نیز مطالعه و تحلیل شده است: سخنرانان مختلف در مورد بازارهای پول، ارز، رمزارزها، املاک و مستغلات و نیز وضعیت نهادهایی چون بانک‌ها، صندوق‌های بازنشستگی، صندوق‌های سرمایه‌گذاری خصوصی، بیمه‌های عمر و در مورد موقعیت چند بخش صنعتی بحث و اظهارنظر کرده‌اند. متن نوشتاری آن ارائه‌ها نیز در دفترهای دیگر از این مجموعه تقدیم علاقه‌مندان خواهد شد.

دفتر اول «بازار دارایی‌ها در دهه‌ی ۹۰ شمسی» با عنوان بازار اوراق بهادار در 333 صفحه رقعی با قیمت 98 هزارتومان در دسترس علاقمندان قرار گرفته است.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...