چاپ دوم کتاب «نقد چیست؟ و پرورش خود» [Qu'est-ce que la critique? suivi de La culture de soi Michel Foucault] میشل فوکو [michel foucault] با ترجمه نیکو سرخوش و افشین جهاندیده توسط نشر نی منتشر شد.

نقد چیست؟ و پرورش خود» [Qu'est-ce que la critique? suivi de La culture de soi Michel Foucault] میشل فوکو michel foucault

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، دومین چاپ کتاب «نقد چیست؟ و پرورش خود» با شمارگان ۷۷۰ نسخه، ۲۵۶ صفحه و بهای ۳۲ هزار تومان منتشر شد. چاپ نخست این کتاب زمستان سال ۹۷ با شمارگان هزار و ۵۰۰ نسخه و بهای ۲۸ هزار تومان در دسترس مخاطبان قرار گرفته بود.

کتاب شامل ترجمه دو سخنرانی از میشل فوکو است که نخستین آن با عنوان «نقد چیست؟» در انجمن فرانسوی فلسفه در سال ۱۹۷۸ انجام شده است. دومین سخنرانی نیز با عنوان «پرورش خود» در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی انجام شده است. در ادامه این سخنرانی سه جلسه پرسش و پاسخ نیز در همین دانشگاه و در گروه فلسفه و گروه تاریخ و گروه زبان فرانسوی برگزار شد که ترجمه این جلسات نیز در کتاب به مخاطبان ارائه شده است.

فوکو در «نقد چیست؟» رویکرد تازه‌ای در نقد را پیشنهاد می‌کند. روش نقدی که در همه جای دنیا و از جمله در ایران رایج است «نقد معرفت‌شناختی» است، اما فوکو بر مبنای پاسخی که کانت به پرسش «روشن‌نگری چیست» می‌دهد و درعین‌حال با فاصله‌گرفتن از آن، سعی می‌کند امکان دیگری را باز کند و نقد را به‌شیوه‌ای تبارشناختی پیش ببرد و از این لحاظ رویکردی متفاوت و مهم است، رویکردی متفاوت با رویکرد مسلط جهانی که نقد را صرفاً از منظری معرفت‌شناختی انجام می‌دهد. «پرورش خود» که سخنرانی مفصلی است از آن‌رو اهمیت دارد که فوکو در این سخنرانی مروری می‌کند بر آن‌چه در جلد دوم و سوم و چهارم کتاب تاریخ سکسوآلیته طرح کرده است.

عمده ترجمه‌های موجود در بازار اندیشه ایران از آثار میشل فوکو به قلم نیکو سرخوش و افشین جهاندیده است که از میان آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد: «اراده به دانستن»، «دیرینه‌شناسی دانش»، «مراقبت و تنبیه: تولد زندان»، «ایران: روح یک جهان بی‌روح: و ۹ گفت‌وگوی دیگر با میشل فوکو»، «تئاتر فلسفه: گزیده‌ای از درس‌گفتارها، کوتاه‌نوشته‌ها، گفت‌وگوها و…» و «خاستگاه هرمنوتیک خود: سخنرانی‌ها در کالج دارتموت ۱۹۸۰». کتاب «فوکو» به‌قلم ژیل دلوز نیز با برگردانی از این دو مترجم در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.

................ هر روز با کتاب ..............

کارو ولش تو ادعا که بیستیم؛ جز خودمون به فکر هیچکی نیستیم... کنج اداره عمرمون تباه شد؛ بس که نشستیم دلمون سیاه شد... نمی دن آدمو فرشته‌ها لو؛ کسی نمی گیره از آدم آتو... قدیم که نرخ‌ها به طالبش بود؛ ارزش صندلی به صاحبش بود... فقیه اگه بالای منبر می‌نشست؛ جَوون سه چار پله پایین‌تر می‌شِست... مردا بدون میز هم عزیزن؛ رفوزه‌ها همیشه پشت میزن ...
چرا فوتبال می‌بینیم؟ چرا دیکتاتورها سیری‌ناپذیرند؟ یا ما چگونه در زبان محاوره سعی می‌کنیم دراماتیک باشیم؟... یک تلویزیون با حق انتخاب بین هفتصد کانال نه آزادی بلکه اجبار است. دستگاهی که آفریده‌ایم نیاز به تماشا شدن دارد؛ زیرلب به ما می‌گوید: «برای قبضه کردن توجه شما از هیچ کاری دریغ نخواهم کرد... همان‌گونه که خوراک فکری تبلیغات، همه‌مان را به مقام برده‌های مصرف‌کننده تنزل می‌دهد، هنر دراماتیک، آفریننده و بیننده را به مقام مشارکت‌کننده ترفیع می‌دهد ...
داستان که نه، قصه هم نیست... سبک روایت همان سبک خاص نویسنده در کتابهای روایت فتح است: پیش بری روایت به سبک پس و پیش گفتن وقایع در عین به هم پیوستگی برای در تعلیق نگه داشتن مخاطب... جراحی اختلاف نظرهای علمای نجف بخصوص درباره اضلاع مثلث حکومت، مردم و حوزه؛ که مهمترین انگیزه شهید صدر برای ما شدن و بزرگترین سد در مقابل او نیز بوده است، کار بسیار سختی است که نویسنده از پس آن برنیامده ...
می‌گویند شهریار ماکیاولی همیشه کنار تخت استالین است. غیر از این هم از او انتظار نمی‌رفت: پس از این کتاب، هیچ سخن به‌واقع مهمی درباره اخلاقیات سیاسی گفته نشده است... خوانش این آثار باید در ارتباط و تعامل با محیط صورت گیرد... اثر منفور و مهوّع آدولف هیتلر هم در کنار کتاب‌های خردمندانی همچون هابز و لاک و مونتسکیو و برک و دوتوکویل و هایک و رالز، فصلی را به خود اختصاص داده است. ...
خود را آنارشیستی می‌داند که به دموکراسی عشق می‌ورزد... در جنبش‌های دانشجویی خشونت‌آمیز حضوری فعال داشته است و سپس راهی آمریکا می‌شود و در گروه نمایشی دوره‌گرد نقش ایفا می‌کند. او مجددا به ژاپن برمی‌گردد و سرآغاز شورش‌های دیگری در روستای اجدادی‌شان می‌شود... کره‌ای‌ها به‌عنوان برده از وطن‌شان به ژاپن آورده شده‌اند و تحت استعمار ژاپنی‌ها قرار دارند ...