چاپ دوم کتاب «نقد چیست؟ و پرورش خود» [Qu'est-ce que la critique? suivi de La culture de soi Michel Foucault] میشل فوکو [michel foucault] با ترجمه نیکو سرخوش و افشین جهاندیده توسط نشر نی منتشر شد.

نقد چیست؟ و پرورش خود» [Qu'est-ce que la critique? suivi de La culture de soi Michel Foucault] میشل فوکو michel foucault

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، دومین چاپ کتاب «نقد چیست؟ و پرورش خود» با شمارگان ۷۷۰ نسخه، ۲۵۶ صفحه و بهای ۳۲ هزار تومان منتشر شد. چاپ نخست این کتاب زمستان سال ۹۷ با شمارگان هزار و ۵۰۰ نسخه و بهای ۲۸ هزار تومان در دسترس مخاطبان قرار گرفته بود.

کتاب شامل ترجمه دو سخنرانی از میشل فوکو است که نخستین آن با عنوان «نقد چیست؟» در انجمن فرانسوی فلسفه در سال ۱۹۷۸ انجام شده است. دومین سخنرانی نیز با عنوان «پرورش خود» در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی انجام شده است. در ادامه این سخنرانی سه جلسه پرسش و پاسخ نیز در همین دانشگاه و در گروه فلسفه و گروه تاریخ و گروه زبان فرانسوی برگزار شد که ترجمه این جلسات نیز در کتاب به مخاطبان ارائه شده است.

فوکو در «نقد چیست؟» رویکرد تازه‌ای در نقد را پیشنهاد می‌کند. روش نقدی که در همه جای دنیا و از جمله در ایران رایج است «نقد معرفت‌شناختی» است، اما فوکو بر مبنای پاسخی که کانت به پرسش «روشن‌نگری چیست» می‌دهد و درعین‌حال با فاصله‌گرفتن از آن، سعی می‌کند امکان دیگری را باز کند و نقد را به‌شیوه‌ای تبارشناختی پیش ببرد و از این لحاظ رویکردی متفاوت و مهم است، رویکردی متفاوت با رویکرد مسلط جهانی که نقد را صرفاً از منظری معرفت‌شناختی انجام می‌دهد. «پرورش خود» که سخنرانی مفصلی است از آن‌رو اهمیت دارد که فوکو در این سخنرانی مروری می‌کند بر آن‌چه در جلد دوم و سوم و چهارم کتاب تاریخ سکسوآلیته طرح کرده است.

عمده ترجمه‌های موجود در بازار اندیشه ایران از آثار میشل فوکو به قلم نیکو سرخوش و افشین جهاندیده است که از میان آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد: «اراده به دانستن»، «دیرینه‌شناسی دانش»، «مراقبت و تنبیه: تولد زندان»، «ایران: روح یک جهان بی‌روح: و ۹ گفت‌وگوی دیگر با میشل فوکو»، «تئاتر فلسفه: گزیده‌ای از درس‌گفتارها، کوتاه‌نوشته‌ها، گفت‌وگوها و…» و «خاستگاه هرمنوتیک خود: سخنرانی‌ها در کالج دارتموت ۱۹۸۰». کتاب «فوکو» به‌قلم ژیل دلوز نیز با برگردانی از این دو مترجم در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.

................ هر روز با کتاب ..............

مادر رفته است؛ در سکوت. و پدر با همان چشم‌های بسته و در سنگر خالی دشمن! همچنان رجز می‌خواند... در 5 رشته: بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش اول مرد (داستین هافمن) و بهترین بازیگر نقش اول زن(مریل استریپ) اسکار گرفت... احساس می‌کند سالهاست به تنهایی بار مسئولیت یک زندگی مثلا «مشترک» را به دوش کشیده است و حالا برای کسب جایگاه اجتماعی و رسیدن به آرزوهای تلف شده‌ی دوران مجردی، خانه را ترک می‌کند ...
در محیطی كه فرهاد تصور می‌كرد «داره از ابر سیاه خون می‌چكه...»، قطعاً شرایط نمی‌توانست خوب باشد. حالا تصور كنید در این شرایط یك كاریكاتوریست چه باید بكشد؟... مردم فكر می‌كردند كه مینیاتورها را با مركب سیاه كشیده‌اید. درحالی‌كه اصل موضوع این نبود. اصل، «سیاهی» موضوع بود. تاریكی و وحشتی كه بر جامعه سایه انداخته بود؛ همان‌چیزی كه طنزپردازان خارجی به آن «طنز سیاه» می‌گویند... هفته‌نامه آیندگان ادبی بعد از دستگیری دو نفر از همكاران من رسماً تعطیل شد ...
سیاست حذف را از طریق «ناپدیدسازی» دانشجویان، اساتید دانشگاه، روزنامه‌نگاران و روشنفکران پی گرفت... تجربه شکست سیاسی در محیط شوخ‌و‌شنگ کودکی ترومایی را ایجاد کرده است که از حواشی ماجراها در‌می‌یابیم راوی نه از آن دوران کنده می‌شود و نه دقیقا می‌تواند آن ایام را به یاد بیاورد... من از پدر هیچ وقت نپرسیدم عمو رودولفو چرا و چگونه مرد. لزومی هم نداشت. چون هیچ کس در سی‌ سالگی به علت سالخوردگی نمی‌میرد ...
یك مطلب را گفته بودیم اما به دو زبان... افكار او همگرایی غیرقابل انكاری با ایدئولوژی نازیست‌ها دارد... «نیهیلیسم» از نظر یونگر بخشی از «استثمار معنوی» انسان مدرن است، نوعی «پوچی درونی» و خالی شدن از ارزش‌های والا؛ اما برای آل‌احمد «نیهیلیسم» ایدئولوژیی ست كه سرمایه‌داری متاخر را در جای خود تثبیت می‌كند... آل‌احمد در آثارش به هیچ ‌وجه مخالف تكنولوژی و ابزار مدرن نیست... ماشین وسیله است و هدف نیست. هدف، نابودی فقر و رفاه مادی و معنوی را برای همه است ...
رویکرد جدید کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس، طبق قانون از وظایف تعریف شده «مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی» است!... کاش برنامه‌ها را با مشورت پژوهشگران اسنادی و نسخه‌شناسان دوباره مطالعه کنند... این کتابخانه از دوره ریاست رسول جعفریان، درهای خود را به روی عموم باز کرد و هر شهروندی با ارائه کارت ملی می‌توانست از کتابخانه بهره ببرد ...