دفتر دوم مجموعه «داستان توسعه در ایران» از پیروزی انقلاب اسلامی (بهمن ۱۳۵۷) تا دولت یازدهم (خرداد ۱۳۹۲) به همت گروه مهندسی خرد منتشر شد.

داستان توسعه در ایران

به گزارش کتاب نیوز، مجموعه «داستان توسعه در ایران» می‌کوشد پاسخی برای برخی از این پرسش‌ها درباره ناکامی توسعه در ایران بیابد. چرا ایران هنوز کشوری توسعه‌یافته نیست؟ چرا امروز نرخ بیکاری، تورم و رشد اقتصادی در ایران، در مقایسه با دیگر کشورهای منطقه، این‌قدر نگران‌کننده است؟ چرا، به‌رغم گسترش حضور شرکت‌های خدمات مهندسی (مهندسان مشاور و پیمانکار) ایرانی در طراحی و اجرای پروژه‌های عمرانی در داخل و خارج، وضعیت کنونی این شرکت‌ها این‌قدر نگران‌کننده است؟ چرا این شرکت‌ها با حجم فراوان مهاجرت نیروهای خبره روبه‌رو هستند؟

دفتر اول این کتاب ابتدا به صدارت میرزا تقی‌خان امیرکبیرو آغاز فعالیت های توسعه محور در این دوره و سپس به دوران ۵۳ساله دودمان پهلوی و امور عمرانی و توسعه صنایع، کارخانه‌ها، پل‌ها، نیروگاه‌ها در این دوره پرداخته است. این دفتر نگاهی دارد به فعالیت‌های افرادی چون ابوالحسن ابتهاج، صفی اصفیا، عبدالمجید مجیدی، خداداد فرمانفرمائیان و علینقی عالیخانی و تحولات سازمان برنامه و بودجه و توانمندیها و کاستی های آن.

دفتر دوم این مجموعه که به تازگی منتشر شده است؛ به داستان توسعه در ایران بعد از انقلاب اسلامی سال 57 می‌پردازد. اینکه با وجودی که پس از انقلاب، به‌ر‌غم جنگ و تحریم، شش برنامه توسعه در کشور طراحی و اجرا شد و ظرفیت نیروگاه‌ها، پالایشگاه‌ها و سدها، تعداد مدارس و دانشگاه‌ها، شمار بزرگراه‌ها‌ و خطوط راه‌آهن و... نسبت به قبل از انقلاب چند برابر شد؛ اما آرمان توسعه ایران هر روز دست نیافتنی‌ تر رخ نموده است.

جلد اول این کتاب پیش‌تر با عنوان «داستان توسعه در ایران: دفتر نخست: از صدارت امیرکبیر (۱۲۲۷) تا پیروزی انقلاب اسلامی (۱۳۵۷)» در 426صفحه منتشر شده بود و اکنون جلد دوم با عنوان «داستان توسعه در ایران: دفتر دوم: از پیروزی انقلاب اسلامی (بهمن ۱۳۵۷) تا دولت یازدهم (خرداد ۱۳۹۲)» با گردآوریِ سعید موسوی، در 438صفحه و قیمت 68هزار تومان توسط نشر لوح فکر منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...