برندگان جوایز نمایشگاه کتاب لایپزیگ ۲۰۲۰ با وجود برگزار نشدن این نمایشگاه کتاب، شناخته شدند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از سایت جایزه، لوتس سایلر، بتینا هیتزر و پیکه بیرمان به عنوان برندگان جوایز کتاب نمایشگاه لایپزیگ ۲۰۲۰ انتخاب و معرفی شدند.

3 کتاب برگزیده نمایشگاه کتاب لایپزیگ 2020   «ستاره ۱۱۱»  «حس سرطان: یک تاریخ حسی در قرن بیستم»  «اورئو»

به دنبال اعلام برگزار نشدن نمایشگاه کتاب لایپزیگ برای گسترش ویروس کرونا، هیات داوران جایزه در مراسمی که زنده پخش شد اسامی برندگان را اعلام کردند.

اولیور زایله مدیر جشنواره کتاب لایپزیگ در این باره گفت به دلیل سلامتی و حفظ ایمنی مهمانان نمایشگاه کتاب لاپیزیگ ۲۰۲۰ برگزار نمی‌شود. وی همچنین از بنیاد فرهنگ آلمان برای کمک‌های عملی به منظور اعلام این اخبار به صورت مستقیم از رادیو تشکر کرد.

لوتس سایلر که از نویسندگان سرشناس آلمان است، برای کتابی با عنوان «ستاره ۱۱۱» جایزه کتاب لایپزیک را در بخش داستانی از آن خود کرد.

بتینا هیتزر در بخش غیرداستانی یا مقاله این جایزه را برای کتاب «حس سرطان: یک تاریخ حسی در قرن بیستم» از آن خود کرد. در بخش ترجمه نیز پیکه بیرمان برای ترجمه کتابی از فران راس با عنوان «اورئو» به عنوان برنده انتخاب شد.

هیات داوران نمایشگاه کتاب لایپزیگ جدیدترین اثر لوتس سایلر را به عنوان اثری معرفی کرد که از هر برگش نوری تابان می‌درخشد و با طنزی گرم و انسانی همراه است.

این نویسنده پیشتر با رمان «کروزو» جایزه بزرگ کتاب آلمان را از نمایشگاه کتاب فرانکفورت دریافت کرده بود و در کتاب جدیدیش داستان رمان قبلی را ادامه داده و ماجراهای دوران پس از وحدت آلمان را روایت کرده و به عشق ناب یک زن جوان پرداخته و ستاره‌های شعر و ستاره داستان را به هم پیوند می‌زند. هیات داوران افزوده: در این رمان هنری، سازماندهی چیزها در فضایی ناگهانی و تصادفی رخ می‌دهد و جزییاتی دقیق و تاریخ‌نگاری با هم و با داستان پریان درآمیخته شده است.

نویسنده این کتاب در گِرا در سال ۱۹۶۳ متولد شده و پس از اتمام دوره کارآموزی به عنوان نجار به تحصیل در رشته مطالعات آلمانی پرداخت و از سال ۱۹۹۷ برنامه ادبی خانه پیتر هوشل را مدیریت کرده است. سایلر چندین جایزه ادبی در کارنامه دارد که جایزه اینگبورگ باخمان، جایزه ادبیات برمن، جایزه اووه جانسون و جایزه کتاب آلمان سال ۲۰۱۴ از جمله آنها هستند. او در برلین و استکهلم زندگی می‌کند.

بتینا هیتزر که به عنوان برنده جایزه بهترین کتاب ادبیات غیرداستانی انتخاب شد در کتاب «حس سرطان؛ یک تاریخ حسی در قرن بیستم» بیشتر بر جنبه عاطفی این بیماری تمرکز کرده و آن را با ارائه تصاویری متنوع بررسی کرده است. وی به بررسی تاریخ این بیماری بیش از پیش توجه کرده و تاریخ احتماعی، تاریخ حسی و تاریخ رسانه‌ای این بیماری را کاویده است. در این کتاب او نشان داده که مطالعات درباره سرطان چقدر متفاوت بوده و در قرن بیستم در آلمان چه روندی را طی کرده است.

بتینا هیتزر در دانشگاه آزاد برلین در رشته تاریخ تحصیل کرده و از سال ۲۰۱۴ مسئولیت یک گروه تحقیقاتی در موسسه تحقیقات ماکس پلانک را برعهده داشته است. وی سال ۲۰۱۶ موفق به کسب جایزه والتر دی گروتیر شد. او در برلین زندگی می‌کند.

جایزه بهترین مترجم نیز به پیکه بیرمان برای کتاب «اورئو» اهدا شد. این کتاب ترجمه‌ای از اثر فران راس از ادبیات آمریکایی است. این رمان داستان شخصیتی را روایت می‌کند که از بیرون سیاه و از درون سفید است. کریستین دختر یک مادر سیاه پوست ومرد یهودی سفیدپوستی به نام شوارتس است. این داستان روایت‌گر اسطوره‌شناسی، نقد نژادی، اسلپ‌استیک و طنزهای روانکاوانه است.

جایزه نقدی این نمایشگاه ۶۰ هزار یورو و این جایزه از معتبرترین جوایز ادبی آلمان است و اهدا کنندگان جایزه اعلام کردند قصد دارند مراسم اعطای جوایز را در آینده با برگزاری مراسمی شایسته جشن بگیرند.

نمایشگاه کتاب لایپزیگ پس از نمایشگاه کتاب فرانکفورت، مهمترین رویداد فرهنگی آلمان به شمار می‌رود و در حالی که امسال قرار بود از ۱۲ تا ۱۵ مارس (۲۲ تا ۲۵ اسفند) برگزار شود، دو روز پیش از زمان برگزاری این نمایشگاه به دلیل خطر گسترش ویروس کرونا لغو شد.

................ هر روز با کتاب ...............

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...