رمان «بی قراران» [De urolige] نوشته لین اولمن [Linn Ullmann] با ترجمه کیواندخت ناظرعمو توسط نشر داستان منتشر شد.

[De urolige] نوشته لین اولمن [Linn Ullmann]

به گزارش مهر، لین اولمَن نویسنده این‌کتاب، فرزند اینگمار برگمن و لیو اولمن (نویسنده و کارگردا نروژی) است که نهم آگوست ۱۹۶۶ در شهر اُسلوی نروژ متولد شد. او نویسنده، روزنامه‌نگار و منتقد ادبیات است که در روزنامه بزرگ صبح نروژ هم مقاله می‌نویسد. او تا به‌حال ۶ کتاب منتشر کرده است.

اولین‌کتاب اولمن در سال ۱۹۹۸ با نام «قبل از اینکه بخواب رَوی» منتشر شد. «بی قراران» هم ششمین کتاب اوست که برای اولین‌بار در سال ۲۰۱۵ در نروژ و سال ۲۰۱۶ در سوئد منتشر شد. ترجمه فارسی این‌کتاب از روی نسخه سوئدی انجام شده است.

«بی قراران» درباره زندگی اینگمار برگمن و لیو اولمن است و لین که فرزند موردعلاقه‌شان بوده است. با وجود علاقه زیاد پدر و مادر، این‌دو آن‌قدر در حرفه‌شان غرق بوده‌اند که فرزند خود را نادیده می‌گیرند. این‌داستان همچنین درباره زنی است که سعی دارد به پدرش نزدیک شود؛ در حالی‌که هر دو می‌دانند فرصت‌های موجود در حال از دست‌رفتن هستند. در نتیجه پدر و مادر قرار می‌گذارند با یکدیگر یک‌کتاب بنویسند که حاوی مصاحبه‌های دختر با پدرش باشد.

در ادامه داستان، مصاحبه دختر با پدرش به جایی می‌رسد که شرایط تغییر می‌کند. اولمن در این‌زمینه خاطرات خود را با لحن شاعرانه ثبت کرده است. در این‌خاطرات، می‌توان پدری را دید زندگی‌اش را براساس مقررات خود تنظیم کرده و مادری را که با وجود خوش‌قلبی، به خودش مشغول است.

این‌کتاب با شمارگان ۵۰۰ نسخه و قیمت ۷۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

رضاشاه می‌خواست همانطور که ایلات و عشایر را از صحنه‌ی سیاست و قدرت دور کرد؛ روحانیت را هم به حاشیه ببرد اما ناخواسته با تخریب روحانیت، بزرگترین خدمت را به روحانیون کرد... در دوره قاجار روحانیت سهم بزرگی از قدرت داشت... دخالت روحانیت در سیاست سابقه سو و مخالفان بسیاری در بین روحانیت داشت... ...
کارو ولش تو ادعا که بیستیم؛ جز خودمون به فکر هیچکی نیستیم... کنج اداره عمرمون تباه شد؛ بس که نشستیم دلمون سیاه شد... نمی دن آدمو فرشته‌ها لو؛ کسی نمی گیره از آدم آتو... قدیم که نرخ‌ها به طالبش بود؛ ارزش صندلی به صاحبش بود... فقیه اگه بالای منبر می‌نشست؛ جَوون سه چار پله پایین‌تر می‌شِست... مردا بدون میز هم عزیزن؛ رفوزه‌ها همیشه پشت میزن ...
چرا فوتبال می‌بینیم؟ چرا دیکتاتورها سیری‌ناپذیرند؟ یا ما چگونه در زبان محاوره سعی می‌کنیم دراماتیک باشیم؟... یک تلویزیون با حق انتخاب بین هفتصد کانال نه آزادی بلکه اجبار است. دستگاهی که آفریده‌ایم نیاز به تماشا شدن دارد؛ زیرلب به ما می‌گوید: «برای قبضه کردن توجه شما از هیچ کاری دریغ نخواهم کرد... همان‌گونه که خوراک فکری تبلیغات، همه‌مان را به مقام برده‌های مصرف‌کننده تنزل می‌دهد، هنر دراماتیک، آفریننده و بیننده را به مقام مشارکت‌کننده ترفیع می‌دهد ...
داستان که نه، قصه هم نیست... سبک روایت همان سبک خاص نویسنده در کتابهای روایت فتح است: پیش بری روایت به سبک پس و پیش گفتن وقایع در عین به هم پیوستگی برای در تعلیق نگه داشتن مخاطب... جراحی اختلاف نظرهای علمای نجف بخصوص درباره اضلاع مثلث حکومت، مردم و حوزه؛ که مهمترین انگیزه شهید صدر برای ما شدن و بزرگترین سد در مقابل او نیز بوده است، کار بسیار سختی است که نویسنده از پس آن برنیامده ...
می‌گویند شهریار ماکیاولی همیشه کنار تخت استالین است. غیر از این هم از او انتظار نمی‌رفت: پس از این کتاب، هیچ سخن به‌واقع مهمی درباره اخلاقیات سیاسی گفته نشده است... خوانش این آثار باید در ارتباط و تعامل با محیط صورت گیرد... اثر منفور و مهوّع آدولف هیتلر هم در کنار کتاب‌های خردمندانی همچون هابز و لاک و مونتسکیو و برک و دوتوکویل و هایک و رالز، فصلی را به خود اختصاص داده است. ...