ماهنامه اختصاصی کتاب و کتابخوانی «شیرازه کتاب» در شماره ۳۸ و ۳۹ خود ضمن روایت کامل جایزه ادبی اندرزگو به نظریات کارشناسانه نویسندگان برگزیده در مورد داستان‌نویسی، لازمه‌ها و آسیب‌های آن پرداخته‌است.

به گزارش ایرنا، شیرازه کتاب ماهنامه اختصاصی کتاب و کتابخوانی، شماره ۳۸ و ۳۹ خود را روانه پیشخان مطبوعات و کتاب کرد. این مجله را مجمع ناشران انقلاب اسلامی به سردبیری محمدمهدی شیخ صراف منتشر می کند.

این شماره از شیرازه کتاب با تیتر حقیقت در برابر تحریف به طور مفصل به جایزه ادبی شهید سید علی اندرزگو پرداخته و کتاب های نامزد و برگزیده این دوره از جایزه را معرفی کرده و به گفت وگو با برگزیدگان و نشر دیدگاه آنها در خصوص فوت و فن نویسندگی بویژه داستان نویسی و آسیب های نویسندگی پرداخته است.

از جمله محمدرضا شرفی خبوشان نویسنده رمان عاشقی به سبک ون گوگ که معتقد است: کودکان و نوجوانان مخاطبان گسترده ای هستند که موضوعات و خواسته های زیادی هم دارند، جماعتی از داستان نویسان باید برای این ها بنویسند همچنان هم معتقدم این نویسنده ایرانی است که باید به نیاز نوجوان ایرانی پاسخ دهد و دقیقا وقت این است که با قصه آفرینی در موضع پاسخ به نیازها قرار بگیریم. 

وی افزود: مخاطب ما خصوصا کودکان و نوجوانان نیازمند داستان هایی با بینش ایرانی هستند نباید مخاطب را در هجمه رمان های غربی و ترجمه که امروز بازار کتاب را در سیطره خودشان گرفته اند به حال خود وابگذاریم.

نویسند رمان موهای تو خانه ماهی هاست گفت: قبل از مرحله نوشتن است که من داستان نویس باید مخاطبم را پیدا کنم و بشناسم همین طور هم معتقدم برای داستان نویسان کشور ما هنوز جای آموزش بیشتری حس می شود و باید جدی تر مخاطب سنجی کنیم تا حتی در تعدد نویسندگان خوش قلم نیز به حد کفایت برسیم.

خبوشان گفت: داستان پردازی که مدعی است قصه کودکانه یا نوجوان پسند می نویسند باید آموزش ببیند در کشور ما همچنان جای پرداختن به این موضوع خالی است، نویسنده باید برای قصه اش مخاطب سنجی کند و جهانِ این گروه سنی را بشناسد. برای مخاطب و گروه حساسی مثل کودک و نوجوان نباید بدون تحقیق داستان پردازی کنیم خواسته نوجوان امروز ما کم نیست پس ما نویسندگان وظیفه داریم برایشان بنویسیم این هم بر عهده نویسنده ایرانی است نه نویسنده خارجی؛ چون ما نیاز نوجوان ایرانی را قطعا بهتر می شناسیم.

صادق کرمیار نویسنده رمان «مستوری» نیز گفت: هر نویسنده ای در نگارش داستان و قصه پردازی سبک خودش را دارد اما پیش از اینها به نظرم یک مساله واجب تر است اینکه مولف ثابت کند که آیا واقعا نویسنده است یعنی از نویسندگی واقعا چیزی می داند متاسفم اگر بگویم که این قدر نویسنده سازی نکرده اند که دیگر تشخیص خوب و بد هم سخت شده است.

نویسنده رمان نامیرا گفت: وقتی ما شاهد خلا پژوهشی و کمبود مطالعه از سوی نویسندگان هستیم چه انتظاری دارید که داستان تاریخی شان نیز مبتنی بر تحقیق باشد منظورم نه همه بلکه بسیاری از مولفانی است که با این کمکاری ها از پس نوشته ها و داستانشان بر نمی آیند و انتظار دارند کتابشان را مخاطب بخواند. دغدغه امروز ما رجوع یا رجوع نکردن مخاطب به رمان و داستان های حوزه انقلاب اسلامی و به طور کلی مقوله کتاب خوانی نیست بلکه ابتدا باید یقه نویسنده را گرفت که چرا سراغ آموزش های لازم و مطالعات کافی نمی رود.

در بخش «کافه شیرازه» نیز یاداشت هایی از نویسندگان و فعالان حوزه کتاب درباره نسبتشان با تاریخ و متون تاریخی دیده می شود.

بخش «طعم کتاب» نیز پایان بخش این مجله است که به گفت‌وگو با نویسندگان، بررسی کتاب های مطرح در بازار نشر و پیشنهادهای کتابی اختصاص دارد.

این نسخه از ماهنامه شیرازه کتاب با ۱۴۴ صفحه تمام رنگی با قیمت ۲۵ هزارتومان قیمت وارد بازار نشر شد.

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...