اعضای هیأت‌مدیره «انجمن ویراستاری ایران» انتخاب شدند.

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، «انجمن ویراستاری ایران» با اعلام این خبر نوشته است: «با درود و مهر به پیشگاه یاران فرهیخته انجمن ویراستاری ایران و سپاس از همراهی شان در برگزاری نخستین مجمع عمومی و انتخابات هیات‌مدیره انجمن، به آگاهی می‌رساند پس از شمارش آراء، افراد زیر به عنوان هیات‌مدیره انجمن ویراستاری انتخاب شدند: دکتر سیدمحسن حسینی، دکتر غلامحسین غلامحسین‌زاده، دکتر حسن ذوالفقاری، دکتر نعمت‌الله ایران‌زاده، دکتر محمدجعفر یاحقی، دکتر افسون قنبری و دکتر سیدعلی قاسم‌زاده.

همچنین آقای دکتر محمد دانشگر و خانم دکتر مریم شریف‌نسب به عنوان اعضای علی‌البدل هیات‌مدیره و خانم دکتر نجمه دری هم به عنوان بازرس انجمن انتخاب شدند.

انجمن ویراستاری ایران ضمن ارج نهادن به تکاپوی همه افراد، نهادها و مجامعی که در راه اعتلای ویراستاری قدم برمی‌دارند، از همگان برای پاسداشت زبان فارسی و سامان بخشیدن به وضعیت ویراستاری دعوت می‌کند.»

انتخابات «انجمن ویراستاری ایران» در روز پنج‌شنبه (سوم مهرماه) از طریق وب‌گاه این انجمن و صفحه انتخابات آن انجام گرفت.

انجمن «علمی ویراستاری ایران» توسط ۱۵ نفر از استادان دانشگاه تشکیل شده و پس از ارائه درخواست مجوز در تاریخ ۹۸/۱۲/۵ در کمیسیون انجمن‌های علمی وزارت علوم بررسی و موافقت اولیه آن صادر شد. تاکنون فارغ‌التحصیلان رشته‌های مختلف به ویژه زبان و ادبیات فارسی عضو این انجمن شده‌اند و ثبت‌نام ادامه دارد.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...