جادویی‌ترین سفر | ایران


کتاب «شهر زیر ذره‌بین» [Naturopolis] اثر دبورا فرانکل [Deborah Frenkel] با ترجمه لیلا حسین‌رشیدی، کشف حقایقی شگفت‌انگیز درباره جهانی کوچک و پنهان در زیر پاهای ما است. جزئیات‌ ریزی که اغلب آنها را نادیده می‌گیریم و از کنارشان بی‌تفاوت رد می‌شویم. حالا این جزئیات ریز در انتظار بیننده‌های کنجکاوی هستند که دوست دارند با طبیعت ارتباط بگیرند.

شهر زیر ذره بین» [Naturopolis] اثر دبورا فرانکل [Deborah Frenkel]

لازم نیست برای کشف این دنیای عجیب راه دور و درازی بروید؛ کافی است کمی چشم خود را باز کنید و روی زمین را با دقت ببینید. در میان برج‌های سر به فلک کشیده و چهره سنگی شهر، طبیعتی سرسبز به شیوه‌های کوچک و سرگرم کننده شکوفا می‌شود. در میان ساختمان‌های بزرگ، مورچه‌ای را می‌بینید و دنبالش می‌کنید. حتی تکه‌هایی از طبیعت بکر در بزم شاعرانه گیاهان و جانوران شهری پنهان شده‌اند که شما می‌توانید آن را پیدا کنید. این کتاب را دبورا فرنکل نوشته، اینگرید بارتکوویاک تصویرسازی کرده و برای گروه سنی ۴ سال به بالا مناسب است. این کتاب آنقدر خوب و تأثیرگذار بوده که برنده طلایی جایزه ناتیلوس شد و شایسته تقدیر توسط شورای کتاب کودک استرالیا.

چرا شهر زیر ذره‌بین انتخابی ارزشمند است؟
تحلیلی ویژه والدین: «شهر زیر ذره‌بین» تنها یک کتاب مصور نیست؛ بلکه تجربه نگریستن دقیق به جزئیات ریز، کشف و پرورش حس توجه و آگاهی در کودکان است. دبورا فرانکل در این اثر با ترکیب شعرگونه‌ متن و نکات علمی بسیار دقیق، کودکان را تشویق می‌کند تا فضای شهری اطرافشان را دوباره کشف کنند. این کتاب در عین سادگی، نگاه علمی مهمی را با تخیل کودکانه پیوند می‌دهد؛ هر صفحه یک داستان کوچک دارد و در کنار آن یک «حقیقت علمی کوتاه» درباره گیاهان یا جانوران شهری ارائه می‌دهد. بنابراین هم برای مطالعه در خانه و هم برای استفاده آموزشی در کلاس‌های درس ایده‌آل است.

تصویرگری؛ ترکیبی از واقع‌گرایی علمی و شاعرانه هنری
تصویرگری اینگرید بارت‌کویاک نقطه قوت این کتاب است؛ چراکه رنگ‌های بسیار زنده و چشم‌نواز را برای نشان دادن شلوغی شهر به کار برده. او با استفاده از آبرنگ و رنگ روغن، تصاویری جذاب خلق کرده است؛ جزئیاتی ریز و دقیق در تصاویر، حس مشاهده‌گری انسان را تقویت می‌کند. وضوح علمی لازم برای شناخت گونه‌ها و فضای شاعرانه‌ تصویرها، به کتاب عمقی احساسی و علمی می‌بخشد و از نظر تربیتی، این کتاب پیام‌ مهم دارد: تاب‌آوری؛ یعنی طبیعت حتی در سخت‌ترین محیط‌ها راه خود را پیدا می‌کند.
دقت نظر و احساس نسبت جزئیات کوچک؛ مهارتی که در رشد ذهنی و هیجانی کودکان نقش کلیدی دارد.
ارتباط با محیط زیست و آشنایی عملی با مفاهیم بوم‌شناسی از سنین پایین.
تصاویر این کتاب برای کودکانی که به نقاشی و هنر علاقه دارند می‌تواند الهام‌بخش باشد و از آن الگو بگیرند.

اگر به دنبال کتابی هستید که می‌خواهید کودک خود را به مشاهده و کنجکاوی تشویق کنید و نگاه او را از صفحه موبایل به دنیای واقعی اطرافش بازگردانید، در عین حال هم قصه داشته باشد، هم دانش، زیبا، هنری و چشم‌نواز باشد، کتاب «شهر زیر ذره‌بین» یکی از بهترین انتخاب‌ها خواهد بود و شما را به اهدافتان نزدیک خواهد کرد.
کتابی که نه‌تنها خوانده می‌شود، بلکه زیسته می‌شود. پس از خواندنش، کودکتان هنگام بیرون رفتن و عبور از هر کوچه و خیابانی، با نگاهی تازه روی سنگفرش‌های پیاده‌رو پا خواهد گذاشت.

یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های «شهر زیر ذره‌بین» این است که دنیای طبیعی را از دیدگاهی بررسی می‌کند که معمولاً کمتر به آن توجه می‌کنیم؛ زاویه دید موجودات ریز و پنهان. کودک هنگام خواندن کتاب، نه فقط ناظر، بلکه همراهِ موجودات کوچک می‌شود. او هم‌قدِ مورچه‌ها راه می‌رود، هم‌قد قاصدک‌ها می‌ایستد و جهان را از فاصله‌ای می‌بیند که برای انسان‌های بزرگسال کاملاً ناشناخته است. این تجربه تغییر زاویه دید، که با تصویرگری هنرمندانه و متن شاعرانه در هم تنیده شده، باعث می‌شود کودک درک عمیق‌تری از زندگی، احترام به طبیعت و ارزش‌های جزئیات ریز پیدا کند؛ مهارت‌هایی که روان‌شناسان رشد آنها را بخشی از شکل‌گیری شخصیت سالم و کنجکاو در سال‌های آغازین زندگی می‌دانند.

زیبایی پنهان در دل شهر: دعوت به کشف، نه تماشا
یکی از پیام‌های محوری کتاب این است که زیبایی، همیشه در دوردست‌ها نیست. در هر پیاده‌رو، میان شکاف آجرها، زیر هر برگ خشکیده، یک جهان دیگر وجود دارد. دبورا فرانکل این پیام را با جمله‌ای شاعرانه آغاز می‌کند: «دقیق‌تر نگاه کن… شاید جنگلی پیدا کنی.» این کتاب به کودکان می‌آموزد که دیدن کافی نیست؛ باید نگاه کرد؛ نگاهی متفکرانه، دقیق و کنجکاوانه. همین پیام ساده، درعین‌حال عمیق، می‌تواند نقطه شروعی برای پرورش مهارتی باشد که امروزه در بسیاری از کودکان و حتی بزرگسالان کمیاب شده است؛ مهارت تمرکز.

شخصیت‌پردازی از موجودات کوچک
این کتاب با حضور یک مورچه خاص - مورچه ماسه‌ای یا گوشت‌خوار - شروع می‌شود. اما این مورچه فقط یک حشره‌ نیست؛ بلکه اولین راهنمای کودک برای ورود به دنیای پنهان شهر است. نویسنده با افزودن توضیحات واقعی درباره رفتار این مورچه‌ها، مثل: زندگی در لانه‌های بزرگ، تقسیم کار در میان اعضای کلنی و جست‌وجوی طولانی برای غذا؛ به کودکان می‌آموزد که حتی موجودات ظاهراً کوچک هم نظم، همکاری و مسئولیت‌پذیری دارند. این پیام اخلاقی به‌صورت غیرمستقیم و کاملاً طبیعی منتقل می‌شود، بدون آنکه لحن آموزشی خشک پیدا کند.

پس از مورچه، نوبت موجودات دیگر می‌رسد: قاصدک‌هایی که مثل پیام‌رسان‌های باد حرکت می‌کنند، سرخس‌هایی که در تاریکی هم امید به رشد دارند و عنکبوت‌هایی که تارهایشان مانند معماری‌های هنری در نور می‌درخشد. این مجموعه کوچک نشان می‌دهد طبیعت هیچ‌گاه تسلیم نمی‌شود.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...