داستن بلند «سنگ قبری با تاریخ‌های یکسان» دومین اثر پویا صالحی توسط انتشارات نارون منتشر شد.

سنگ قبری با تاریخ‌های یکسان

به گزارش کتاب نیوز؛ این کتاب نیز مانند اثر اول نویسنده «پادشاه گل‌ها» درونمایه‌ای فلسفی دارد. این بار نویسنده به جای نوشتن نمایشنامه‌ای در ژانر جنایی، داستان بلندی نوشته با سبکی سورئال که در میان آن تعدادی از اشعارش را قرار داده است. این داستان شاعرانه؛ به یکی از مهمترین دغدغه‌های فلسفی انسان امروزی: احساس تنهایی و بیگانگی، پرداخته است.

«سنگ قبری با تاریخ‌های یکسان» در مورد نویسنده‌ و شاعری تنها است که نسبت به خانواده، عشق و حتی آرمان‌های زندگی احساس بیگانگی می‌کند. نویسنده با سبکی سورئال در فصل‌های مختلف به ارتباط ناخودآگاه نویسنده با عوامل بیرونی‌اش مانند مادر، خواهر، پدر، عشق و حتی آرمان‌های زندگی می‌پردازد.

استفاده از شعر در این اثر از نکات جالب این کتاب است. در این اثر تلاش شده با کمک اشعار به تربیت احساس در نقاط حساس درام داستانی پرداخته شود و به متن عمقی احساسی و فلسفی داده شود. از این رو این کتاب برای آن دسته از مخاطبانی که به موضوعات فلسفی در قالب شعر و داستان علاقه‌مند هستند می‌تواند مناسب باشد.

داستن بلند «سنگ قبری با تاریخ‌های یکسان» نوشته پویا صالحی در 99 صفحه و با قیمت 138هزار تومان توسط انتشارات نارون منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ................

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...