کتاب «بسته‌ی وطنی» پژوهش و تألیف علی علیزاده طارمسری به همت نشر نظر منتشر شد.

بسته‌ی وطنی» پژوهش و تألیف علی علیزاده طارمسری

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا؛ این کتاب به تاریخ بسته‌بندی در ایران از سال ۱۳۰۰ تا ۱۳۶۰ می‌پردازد و پژوهش جامع و کاملی در خصوص گرافیک بسته‌بندی در ایران است.

علی علیزاده طارمسری متولد ۱۳۴۷ کارشناس ارشد رشته طراحی صنعتی دانشگاه هنر تهران حاصل سال‌ها تحقیق و پژوهش خود در عرصه گرافیک و بسته‌بندی و تدریس را در کتابی ۶۰۰ صفحه‌ای در قطع خشتی منتشر کرده است.

اسناد مکتوب کتاب از سال ۱۳۰۲ شروع می‌شود. یعنی از زمانی که نمایشگاه کالاهای فلاحتی و صنعتی برگزار می‌شود. آقای علیزاده جمع‌آوری درخشانی از محصولات انجام داده‌اند. یعنی محصولاتی را معرفی کرده‌اند که تاکنون در هیچ کتابی ندیده بودیم. تعدد محصولات یکی از نکات خوب کتاب است.

پژوهش علی علیزاده گردآوری مجموعه بزرگی از نشانه‌هاست که یک رابطه‌ای با جامعه دارند و از طریق این بسته‌بندی‌ها و نشان‌ها می‌توان درک و فهم بهتری از شرایط جامعه داشت.

فرآیند متمدن شدن جامعه ایران را می‌توان از خلال بسته‌بندی‌ها کشف کرد. ما در نشانه‌شناسی کالا به عنوان یک گرافیست به نوع استفاده از نمادها باید دقت کنیم. برای مثال وقتی روی بسته‌های سیگار تصویر یک زن غربی درج شده این تصور را به مصرف کننده القا می‌کند که حین استعمال سیگار ناخودآگاه به این تصویر فکر کند. این تصاویر یک ایلوژن یا توهم ایجاد می‌کنند که به تعبیر رولان بارت اسطوره ساخته می‌شود. البته اسطوره‌ای که بارت می‌گوید نه اسطوره در مفهوم انسان‌شناسی. یعنی یک پیام ایدئولوژیک دروغین ساخته می‌شود تا به ما بگوید این همان چیزی است که تو داری مصرف می‌کنی. یا وقتی این ماده را مصرف کنی زیبا می‌شوی، یعنی از شیء تصویری دلبرانه می‌سازد.

کتاب «بسته‌ی وطنی» یک گنجینه است که به ما کدهای زیادی می‌دهد. کتابی که با کندوکاو آن می‌توانیم سرنخ‌های خوبی بدست آوریم که چگونه یک نظم اجتماعی یا طبقات مختلف جامعه شکل می‌گیرد. این کتاب بیشتر مثل یک دیکشنری است، نه کتابی که دستتان بگیرید و از اول تا آخر بخوانید.

کتاب بسته وطنی به کوشش علی علیزاده طارمسری در تابستان ۱۴۰۲ توسط نشر نظر در قطع خشتی در ۶۰۰ صفحه در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت.

................ هر روز با کتاب ................

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...