انتشارات پرنده کتاب «شناخت فرهنگ کره» [Han'guk munhwa ŭi iha یا Essentials of Korean culture] اثر سون هومین [Ho-min Sohn] با ترجمه سعیدرضا اتحادی را روانه بازار نشر کرد.

شناخت فرهنگ کره» [Han'guk munhwa ŭi iha یا Essentials of Korean culture] اثر سون هومین [Ho-min Sohn]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب «شناخت فرهنگ کره»، یک نگاه جامع به همه زوایای فرهنگ و هنر کره دارد. کتاب حاضر پیرو تقویت گفتمان و نگاه به شرق از زبان کره‌ای به فارسی برگردان شد. گفتمانی که این روزها از اهمیتی روزافزون برخوردار شده است.

این کتاب برای آشنایی هر چه بیشتر علاقه‌مندان کره‌ای با جنبه‌های مختلف فرهنگی کره نگاشته شده است. در شرایطی که منابع معتبر و جامع در زبان فارسی بسیار اندک است این کتاب گشایشی را در فعالیت هر چه بیشتر متخصصان و سیاست‌گزاران و برنامه‌ریزی برای ارتباطات بهتر و فعالیت‌های مشترک ایران و کره فراهم می‌کند.

سون هومین (Ho-min Sohn) (دکترای زبان‌شناسی، UHM، 1969) استاد زبان و زبان‌شناسی کره‌ای و مدیر مرکز شاخص زبان کره‌ای، UHM است. او همچنین رئیس مرکز تحقیقات و آموزش زبان کره‌ای و رئیس سابق انجمن آمریکایی معلمان کره‌ای (1994-1997) و حلقه بین‌المللی زبان شناسی کره‌ای (1979-81) است. او به‌عنوان مدیر پروژه مشترکی در زمینه توسعه کتاب‌های درسی زبان کره‌ای در سطح کالج و فرهنگ لغت گرامر و کاربرد کره‌ای فعالیت می‌کند.

انتشارات پرنده کتاب «شناخت فرهنگ کره» اثر سون هومین با ترجمه سعیدرضا اتحادی را در 538 صفحه و به بهای 365 هزار تومان روانه بازار نشر کرد.

................ هر روز با کتاب ................

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...