کتاب «گاو از بزرگان است!» نوشته اسماعیل امینی شامل طنزهای انتخاباتی این‌نویسنده توسط انتشارات سروش به چاپ دوم رسید.

گاو از بزرگان است اسماعیل امینی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب طنز «گاو از بزرگان است!» اثر اسماعیل امینی به‌تازگی توسط انتشارات سروش به چاپ دوم رسیده است.

این کتاب که به مسائل و مشکلات جاری جامعه با زبان طنز می‌پردازد.

در بخشی از این‌کتاب آمده است:

«سیاست وقتی به درد روزنامه‌نگار می‌خورد که نان و آب داشته باشد و آن هم موقع انتخابات و تقسیم مناصب و غنائم است، یعنی در زمان برّه‌کُشان و پیچیدن بوی دل‌انگیز کباب و جوجه‌کباب در محافل و مجامع تبلیغاتی و سیاسی و جناحی و حزبی! یعنی همان موقعی که دستگاه مشترک مورد نظر در دسترس است و همه مردمی می‌شوند و مقامات کمیاب و نایاب به میان مردم می‌آیند و مسئولان گره بر پیشانی و اخم بر ابرو، لبخند می‌زنند و مهربان می‌شوند.

در همین دوران کوتاه پیش از هر انتخابات که مانند دوران کوتاه نامزدی، پر از لبخند و شیرینی و مهمانی و حرف‌های قشنگ است و نامزدها دست در دست هم روی ابرها کاخ‌های رویایی می‌سازند...»

چاپ دوم این‌کتاب با ۱۶۳ صفحه، شمارگان ۳۰۰ نسخه و قیمت ۵۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...