کتاب «سازمان سیاسی بهائیت» به قلم حمیدرضا اسماعیلی منتشر شد.

 سازمان سیاسی بهاییت حمیدرضا اسماعیلی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب جدید موسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی با عنوان «سازمان سیاسی بهاییت» به قلم دکتر حمیدرضا اسماعیلی و ویراستاری دانشمند فقید، مرحوم علی اکبر رنجبر کرمانی، منتشر شده است.

این کتاب در 6 فصل با عنوان‌های «از بابیت تا کلونی بهاییت»، ««بهاییت جدید» و تشکیل سازمان بهاییت»، «تحولات سازمانی شدن بهاییت در ایران پیش از تأسیس بیت العدل»، ««سازمان سیاسی بهاییت» پس از تأسیس بیت العدل»، «بهاییت یهود صهیونیسم و اسراییل»، «بهاییت و حکومت پهلوی» تدوین شده است.

در این اثر بیان شده که بهاییت یک موضوع تاریخی صرف یا مربوط به حوزه فرق و ادیان انحرافی نیست. تشکیلات بهاییت یک سازمان سیاسی در حال رشد پیش از انقلاب اسلامی بود که در سال‌های بعد همپای سازمان مجاهدین خلق به جاسوسی از مراکز ایران پرداخت. این تشکیلات از جمله اپوزیسیون‌های فعالی محسوب می‌شود که در داخل و خارج از ایران فعالیت دارد و در محافل سیاسی بین‌المللی به لابی‌گری علیه ایران مشغول بوده است.

«حقوق بشر» و «محیط زیست» ازجمله حوزه‌های انتخابی این سازمان است که در پوشش آن‌ها به فعالیت می‌پردازد. آرزوی دیرینه آنان در ایران کسب قدرت در حال حاضر و حکومت در آینده بوده است. آن‌ها ایدئولوژی و برنامه‌های خود را برای رسیدن به این مقصود بازنویسی کرده‌اند. این سازمان سیاسی که به نام «دین بهاییت» فعالیت دارد از دهه 1370 با وضعیت جدیدی در صحنه حاضر شده است و با تلاش برای احیای تشکیلات خود متناسب با قرن 21، به فعالیت سیاسی و ضدملی خود اقدام می‌کند.

در سال‌های پس از انقلاب گرچه متون متعددی درباره بهاییت به نگارش درآمد، اما به ابعاد «سازمان سیاسی» آن کمتر توجه شد. تحقیق پیش‌روتلاش دارد با فرارفتن از روایت‌های توصیفی، به‌صورت تحلیلی و در چارچوب نظری مشخصی بهاییت را مورد بازشناسی قرار دهد.

محورهای اصلی این کتاب عبارتند از:
یک) ارائه روایتی از تاریخ بهاییت که ماهیت سیاسی آن را در تاریخ دو سده گذشته بازتاب دهد.
دو) سیر تحول تاریخی «سازمان شدن» بهاییت را با ادله و اسناد متقن و متکثر معلوم سازد.
سه) اهداف، ایدئولوژی، برنامه‌ها و فعالیت‌های تشکیلات سیاسی بهاییت را در زمان حاضر بررسی و تحلیل کند.

مزیت‌ها و سخنان جدید
1- تمرکز بر «حلقه کوفه» یا همان «حروف حی» به‌عنوان پدیدآورندگان بابیت و رمزگشایی از اصطلاحاتی مانند آن.
2- طرح بابیت به‌عنوان مهم‌ترین پرونده امنیتی دوران قاجار؛ و بررسی روش‌های مبارزاتی بابیان برای رسیدن به قدرت از طریق «شورش مسلحانه» (در دوران فترت فقدان شاه قدیم و استقرار شاه جدید)، «کودتا»ی نافرجام 1267ق (که به‌وسیله امیرکبیر کشف و خنثی شد) و «تروریسم».
3- بررسی نزاع در رهبری بابیت پس از اعدام باب و تصریح مستند به‌دلایل متقن به این‌که برادران نوری (بها و ازل) هیچکدام جانشین باب نبودند.
4- بررسی تحولات ایدئولوژیک بابی‌ها از افکار ارتجاعی نسل اول تا گرایش‌های آنان به روشنفکری و سکولاریسم در نسل‌های بعد.
5- تحلیل جامعه‌شناختی از پیدایش بابیت.
6- تشریح نقش محافل مختلف آمریکایی در تأسیس بهاییت.
7- نقش صهیونیست‌ها در تأسیس بهاییت.
8- معرفی بهاییت به‌عنوان پدیده‌ای آمریکایی به استناد متون بهاییان (تا کنون نویسندگان بیشتر بر روابط بابی‌ها با روسیه و انگلیس تمرکز داشته‌اند. همچنین این موضوع تفاوت دارد با این‌که بهاییت را تحت نفوذ عناصر بیگانه بدانیم.)
9- بررسی روند سازمان‌شدن بهاییت در ایران در دوران پهلوی.
10- تشریح ساختار سازمانی بهاییت.
11- تشریح برخی از عناصر ایدئولوژی سیاسی بهاییت.
12- این اثر ضمن استفاده از اسناد لانه جاسوسی به بیان «تاکتیک حقوق بشر»، که از آغاز انقلاب اسلامی برای مبارزه با جمهوری اسلامی مورد بهره‌برداری قرار گرفته، پرداخته است.

کتاب «سازمان سیاسی بهاییت؛ 1979-1892» از معتبرترین آثار محققانه و مستند در زمینه بهاییت است. این کتاب در قطع وزیری و 616 صفحه به بهای 150 هزار تومان در پاییز 1400 از سوی انتشارات موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی روانه بازار نشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...