کتاب «هنر زندگی آسوده»  [The art of simple living] اثر شونمیو ماسونو [Shunmyo Masuno] با ترجمه مرجان ایمانی توسط نشر سنگ منتشر و راهی بازار نشر شد.

هنر زندگی آسوده»  [The art of simple living] اثر شونمیو ماسونو [Shunmyo Masuno]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «هنر زندگی آسوده؛ ۹۹ تمرین روزانه از یک راهب ذن برای یک عمر زندگی با آرامش و لذت» نوشته شونمیو ماسونو به‌تازگی با ترجمه مرجان ایمانی توسط نشر سنگ منتشر و راهی بازار نشر شده است. این‌کتاب یکی از عناوین مجموعه «فلسفه برای زندگی امروز» است که این‌ناشر چاپ می‌کند.

شونمیو ماسونو، نویسنده این‌کتاب راهب اعظم آیین ذن و یکی از برجسته‌ترین طراح‌های باغ ژاپنی در جهان است؛ باغ‌هایی که به «باغ ذن» معروفند و در آن‌ها از سنگ و صخره استفاده می‌شود. او در این‌کتاب، ۹۹ توصیه‌ اصلی مکتب ذن را توضیح داده است.

«هنر زندگی آسوده» در چهار بخش اصلی و ۹۹ فصل کوتاه تدوین شده و در هر فصل، نویسنده با زبانی ساده، همراه با تمثیل‌ و مثال‌هایی که در ادبیات ذن معمول است، نکاتی را مطرح می‌کند.

این‌کتاب با ۱۹۲ صفحه و قیمت ۳۵ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...