این رساله کوچک مانند شهریار ماکیاولی مشورتی ماندگار و صریح برای کسانی فراهم می‌کند که مشتاق قدرت هستند. ایده آلیسم و ساده دلی کنار می‌روند وقتی کوئینتوس به برادرش و همه ما می‌گوید که مشغله نازل و کثیف مبارزه انتخاباتی موفق واقعاً چگونه عمل می‌کند. نامه پر از توصیه‌های گرانبها برای کاندیداهای مدرن است.

چگونه در انتخابات پیروز شویم» [How to win an election : an ancient guide for modern politicians] مارکوس تولیوس سیسرون [Quintus Tullius Cicero]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب «چگونه در انتخابات پیروز شویم» [How to win an election : an ancient guide for modern politicians] نوشته مارکوس تولیوس سیسرون [Quintus Tullius Cicero] به ترجمه شهاب الدین عباسی منتشر شده است.

مجموعه خردمندی کهن برای خوانندگان مدرن کاری از انتشارات دانشگاه پرینستون است که تا این تاریخ ۱۲ کتاب از آن منتشر شده است. در این مجموعه عده‌ای از محققان خبره به انتخاب و ترجمه از زبان اصلی برخی از مهمترین متون باستان پرداخته و مقدمه‌هایی فشرده و خواندنی و توضیحات متنی و تاریخی معتبری بر ترجمه افزوده‌‌اند.

کتاب‌ها بر محور موضوعاتی مهم مانند سیاست، زندگی فردی و اجتماعی و آداب‌‌اندیشیدن شکل گرفته‌اند که همه انسانها همواره درگیر و دل مشغول آنها بوده‌اند و امروز هم هستند. این آثار قدرت درونی دارند و می‌توانند در حل مسائل انسان معاصر منبع رجوع و کمک باشند. اولین کتاب این مجموعه با موضوع راه‌های پیروزی در انتخابات در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. دو کتاب بعدی درباره راه و رسم کشورداری و مواجهه با میانسالی و پیری به ترتیب در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۶ منتشر شدند. چند کتاب دیگر این مجموعه با محوریت پیروزی در بحث و استدلال روبه‌رو شدن با مرگ آداب دوستی آداب رهبری و آزادی شخصی در سال ۲۰۱۸ منتشر شدند. کتاب‌های دیگر این مجموعه به موضوعاتی نظیر این اختصاص دارند که چگونه باید آرامش خود را حفظ کنیم، چگونه به جنگ و سیاست خارجی بیاندیشیم و چگونه درباره خدا فکر کنیم. این کتاب‌ها اخیر در سال ۲۰۱۹ منتشر شده‌‌اند.

این کتاب‌های خواندنی نویسندگان بزرگ و نامداری چون سیسرون(کیکرو) سنکا، توسیدید(توکودیدس)، اپیکتوس، پلوتارک(پلوتارخوس) دارند که از فیلسوفان، دولتمردان، مورخان و سخنوران بزرگ تاریخند. مترجم و پژوهشگر کتاب «چگونه در انتخابات پیروز شویم» فیلیپ فریمن استاد علوم انسانی در دانشگاه پیر دین در کالیفرنیا است. دکترایش را از دانشگاه ‌هاروارد ادبیات و زبان شناسی کلاسیک گرفته و کتاب‌های متعددی منتشر کرده است. سه کتاب از مارکوس سیسرون و یک کتاب از برادر وی در این مجموعه به همت دکتر فریمن ترجمه و تنظیم شده‌‌اند. ترجمه‌های خوب و روان او را از متون کلاسیک ستوده‌اند.

«چگونه در انتخابات پیروز شویم» بر اساس ترجمه و تنظیم اثری از کوئینتوس تولیوس سیسرون پدید آمده است. این اثر متن توصیه‌ای است که برادر سیسرون فیلسوف سیاستمدار و سخنور نامدار رومی به وی نوشته است. درباره این کتاب نوشته‌‌اند: «سخنان کوئینتوس سیسرون با بیش از دو هزار سال فاصله از ما صریح تیزهوشانه و روشنگر است وقتی به جانوری عجیب به نام سیاست می‌رسیم می‌بینیم طبیعت انسان در طول این دو هزاره تغییر چندانی نکرده است واقعاً باید گفت گذشته حتی گذشته هم نیست.»

در بخشی از مقدمه این کتاب می‌خوانیم: «روم در ایام برادران سیسرون امپراتوری پهناور بود، اما چنان اداره می‌شد که گویی هنوز شهری کوچک است که در میان هفت تپه در کنار رودخانه تیبر آرمیده است. سیاست عمیقاً شخصی بود و سررشته آن در دست چند خانواده پیشرو شهر قرار داشت و متمرکز بر محل اجتماعات رومی در مرکز شهر بود. اگرچه شهروندان رومی در پهنه ناحیه مدیترانه‌ای زندگی می‌کردند، چیزی به نام رای گیری پستی وجود نداشت. همه مبارزات انتخاباتی را کاندیدا‌ها در داخل شهر روم یا در شهرهای اطراف انجام می‌دادند. هر رومی که سودای کنسول شدن در سر داشت، لازم بود پس از خدمت نظام وظیفه، اول در رشته‌ای از مقام‌های رده پایین‌تر یا راه افتخارات خدمت کند. اولین قدم در این روند طولانی حول و حوش ۳۰ سالگی شروع می‌شد و عبارت بود از یکی از کویسترهایی که هرسال برای اجرای وظایف عرفی حکومت مثل اداره کردن خزانه داری انتخاب می‌شدند. خدمت در مقام پریتر هم بعد از آن قرار داشت و مسئولیت‌هایی مانند اداره دادگاه‌ها را به همراه داشت. در این منصب فرد ممکن بود به خارج از روم فرستاده شود تا بر یکی از ایالت‌ها حکمرانی کنند. فقط عده‌ای کمی برای مبارزه نهایی برگزیده می‌شدند، یعنی مبارزه برای جایزه نهایی که عبارت بود از مقام کنسولی این دو مقام عالی که سالانه انتخاب می‌شدند، قدرت اجرایی عالی جمهوری را در دست داشتند و مسئول هم امور مدنی و هم امور نظامی بودند. اعیان روم با حسادت مراقب انتخابات کنسولی بودند، چون خدمت در چنین مقام عالی، وجهه اجتماعی رشک برانگیز والا نژادی فرد و ایل و تبار او را تضمین می‌کرد.

رومیان ایده یونانی «یک فرد، یک رای» را اختراعی برای حاکم شدن توده عوام می‌دانستند و آن را مسخره می‌کردند. هر شهروند مذکر بزرگسال می‌توانست یک رای بدهد اما این کار در سیستم گروهی پیچیده‌ای انجام می‌شد…»

فهمیدن مبانی سیستم انتخاباتی روم در قرن یکم پیش از میلاد، برای درک ارزش توصیه‌ای که مارکوس سیسرون در این نامه دریافت کرد مفید است، اما لذت واقعی آن برای اکثر خوانندگان مدرن در توصیه مصلحت جویانه بی پرده‌ای است به اینکه چطور باید از رای دهندگان بهره‌برداری کرد و مقام سیاسی را از آن خود ساخت.

این رساله کوچک مانند شهریار ماکیاولی مشورتی ماندگار و صریح برای کسانی فراهم می‌کند که مشتاق قدرت هستند. ایده آلیسم و ساده دلی کنار می‌روند وقتی کوئینتوس به برادرش و همه ما می‌گوید که مشغله نازل و کثیف مبارزه انتخاباتی موفق واقعاً چگونه عمل می‌کند. نامه پر از توصیه‌های گرانبها برای کاندیداهای مدرن است. اما برخی از عالی‌ترین گوهر‌های آن به این شرح است:

مطمئن شوید که خانواده و دوستانتان از شما طرفداری می‌کنند. وفاداری در خانه شروع می‌شود. دور و بر خود آدم‌های مناسب جمع کنید. پایگاه حمایتی گسترده‌ای برای خود بسازید. به هرکس هر قولی بدهید. مهارت‌های ارتباطی اهمیت کلیدی دارد. شهر را ترک نکنید. ضعف‌های مخالفان خود را بشناسید. بدون خجالت تملق رای دهندگان را بگویید. به مردم امید بدهید، حتی بدترین رای دهندگان می‌خواهند کسی را باور کنند.

خرده توصیه‌های بسیار دیگری در این نامه برای خوانندگان مدرن وجود دارد که خودشان می‌توانند آنها را کشف کنند و به شعف بیایند، با اینکه جمهوری رومی بیش از ۲۰۰۰ سال قبل از بین رفته و جالب است که می‌بینیم چیز‌ها هرچه بیشتر تغییر می‌کنند، بیشتر یکسان می‌مانند و شاید با خودتان بگویید، نحوه انتخابات کنسول‌ها به چه صورت درآمد؟ آیا مارکوس بالاخره مبارزه انتخاباتی‌اش را برد؟ آیا توصیه کوئینتوس کارگر افتاد ؟ پس از انتخابات بر سر دو برادر چه آمد؟ به خواندن ادامه دهید و در پایان نامه متوجه می‌شوید چه اتفاقی افتاده است.

کتاب «چگونه در انتخابات پیروز شویم؟» نوشته مارکوس تولیوس سیسرون به ترجمه شهاب الدین عباسی با شمارگان ۱۱۰۰ نسخه در ۹۶ صفحه به بهای 40 هزار تومان از سوی بنگاه ترجمه و نشر کتاب فارسی منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...