ریموند کارور

12 فروردین 1385

ریموند-کارور

پدرش کارگر چوب‌بری بود و مادرش در رستوران پیشخدمتی می‌کرد. در 7 ژوئن 1957 یعنی زمانی که 19 سال بیش‌تر نداشت با ماریان برک 16 ساله ازدواج کرد و هنوز بیست‌سالش تمام نشده بود که پدر دو فرزند شده بود... حضور او در شغل‌های مختلف مثل چوب‌بری، تحویلداری، انبارداری، جارو زدن رستوران‌ها و پارکینگ‌ها و کار در رختشوی خانه باعث شد تا با روحیات و منویات انسان‌های عادی پی ببرد و آن ها را سوژه شعرهایش کند... به الکلیسم حاد دچار شد.

ریموند کارور (Raymond Carver) نویسنده معاصر آمریکایی در 25 می سال 1938 به دنیا آمد. پدرش کارگر چوب‌بری بود و مادرش در رستوران پیشخدمتی می‌کرد. در 7 ژوئن 1957 یعنی زمانی که 19 سال بیش‌تر نداشت با ماریان برک 16 ساله ازدواج کرد و هنوز بیست‌سالش تمام نشده بود که پدر دو فرزند شده بود. ریموند و ماریان نقشی را به عهده گرفتند که برایشان خیلی زود بود؛ وظیفه بزرگ کردن دو بچه در شرایطی بسیار سخت که مجبورشان می‌کرد در مشاغل پست مشغول به کار شوند. کارور نگهبان و کارگر کارخانه چوب‌بری بود و همسرش اپراتور تلفن و پیشخدمت. تجربه سخت بزرگ کردن بچه‌ها و تلاش برای تأمین هزینه‌‌های زندگی چهارنفره‌شان تأثیر عمیقی بر زندگی آن‌ها گذاشت، خصوصاً که هر دو علاقمند به ادامه تحصیل در کالج هم بودند و شرایط سخت اقتصادی و کار زیاد مانعی جدی برای رسیدن به هدفشان بود.

با تشویق‌های ماریان در پائیز سال 1959 و در بحبوحه مشکلات بود که کارور دوره لیسانس خود را به عنوان دانشجوی نیمه‌وقت در دانشگاه "هامبولت" آغاز کرد و واحدی را با نویسنده‌ای به نام جان گاردنر برداشت که همین آشنایی با گاردنر عامل مهمی در موفقیت او در نوشتن بود. خود کارور معتقد است و بارها و بارها نیز در مصاحبه‌هایش عنوان کرده که گاردنر در آینده او به عنوان یک نویسنده و شاعر موفق نقش به‌سزایی داشته است. در سال 1963 او موفق به اخذ لیسانس علوم انسانی شد و از آن سال تا سال 1988 که سال مرگ اوست، کارور چندین مجموعه داستان و شعر منتشر و موفق به کسب جوایز متعددی شد.

ریموند کارور قبل از آن که داستان بنویسد، شعر می‌گفت. موضوع همه شعرهای او به نوعی به زندگی اجتماعی و واقعیات پیرامون زندگی انسان‌ها می‌پردازد، حضور او در شغل‌های مختلف مثل چوب‌بری، تحویلداری، انبارداری، جارو زدن رستوران‌ها و پارکینگ‌ها و کار در رختشوی خانه باعث شد تا با روحیات و منویات انسان‌های عادی پی ببرد و آن ها را سوژه شعرهایش کند. رئالیسم تلخ آثار او ناشی از زندگی‌اش بود و ما کمتر شاهد اشعار رمانتیک و رؤیاگونه از او هستیم.

اگرچه بین سال‌های 1969 تا 1977 متأسفانه او به الکلیسم حاد دچار شده بود و یک لحظه هم هوشیار نبود و زندگی خانوادگی‌اش نیز در آستانه از هم گسستگی بود، اما دست از کار نکشید و در همین سال‌های سیاه موفق به خلق اشعار و داستان‌های بی‌نظیری شد.

کارور در سال 1970 جایزه ملی شعر را برای اشعارش دریافت کرد. پس از دریافت جایزه ملی شعر و با مبلغی که به عنوان بازنشستگی از انجمن تحقیقات علمی RAS دریافت کرده بود، فرصت مناسبی یافت تا به صورت تمام‌وقت به نوشتن بپردازد و آثار درخور توجهی مثل مجموعه داستان "می‌شود لطفاً ساکت باشی" را بنویسد که چند سال بعد موفق به چاپ آن شد. در سال 1973 پنج شعر از او در مجله ادبی "صدای نو در شعر آمریکا" چاپ شد و در سال 1976 کتاب "قزل‌آلا در شب حرکت می‌کند" توسط انتشارات کاپری به چاپ رسید.

کارور در دوم ژوئن سال 1977 الکل را ترک کرد و با تس گالاگر شاعر آشنا شد، کسی که یار و همراه او طی 11 سال آخر زندگی کارور بود. در طی سال‌های زندگی مشترکشان آن‌ها بیش از 25 کتاب داستان و شعر به چاپ رساندند که همه آن‌ها را به یکدیگر تقدیم کردند که بعضی از آن‌ها حاصل کار مشترکشان بود. نکته حائز اهمیت در ارتباط این دو هنرمند آن است که آشنایی این دو با یکدیگر منجر به تأثیراتی عمیق در کار هر دو طرف شد. یعنی گالاگر که بیشتر شاعر شناخته شده‌ای بود تا نویسنده به داستان‌نویسی گرایش پیدا کرد و در سال 1986 کتاب "دوست‌دار اسب‌ها" را به چاپ رساند و کارور که مدت‌ها بود به طور جدی به شعر نپرداخته بود و او را بیش‌تر به عنوان نویسنده داستان‌های کوتاه می‌شناختند، حالا بی‌قفه شعر می‌گفت که حاصل آن چند جلد کتاب شعر ارزشمند بود و جالب‌تر آن که در سال 1985 برای شعرهایش موفق به دریافت جایزه شد.

سال 1983 از سال‌های خوب زندگی کارور بود. در این سال در ماه آوریل کتاب شعله‌ها (Fires) شامل مجموعه مقاله‌ها، داستان‌ها و اشعارش توسط انتشارات کاپری به چاپ رسید و در ماه می موفق به اخذ جایزه بزرگ فرهنگستان هنر و ادبیات آمریکا شد که برای پنج سال، سالانه 35.000 دلار کمک هزینه به او پرداخت می‌شد. بدین ترتیب او می‌توانست از شغلش در دانشگاه استعفا بدهد و به صورت تمام وقت در منزل زیبای خود که آن را خانه آسمانی  (Sky House)نامیده بودند روزها شعر بگوید و شب‌ها داستان بنویسد. که نتیجه آن داستان زیبای "کلیسای جامع" بود که برنده جایزه پولیتزر شد.

زندگی، کار و سبک کارور در این سال‌ها تغییری جدی کرد، دوره جدید زندگی او شرایط مطلوبی برای خلق آثار ارزشمندش فراهم کرده بود. خصوصاً در دو سه سال آخر عمر، در کمال تعجب می‌دید که علیرغم سال‌های گذشته با هجوم بی‌وقفه شعر مواجه است. وی در جایی می‌گوید:«هیچ کس به اندازه خودم حیرت‌زده نبود، بیش‌تر از دو سال بود که شعری نگفته بودم، اما حالا در طول روز هر آن چه به ذهنم می‌رسد می‌نویسم و تا شب شعر نانوشته‌ای نمی‌گذارم و به خیالم، مغزم از هرچه شعر است خالی شده و با این خیال می‌خوابم. اما متعجبم فردا صبح وقتی بیدار می‌شوم دوباره با هجوم شعر مواجهم!» بدین ترتیب دو کتاب‌شعر او به نام‌های "جایی که رودخانه به دریا می‌پیوندد"، "راهی نو به آبشار" در سال 1987 در انگلستان به چاپ رسید.

و بالاخره ریموند کارور شاعر و نویسنده آمریکایی در دوم آگوست سال 1988 در اثر بیماری سرطان ریه درگذشت. بهترین شعر او که بسیار مورد علاقه خوانندگان قرار گرفت و شعر خداحافظی او با دوستدارانش بود به نام "عسل ناب" سه هفته پس از مرگش در نیویورکر به چاپ رسید.

در ایران داستان‌های کوتاه این نویسنده در قالب کتاب‌هایی ترجمه و منتشر شده‌ است که از آن جمله‌اند:"پاکت‌ها"، "راه‌های میان‌بر"، "وقتی از عشق حرف می‌زنیم"، "فاصله" و...

مریم سادات فاطمی   
معرفي کتاب نقد کتاب خريد کتاب دانلود کتاب زندگي نامه بيوگرافي

مؤلف اخلاق ناصری تذکر می‌دهد: کودک را با هر کار نیکی که می‌کند، باید تشویق کنند و آفرین گویند، اما هنگامی که رفتارِ زشتی از او سرمی‌زند، باید بسیار مراقب بود که او را به‌صراحت و آشکارا سرزنش نکنند که چرا کار بدی کرده است؛ بلکه این‌طور وانمود کنند که او از روی غفلت و ناآگاهی آن کارِ زشت را انجام داده است... خواجه در سیر تربیت کودک بر وجود بازی و تفریح نیز بسیار تأکید دارد و معتقد است که بازی کردن می‌تواند خاطر کودک را از سختی‌ها و ملالت‌های شئونِ مختلفِ ادب‌آموزی برهاند. ...
در ساعت یازده چهارشنبه آن هفته جن در آقای مودت حلول کرد... این آدم‌های عادی در عین عادی‌بودن، کارهای وحشتناک می‌کنند. می‌کُشند، زن‌هایشان را تکه‌پاره می‌کنند، آمپول مرگبار به دوست و آشنا می‌زنند... زن‌ها مدام کشته می‌شوند حالا هرچقدر که زیبا و دوست‌داشتنی باشند و هرچقدر هم که قاتل عاشقشان باشد... حکومتی که بر مسند قدرت نشسته تحمل هیچ شاهد زبان‌به‌کامی را ندارد... این «تن‌بودگی» آدم‌های داستان ...
سرگذشت افسری از ارتش رژیم گذشته... پس از پی بردن به روابط غیرمشروع همسرش او را به قتل می‌رساند و مدتی را در زندان به سر می‌برد. پنج فرزند او نیز در شرایط انقلابی هرکدام وارد گروه‌های مختلف سیاسی می‌شوند... ما بذر بی اعتمادی، شک و تسلیم را کاشته‌ایم که به جنگلی از پوچی و بدبینی تبدیل شده است. جنگلی که در آن هرگز جرأت نمی‌کنید حتی اسم خدا، حقیقت و انسانیت را به زبان بیاورید. ما مجبور می‌شویم که قبر فرزندانمان را خودمان بکنیم ...
نه می‌توانیم بگوییم که قرآن به این اساطیر هیچ نگاهی نداشته و نه می‌توانیم فوری آنچه را با عقل ما سازگار نشد، بگوییم که اساطیری است... حُسن را به یوسف، عشق را به زلیخا و حزن را به یعقوب تعبیر می‌کند... قرآن نوعی زبان تصویری دارد... در مقام قصه‌‏گویی به‏ شدت از این‏که مطلبی خلاف واقع بگوید، طفره می‌‏رود. در عین‏ حال در بیان واقعیات به دو عنصر پویایی و گزینشی بودن تکیه فراوانی دارد. ...
تکبر شدید مردانه، نابرابری خارق‌العاده‌ی ثروت و خسارت روانی واردآمده به کارکنان جوان مؤنث... کاربران شاید نمی‌دانستند که رصد می‌شده‌اند، ولی این یک مسئله‌ی شخصی میان آن‌ها و شرکت‌های مشتری‌مان بود... با همکارانش که اکثراً مرد هستند به یک میخانه‌ی ژاپنی می‌رود تا تولد رئیسش را جشن بگیرند... من همیشه سعی کرده‌ام دوست‌دختر، خواهر، یا مادر کسی باشم... فناوری‌‌های نوین راه‌حل‌ برای بحران‌هایی ارائه می‌دهند که اکنون دارند وخیم‌ترشان می‌کنند ...