کتاب «تاریخ اجتماعی معرفت: از گوتنبرگ تا دیدرو» [A social history of knowledge] اثر پیتر برک [Peter Burke]، در ۴۰۰ صفحه و به بهای ۷۵ هزار تومان منتشر شد.

تاریخ اجتماعی معرفت: از گوتنبرگ تا دیدرو A social history of knowledge  پیتر برک

به گزارش خبرنگار ایلنا، یاسر خوش‌نویس در جدیدترین اثر ترجمه خود سراغ متنی مهم در باب نظریه معرفت رفته است. «تاریخ اجتماعی معرفت» اثر پیتر برک متنی مهم و جذاب در باب پرسش از نسبت نظریه و امر اجتماعی و صورت‌بندی آن است. این کتاب که با عنوان فرعی «از گوتنبرگ تا دیدرو» را دربرمی‌گیرد، می‌کوشد تا میان نظریه و صورت‌بندی‌های اجتماعی و تاریخی نسبتی معرفتی برقرار کند و به این منظور به اندیشمندان مختلفی از دورکیم تا فوکو و بودریارد می‌پردازد. کتاب «تاریخ اجتماعی معرفت» از مجموعه‌ی مطالعات علم و فناوری نشر کرگدن، در ۴۰۰ صفحه و به بهای ۷۵,۰۰۰ تومان منتشر شد.

یاسر خوش‌نویس پژوهشگر حوزه فلسفه و مترجم اثر در بخشی از یادداشتی که به بهانه انتشار کتاب منتشر کرده چنین آورده:

جهان جدیدی که ما ایرانیان طی دویست سال گذشته با آن مواجه شده‌ایم، از قرن‌های پانزدهم و شانزدهم میلادی شروع به شکل‌گیری کرد. مجموعه‌ای متنوع از دیدگاه‌ها و افکار درباره چیستی انسان و جایگاهش در جهان، شیوه‌های جدیدی برای حکمرانی و طیف وسیعی از تکنولوژی‌ها و شیوه‌های جدید صنعتگری، تجارت و تعامل اجتماعی در این تحولات دخیل بودند. پیتر برک در کتاب تاریخ اجتماعی معرفت: از گوتنبرگ تا دیدرو؛ بر نیمه قرن شانزدهم یعنی زمان ابداع ماشین چاپ با حروف جابه‌جایی‌پذیر تا انتشار دائرةالمعارف علوم، فنون و پیشه‌ها در میانه قرن هجدهم متمرکز می‌شود؛ بازه‌ای زمانی که با آنچه اصطلاحاً «دوره مدرن آغازین» خوانده می‌شود، همپوشانی دارد. برک سعی می‌کند از شیوه‌های درک و چهارچوب‌بندی معرفت که با آنها خو گرفته‌ایم، فاصله بگیرد و نحوه پدید آمدن همین شیوه‌ها را مطالعه کند. در همین مسیر است که به قول او، «آنچه آشناست، غریبه و آنچه طبیعی است، دلبخواهی به نظر می‌رسد».

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...