به گزارش ایبنا؛ کتاب «پیچیدگی و سادگی» نوشته فردریک‌نیل جانسون با ترجمه رحیم کوشش به فرورفتن در دل آن‌چیزی پرداخته است که تمام سیستم‌های پیچیده دنیای واقعی را به یکدیگر می‌پیوندد.

فردریک‌نیل جانسون در مقدمه کتاب صحبت از سفری تا قلب پیچیدگی می‌کند و این موضوع را دانشی جدید می‌داند. وی معتقد است دانش پیچیدگی در بهترین مفهوم ممکن، یک شمشیری دولبه است. در این بخش از کتاب آمده است: «پیچیدگی دانشی است که به نظر می‌رسد در آینده در همه زمینه‌ها از داروشناسی و زیست‌شناسی گرفته تا اقتصاد و جامعه‌شناسی موج بزرگی از پیشرفت به وجود خواهد آورد. در صورتی که از دور نگاهی بیفکنیم، درمی‌یابیم که این دانش تلاش می‌کند تا مجموعه‌ای از مسائل مهم موجود در محدوده گسترده‌ای را که ما به عنوان افراد و جامعه در زندگی خود با آن‌ها روبه‌رو می‌شویم حل نماید و از اینجاست که به نفوذ در تمام جهات و جنبه‌های گوناگون زندگی ما آغاز می‌کند.»

«پیچیدگی و سادگی» دارای دو بخش کلی با دوازده فصل نگارش یافته است که بخش اول کتاب مسائل نظری خاصی را بیان می‌کند که زیربنای دانش پیچیدگی به شمار می‌آیند. بخش دوم نیز، به کاربرد‌های آن در دنیای واقعی می‌پردازد. بررسی‌های مربوط به دانش پیچیدگی در برخی از این قلمروها به تازگی آغاز شده و در ارتباط با مسائلی که در این باب مطرح شده است، سوالات بسیار زیادی وجود دارد.

در بخشی از کتاب می‌خوانید: «ساعت شش بعداز‌ظهر است شما از سرکار بیرون آمده‌اید و تنها چیزی که در ذهن شماست، این است که هر چه زودتر به خانه برسید. اما از کدام مسیر باید بروید؟ این شمارا وامی‌دارد که یک انتخاب داشته باشید. اما هر روز دیگر هم همین کار را می‌کنید و نکته این است : بهترین مسیر، مسیری است که جمعیت و ازدحام کمتری در آن باشد. اما هر کس دیگری در این مورد همانند شما فکر می‌کند و این در نهایت در وضعیت شما تاثیر می‌گذارد. در نتیجه عملا در مورد مسیرهایی که شما را به خانه می‌رساند، تصمیم نمی‌گیرید، بلکه بیشتر تلاش می‌کنید...»

کتاب «پیچیدگی و سادگی»، در 312صفحه، به قیمت 38هزارتومان و در 800نسخه، از سوی انتشارات سبزان در قفسه کتابفروشی‌ها نشست.

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...