کتاب «مطالعات بازی؛ بازی و فرهنگ از آغاز تا امروز» [An introduction to game studies : games in culture] نوشته‌ی فرانس مائورا [Frans Mäyrä] با ترجمه حمیدرضا سعیدی منتشر شد.

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در ۳۵۲ صفحه با شمارگان ۵۵۰ نسخه و بهای ۷۲هزار تومان درفرهنگ نشر نو با همکاری نشر آسیم راهی بازار شده است.

«مقدمه: مطالعات بازی چیست؟»، «فرهنگ بازی: معنا در بازی‌ها»، «بازی‌ها و بازی کردن در تاریخ»، «ساختار دوگانه و بازی‌های اکشن دهه ۷۰»، «ماجراجویی‌ها و داستان‌های دیگر در بازی‌های دهه ۱۹۸۰»، «جهان‌های سه‌بعدی و سال‌های ابتدایی دهه ۱۹۹۰»، «واقعیت و بازی: ورود فرهنگ بازی به هزاره جدید» و «آماده‌سازی طرح پژوهشی در حوزه مطالعات بازی» بخش‌های مختلف این کتاب هستند.

در مقدمه مترجم می‌خوانیم: امرزه با توسعه و گسترش فناورهای‌های دیجیتال بازی‌های ویدئویی عمومیت فراوانی یافته‌اند، به‌طوری که به مقوله‌ای مهم و بحث‌برانگیز در حوزه‌های مختلف علوم انسانی و اجتماعی بدل شده‌اند. این بازی‌ها در بنیان ریشه در بازی‌های آنالوگی دارند که دارای تاریخی به قدمت اجتماعات و فرهنگ‌های انسانی است. از این رو فهم بازی‌ها به عنوان پدیده‌ای در اصل طبیعی، موضوعی است که در ابتدا باید از خلال مطالعات بازی‌ها به‌طور کلی، و به شکلی خاص مطالعه بازی‌های دیجیتال انجام پذیرد.

کتاب حاضر اثر فرانس مائورا پژوهشگر حوزه رسانه و بازی‌شناسی فنلاندی مقدمه‌ای است مختصر در مطالعات بازی‌ها که می‌تواند خواننده را با نظرگاه‌ها و منابع مختلف در این حوزه آشنا کند  و فهمی کلی را از این مقوله به دست دهد.

در نوشته پشت جلد کتاب هم آمده است: «مطالعات بازی» راهنمای جامعی است درباره بازی‌های دیجیتال در مقام رشته‌ای علمی که تاریخ و ماهیت این موضوع را به‌عنوان پژوهشی‌تحلیلی در بستر فرهنگ به خوانندگان عرضه می‌کند و سپس مروری دارد بر بازی‌های دیجیتال به مثابه سازه‌های فرهنگی پویا. بازی‌های دیجیتال از رهگذر مطالعات مفاهیم اصلی‌ تحلیلی در بافت و فرهنگ آن‌ها در چهار دوره (دوران آغازین و دهه‌های ۷۰ و ۸۰ و ۹۰ میلادی) توصیف و تحولات معاصر آن‌ها بررسی شده است.

................ هر روز با کتاب ..............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...