یک نویسنده رنگین‌پوست آمریکایی با اولین رمان خود موفق به دریافت جایزه ۵۰ هزار دلاری «کرکاس» [Kirkus Prize] در بخش ادبیات داستانی شد.

جلوه (Luster) ریون لیلانی (Raven Leilani)

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایرنا، مجله کرکاس ریویوز برگزیدگان این دوره از جایزه ادبی کرکاس را اعلام کرد و جایزه ۵۰ هزار دلاری بهترین اثر در بخش ادبیات داستانی به جلوه (Luster)، اولین رمان ریون لیلانی (Raven Leilani) نویسنده سی ساله رنگین‌پوست رسید.

مایکل دمزل اسمیت با کتاب پرمخاطره: زندگی پس از رویای آمریکایی (Stakes Is High: Life After the American Dream) جایزه ۵۰ هزار دلاری بهترین کتاب غیرداستانی را برد و من تمام خوبی‌ها هستم (I Am Every Good Thing) به قلم دریک بارنز و تصویرگری گوردون سی. جیمز نیز برنده جایزه بهترین کتاب نوجوان شد. بارنز و جیمز در سال ۲۰۱۸ نیز با کتاب تاج: قصیده‌ای برای زخم تازه (Crown: An Ode to the Fresh Cut) برنده این جایزه شده بودند.

جایزه ادبی کرکاس یکی از گرانترین جوایز ادبی جهان است که از سال ۲۰۱۴ تاکنون هر ساله از طرف مجله نقد ادبی کرکاس در سه بخش ادبیات داستانی، غیرداستانی و نوجوان به برگزیدگان اهدا شود. برندگان جایزه امسال از بین ۶ نامزد نهایی در هر بخش انتخاب شدند.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...