یک نویسنده رنگین‌پوست آمریکایی با اولین رمان خود موفق به دریافت جایزه ۵۰ هزار دلاری «کرکاس» [Kirkus Prize] در بخش ادبیات داستانی شد.

جلوه (Luster) ریون لیلانی (Raven Leilani)

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایرنا، مجله کرکاس ریویوز برگزیدگان این دوره از جایزه ادبی کرکاس را اعلام کرد و جایزه ۵۰ هزار دلاری بهترین اثر در بخش ادبیات داستانی به جلوه (Luster)، اولین رمان ریون لیلانی (Raven Leilani) نویسنده سی ساله رنگین‌پوست رسید.

مایکل دمزل اسمیت با کتاب پرمخاطره: زندگی پس از رویای آمریکایی (Stakes Is High: Life After the American Dream) جایزه ۵۰ هزار دلاری بهترین کتاب غیرداستانی را برد و من تمام خوبی‌ها هستم (I Am Every Good Thing) به قلم دریک بارنز و تصویرگری گوردون سی. جیمز نیز برنده جایزه بهترین کتاب نوجوان شد. بارنز و جیمز در سال ۲۰۱۸ نیز با کتاب تاج: قصیده‌ای برای زخم تازه (Crown: An Ode to the Fresh Cut) برنده این جایزه شده بودند.

جایزه ادبی کرکاس یکی از گرانترین جوایز ادبی جهان است که از سال ۲۰۱۴ تاکنون هر ساله از طرف مجله نقد ادبی کرکاس در سه بخش ادبیات داستانی، غیرداستانی و نوجوان به برگزیدگان اهدا شود. برندگان جایزه امسال از بین ۶ نامزد نهایی در هر بخش انتخاب شدند.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...