به گزارش تسنیم، محمدحسین بهجت تبریزی، متخلص به شهریار، شاعری عاشق پیشه و خوش قریحه بود که اشعار لطیفی را به زبانهای فارسی و ترکی سروده و کارنامهای پربار را از خود به جای گذاشت. در سرودههای متعددی از او میتوان نشانههایی از ارادت شاعر به اهل بیت(ع)، ایران و مواریث فرهنگی این مرز و بوم دید. به گفته فرزندش، ایران وطن دل شهریار بود، او این ارادت را بعد از پیروزی انقلاب بهگونهای دیگر در شعرش نشان داد و بیان کرد. با وجود این، از همان زمان حیات شهریار سرودهها و مطالبی منتسب به شاعر در رد آرمانهای انقلاب و علیه تمامیت ارضی ایران منتشر شده است؛ مطالبی که انتشار آن هنوز هم ادامه دارد و گاه و بیگاه در برخی از کشورهای همسایه منتشر میشود.
محمد طاهری خسروشاهی، پژوهشگر، در صفحه مجازیاش با انتشار نامهای از شهریار در پاسخ به این اتهامات، نوشته است: بعد از پیروزی انقلاب، در تداوم مخالفت برخی از گویندگان با شهریار، عدهای، یک چند نظمهای سست و ناتندرست به نام شهریار پخش میکردند و حتی کار را به جایی رساندند که گویا نامههایی بی نام ونشان و عمدتا از خارج ایران به او مینوشتند و از همصداییاش با انقلاب اسلامی، انتقاد میکردند. گویا چند شعر هم علیه تمامیت ارضی ایران و آرمانهای انقلاب ساختند که به نام شهریار پخش شد. ناگاه شهریار با مشاهده این شعرها، دست به قلم میشود و نامه مهمی خطاب به مردم ایران و خوانندگان شعرهایش منتشر میکند.
متن نامه شهریار خطاب به مردم ایران به این شرح است:
خواننده عزیز؛
این بنده شهریار، به غلط مشهور شاعر ملی ایران به خصوص آذربایجان هستم. اخیراً اشعار چرندی بر علیه انقلاب اسلامی ایران میبافند و به نام من چاپ و بیشتر در خارج از ایران منتشر میکنند. ایرانیها به سبک و جنبههای دینی و اخلاقی شعر من آشنا هستند و میدانند که گوینده شعرهایی مثل «علی ای همای رحمت» و صدها از آن قبیل، هرگز بر خلاف موازین اسلامی حرفی نمیزند؛ ولی آنهایی که در خارج از ایرانند و شاید مرا خوب نمیشناسند، ممکن است این اراجیف را باور کنند که از من است.
من اگر برای خودم بود، گوشم بدهکار این اباطیل نیست و اصلاً جواب نمیدادم. ولی چون پای آذربایجان در میان است و ممکن است در آتیه برای آذربایجان موضوع شرمآوری باشد، این است که لازم دیدم از طرف خودم جدا این اتهامات را تکذیب کنم و یقین دارم آنهایی که مرا یک مجاهد فی سبیل الله و خلف الصدق و مظهر و وارث بلاغت مولای متقیان علیه السلام میدانند، علاوه بر تکذیب این جور نسبتها، لعن و نفرین نیز بر مرتکبین این قبیل جرمها و تهمتهای ناروا، روا ببینند.
تبریز سوم شهریور 1359 شمسی
سید محمدحسین شهریار
................ هر روز با کتاب ...............
