رئیس جدید کتابخانه مجلس شورای اسلامی می‌گوید همیشه دوست داشته در کتابخانه‌های قدیمی کار کند و تعهد می‌دهد انحصارگرایی را در استفاده همگان از این کتابخانه بشکند. 
  
رسول جعفریان که هفته گذشته از سوی علی لاریجانی به عنوان رئیس جدید کتابخانه مجلس شورای اسلامی انتخاب شده بود عصر امروز در ساختمان شماره 2 این کتابخانه معارفه شد.

جعفریان گفت: «همیشه با خودم می‌گفتم ای کاش کارمند یک کتابخانه قدیمی مثل کتابخانه مجلس یا کتابخانه مسجد اعظم می‌بودم. وی به سابقه مدیریتی علی لاریجانی در وزارت ارشاد و سازمان صدا و سیما اشاره کرد و با عبارات «ایجاد تحولات بزرگ» و «پایدار» از آن دوران یاد کرد.»

جعفریان اظهار امیدواری کرد با همفکری لاریجانی تحول چشمگیر همراه با چشم‌انداز مطلوب برای کتابخانه مجلس شورای اسلامی ایجاد کند. وی همچنین گفت: «در طول این سال‌ها برای دسترسی به کتاب‌ها به خاطر محدودیت‌هایی که می‌ساختند خیلی آزار دیدیم.»

جعفریان تعهد داد در مدت مسؤلیت خود تلاش خواهد کرد انحصارگرایی را در دست یافتن به کتاب‌ها بشکند و درهای مخازن را برای استفاده اهل تحقیق باز کند.

لاریجانی: ساختمان کتابخانه مجلس فقیرانه است
علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی نیز با این جمله از
رسول جعفریان ستایش کرد که «قیافه‌ا‌شان نشان نمی‌دهد ولی انسان پرکار و پرتألیفی هستند.» لاریجانی اظهار امیدواری کرد که جعفریان با دورخیز بسیار بلند، کتابخانه مجلس شورای اسلامی را به جایگاه اصلی خود برساند.

به گزارش فارس لاریجانی گفت: «شرایط کتابخانه مجلس به لحاظ محتوا و کتاب‌هایش غنی است ولی از نظر ساختمان زاهدانه و فقیرانه است. لاریجانی گفت: زاهدانه زیستن برای کارهای فردی بد نیست و در این موضوع نباید خلط مبحث شود.»

رئیس مجلس شورای اسلامی همچنین تأکید کرد که طرح تفصیلی توسعه کتابخانه مجلس شورای اسلامی با معماری سنتی اجرا شود.

جلالی: دوران ریاست ما صرف ماجراهای انتخابات شد
احمد جلالی، رئیس سابق کتابخانه مجلس شورای اسلامی نخستین سخنران مراسم معارفه
رسول جعفریان بود. وی از کارهای یک سال و چند ماهه مسئولیتش گزارشی به علی لاریجانی و حاضران داد.

جلالی گفت: «دوران ریاست ما با ماجراهای انتخابات مجلس، تعیین هیأت رئیسه و استقرار آن‌ها گذشت و نمی‌شد تصمیمات اساسی گرفت. به همین خاطر وقت ما بیشتر صرف مطالعات شد.» وی در آغاز صحبت‌هایش اذعان کرد: «وقتی به کتابخانه مجلس آمدم احساس می‌کردم یک سال وقت نیاز دارم تا کتابخانه را بشناسم.»

جلالی تأکید کرد که بهارستان بخشی از تاریخ معاصر ایران است و این مجموعه فخیم و ثروتمند باید طوری آراسته باشد که دیدار از بهارستان سیر تحولات تاریخ معاصر را تداعی کند. وی گفت: «در طول یک سال گذشته تلاش کرده این مسأله را به صورت عملیاتی پیاده کند.»

جلالی از لاریجانی خواست که بنیان‌های سخت‌افزاری را در کتابخانه مجلس شورای اسلامی متناسب با این ثروت ایجاد کند. بر اساس این گزارش مراسم تودیع و معارفه احمد جلالی و رسول جعفریان به گلایه رؤسای سابق و اسبق کتابخانه مجلس شورای اسلامی از کمبود امکانات در این کتابخانه کشیده شد.

جلالی گفت: «برای نسخه‌های خطی جا نداریم و نمی‌دانیم آن‌ها را کجا بگذاریم.» عبدالحسین حائری هم گفت: «کتاب‌های خطی را روی میزها و راهروهای مخازن در شرایط نامناسب نگهداری می‌کنیم.» وی همچنین از جابجایی‌های متعدد ساختمان کتابخانه مجلس انتقاد کرد و گفت: «اسناد بسیاری از این کتابخانه در جابجایی‌ها صدمه دیده و اسنادی هم گم شده‌ است.»

از سوی دیگر جلالی درباره جعفریان گفت: «در همین کتابخانه مجلس 127 عنوان کتاب از جعفریان هست که وی یا مؤلف آن‌ها بوده و یا ویراستار و مصحح.» وی گفت: «زمانی که خبر لاریجانی را در انتصاب جعفریان برای ریاست کتابخانه مجلس می‌خوانده مشغول خواندن شرح سفر رسول جعفریان به حج عمره و جست‌وجوی وی برای کتاب‌ در کتابفروشی‌ها و کتابخانه‌های مکه و مدینه بوده است.»

غلامعلی حداد عادل هم در مراسم تودیع و معارفه احمد جلالی و رسول جعفریان حاضر بود که در میانه مراسم، جلسه را ترک کرد.

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...