جلد اول کتاب "هستی شناسی فلسفه در ایران: از زرتشت تا عمر خیام" نوشته سید حسین نصر و مهدی امیر رضوی 27 نوامبر (6 آذر) امسال در 420 صفحه از سوی مؤسسه مطالعاتی "تاریس" مستقر در نیویورک به زبان انگلیسی منتشر می‌شود.

هستی شناسی فلسفه در ایران: از زرتشت تا عمر خیام

سنت فلسفه در دنیای فارسی بسیار غنی، خلاقانه و مختلف است. این کتاب به سه جلد تقسیم شده و قصد دارد مفاهیم غنی و دارای تنوع خود را منتقل کند.

واژه فلسفه زمانی که بحث‌های الهیاتی، صوفیسم فلسفی و تأویل فلسفی را در برمی‌گیرد. این هستی‌شناسی که طی دوره‌ای بیش از 2 هزار سال را دربرگرفته ارائه کننده منابع کتاب‌شناسی بسیار غنی است.

به گزارش مهر به نقل از منابع اینترنتی، جلد اول این اثر با دوره زردشتی آغاز شده و به زمان ابوریحان بیرونی و عمر خیام می‌رسد و توجه ویژه‌ای به مکتب مشائی مرتبط با ابن‌سینا دارد.

سید حسین نصر استاد مطالعات اسلامی دانشگاه جورج تاون و نویسنده بیش از 300 مقاله و 30 کتاب است که در رشته فلسفه اسلامی تدریس می کند. مهدی امیر رضوی نیز نویسنده و ویراستار کتابها و مقالات بسیاری بوده و اکنون به عنوان استاد فلسفه و دین در دانشگاه مری واشنگتن فعالیت می کند وی همچنین مدیریت برنامه مطالعاتی خاورمیانه در این دانشگاه را برعهده دارد.

جلد دوم این کتاب نیز نوامبر (آذر) امسال منتشر خواهد شد و جلد سوم که به بررسی الهیات فلسفی در قرون وسطی پرداخته فوریه 2008 (بهمن86) منتشر می شود.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...