جلد اول کتاب "هستی شناسی فلسفه در ایران: از زرتشت تا عمر خیام" نوشته سید حسین نصر و مهدی امیر رضوی 27 نوامبر (6 آذر) امسال در 420 صفحه از سوی مؤسسه مطالعاتی "تاریس" مستقر در نیویورک به زبان انگلیسی منتشر می‌شود.

هستی شناسی فلسفه در ایران: از زرتشت تا عمر خیام

سنت فلسفه در دنیای فارسی بسیار غنی، خلاقانه و مختلف است. این کتاب به سه جلد تقسیم شده و قصد دارد مفاهیم غنی و دارای تنوع خود را منتقل کند.

واژه فلسفه زمانی که بحث‌های الهیاتی، صوفیسم فلسفی و تأویل فلسفی را در برمی‌گیرد. این هستی‌شناسی که طی دوره‌ای بیش از 2 هزار سال را دربرگرفته ارائه کننده منابع کتاب‌شناسی بسیار غنی است.

به گزارش مهر به نقل از منابع اینترنتی، جلد اول این اثر با دوره زردشتی آغاز شده و به زمان ابوریحان بیرونی و عمر خیام می‌رسد و توجه ویژه‌ای به مکتب مشائی مرتبط با ابن‌سینا دارد.

سید حسین نصر استاد مطالعات اسلامی دانشگاه جورج تاون و نویسنده بیش از 300 مقاله و 30 کتاب است که در رشته فلسفه اسلامی تدریس می کند. مهدی امیر رضوی نیز نویسنده و ویراستار کتابها و مقالات بسیاری بوده و اکنون به عنوان استاد فلسفه و دین در دانشگاه مری واشنگتن فعالیت می کند وی همچنین مدیریت برنامه مطالعاتی خاورمیانه در این دانشگاه را برعهده دارد.

جلد دوم این کتاب نیز نوامبر (آذر) امسال منتشر خواهد شد و جلد سوم که به بررسی الهیات فلسفی در قرون وسطی پرداخته فوریه 2008 (بهمن86) منتشر می شود.

................ هر روز با کتاب ...............

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...