یک سال بعد از ارائه پیشنهاد تبدیل خانه پروین اعتصامی به پژوهشکده‌ای برای تحقیق در زمینه اشعار وی، بنیاد علمی پژوهشی و فرهنگی "پروین اعتصامی" در خانه این شاعر معاصر در تبریز راه ‌اندازی شد.

 خانه پروین اعتصامی

مدیرکل امور بانوان و خانواده استانداری آذربایجان شرقی از تاسیس "بنیاد علمی پژوهشی و فرهنگی پروین اعتصامی" در تبریز خبر داد.

نسرین پیر سمساری روز سه‌شنبه در نشست تخصصی مسائل زنان در استانداری آذربایجان ‌شرقی گفت: «این بنیاد در خانه تاریخی پروین اعتصامی در تبریز تشکیل شده است.»

وی با اشاره به سالروز تولد پروین اعتصامی (25 اسفند) اظهار داشت: «بنیاد پروین اعتصامی با هدف تحکیم بنیان خانواده، توانمندسازی زنان در عرصه‌های مختلف جامعه، قوام بخشیدن ‌به بنیان‌های اعتقادی خانواده‌ها و توسعه فعالیت‌های فرهنگی و ادبی بانوان استان ایجاد شده است.»

مدیر کل امور بانوان و خانواده استانداری آذربایجان شرقی ‌افزود: «فعالیت رسمی ‌این بنیاد از ابتدای سال آینده آغاز می‌ شود و کارهای مهمی از قبیل اعطای جایزه سال ویژه پروین اعتصامی و برگزاری نشست‌ها، کارگاه‌های علمی تخصصی در ابعاد مختلف امور زنان شامل فرهنگ، علم، اجتماع و مذهب در آن انجام خواهد شد.»

پروین اعتصامی در 25 اسفند سال 1285 شمسی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصام الملک از سکنه شفت و اصالتاً آشتیانی و مادرش اختر فتوحی از اهالی آذربایجان و پروین به همراه چهار برادر دیگر تنها دختر خانواده خود بود. پروین در سن 28 سالگی با پسرعموی پدرش فضل الله اعتصامی (رئیس شهربانی وقت کرمانشاه) ازدواج کرد ولی این ازدواج  در مرداد 1314 به جدایی انجامید. در همین سال‌ها بود که او در کتابخانه‌ی دانشسرای عالی به عنوان کتابدار به کار مشغول شد.

این شاعر به تشویق ملک‌ الشعرای بهار در سال 1315 دیوان خود را منتشر کرد که شامل 248 قطعه شعر است که از آن میان 65 قطعه به صورت مناظره است. اشعار  پروین اعتصامی بیشتر در قالب قطعات ادبی است که مضامین اجتماعی را با دیده انتقادی به تصویر کشیده است. پروین اعتصامی در 15 فروردین 1320 در سن 35 سالگی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در تهران درگذشت و در حرم حضرت معصومه (ع) در قم در مقبره‌ی خانوادگی اش به خاک سپرده شد.

................ هر روز با کتاب ...............

زمان بازدهی حوزه آموزش طولانی است و به‌همین‌خاطر ایده نوسازی از بالا با اعمال زور را مطرح می‌کردند... اگر ما ملتی داشته باشیم که جاهل باشد، آن‌گاه استبداد بر او تداوم پیدا می‌کند... آنهایی که می‎فرستیم خارج تحصیل می‌کنند و برمی‎گردند، حتی اگر ترقی‎خواه، مشروطه‎خواه و آزادی‎طلب باشند، وقتی با وضعیتی روبه‌رو می‎شوند که نمی‎توانند در آن کاری کنند، ناامید می‎شوند... سعی می‌کند رضاشاه، استبداد و سلطنت را بلاموضوع کند. ...
زن در تاریخ انگلستان مطلقا بی‌اهمیت است... در قصه ها عنان زندگی شاهان و فاتحان به دست اوست ولی در واقعیت برده مردان است...زنها باید به چیزهای دیگری به جز آنچه فکر می‌کردند فکر می‌کردند! ... این را بنویس! به آن فکر کن!... تصور کنید شکسپیر خواهری داشت که در نبوغ با او برابری می‌کرد. ولی افسوس که دخترک را هرگز به مدرسه نفرستادند، هیچ وقت نتوانست دستور زبان و منطق یاد بگیرد، پیش از پایان نوجوانی به اجبار ازدواج کرد و سرانجام پس از فرار از منزل جوانمرگ شد. ...
ماگدا آلمانی است و حاصل تجاوز یک افسر روس به مادرش... آیا می‌توان بخش انسانی دیکتاتورها را از اعمال ضد بشری‌شان جدا کرد... هرگز احساس ندامت از اعمالی که در دستگاه هیتلری مرتکب شده بود نداشت... گوبلز می‌خواست نویسنده شود، هیتلر زمانی سعی داشت معمار شود، چرچیل آرزوی هنرمندی در سر داشت، استالین به شاعر شدن فکر می‌کرد و هیملر به کشاورزی علاقه‌مند بود. ...
تب تند دولت برای ساختن جامعه «بدون فقیر» به وضعیتی انجامید که نائومی کلاین آن را «ربودن ضروریات یک زندگی آبرومندانه از میلیون ها شهروند» می نامد... تهیدستان در دهه های ۵٠ و۶۰ شمسی فاقد مکانیسم های نهادی بودند... خیریه شدن اقتصاد ملی... چگونه مردم عادی با مخالفت ها و مقاومت های پراکنده اما فراگیر، دولت را، هرچند موقت، وادار به عقب نشینی کردند... بی عدالتی سیستماتیک و ناکارآمدی حکمرانی ...
از سوراخ کلید، خدمتکارشان را که مشغول حمام کردن است نگاه می‌کند. دلش می‌خواهد داخل شود... به زحمت نوزده سال دارد که انقلاب سوسیالیستی و وحشت بر کشور او سایه می‌گسترد. آیا همین انقلاب نیست که با خشونتهایش به او امکان می‌دهد که از دایره‌ای که مادر به دورش کشیده است فرار کند و بالاخره وارد «زندگی حقیقی» شود... در خانه‌هایی که شاعران به دنیا آمده‌اند زنها حکومت می‌کنند ...