شماره‌ی جدید مجله‌ی «نگاه نو» ویژه‌ی ماریو بارگاس یوسا - برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات 2010 - منتشر شد.

به گزارش ایسنا، در بخش چهره‌های این شماره ویژه‌ی یوسا، مطالبی همچون: من نویسنده‌ام، خطابه‌ی نوبل ادبیات، ماهی خارج از آب و گفت‌وگو با یوسا منتشر شده است.

نگاه نو: 20 سال با شما، اندیشه و جامعه، مسائل اجتماعی، ادبیات و هنر، معرفی، بررسی و نقد کتاب، خبر و رویداد و کاریکاتور از دیگر بخش‌های منتشرشده در شماره‌ی 87 مجله‌ی «نگاه نو» هستند.

رضا رضایی، پرویز دوایی، عبدالله کوثری، محمد دهقانی، عبدالحسین آذرنگ، ابوالحسن مختاباد و غلامحسین صدری افشار نیز از جمله نام‌هایی هستند که در شماره‌ی جدید این نشریه به چشم می‌خورند.

شماره‌ی تازه‌ی «نگاه نو» همچنین با ضمیمه‌ی «انتقاد کتاب» همراه است که در آن به بررسی کتاب‌هایی همچون: «ظهور و سقوط رایش سوم»، «از این لحاظ»، «شریدر به روایت شریدر»، «در انتظار تاریکی، در انتظار روشنایی»، «این همه دیر»، «هنر داستان‌نویسی»، «زندگی‌نامه‌ی خالقی» و «بچه‌های اصفهان» پرداخته شده است.

فصلنامه‌ی اجتماعی، فرهنگی، هنری و ادبی «نگاه نو» با صاحب امتیازی، مدیرمسؤولی و سردبیری علی میرزایی در 124 صفحه با قیمت 3500 تومان منتشر شده است.

حکومتی که بنیادش بر تمایز و تبعیض میان شهروندان شکل گرفته است به همان همبستگی اجتماعی نیم‌بند هم لطمات فراوانی وارد می‌کند... «دولت صالحان» همان ارز زبان‌بسته را به نورچشمی‌ها، یا صالحان رده پایین‌تر، اهدا می‌کند... مشکل ایران حتی مقامات فاسد و اصولا فساد نیست. فساد خود نتیجه حکمرانی فشل، نبود آزادی و اقتصاد دولتی است... به فکر کارگران و پابرهنگان و کوخ‌نشینانید؟‌ سلمنا! تورم را مهار کنید که دمار از روزگار همان طبقه درآورده است، وگرنه کاخ‌نشینان که کیف‌شان با تورم کوک می‌شود ...
عشقش او را ترک کرده؛ پدرش دوست ندارد او را ببیند و خودش هم از خودش بیزار است... نسلی که نمی‌تواند بی‌خیال آرمان‌زدگی و شعار باشد... نسلی معلق بین زمین ‌و هوا... دوست دارند قربانی باشند... گذشته‌ای ساخته‌اند برای خودشان از تحقیرها، نبودن‌ها و نداشتن‌ها... سعی کرده زهر و زشتی صحنه‌های اروتیک را بگیرد و به جایش تصاویر طبیعی و بکر از انسان امروز و عشق رقم بزند... ...
دو زن و یک مرد همدیگر را، پس از مرگ، در دوزخ می‌یابند... همجنس‌بازی است که دوستش را به نومیدی کشانده و او خودکشی کرده است... مبارز صلح‌طلبی است که به مسلکِ خود خیانت کرده است... بچه‌ای را که از فاسقش پیدا کرده در آب افکنده و باعث خودکشی فاسقش شده... دژخیم در واقع «هریک از ما برای آن دو نفرِ دیگر است»... دلبری می‌کند اما همدمی این دو هم دوام نمی‌آورد... در باز می‌شود، ولی هیچ‌کدام از آنها توانایی ترک اتاق را ندارد ...
«سم‌پاشی انسان‌ها» برای نجات از آفت‌های ایدئولوژیک اجتناب‌ناپذیر است... مانع ابراز مخالفتِ مخالفین آنها هم نمی‌شویم... در سکانس بعد معلوم می‌شود که منظور از «ابراز مخالفت»، چماق‌کشی‌ و منظور از عناصر سالم و «پادزهرها» نیز «لباس‌شخصی‌ها»ی خودسر!... وقتی قدرت در یک حکومت، مقدس و الهی جلوه داده شد؛ صاحبان قدرت، نمایندگان خدا و مجری اوامر اویند و لذا اصولا دیگر امکانی! برای «سوءاستفاده» باقی نمی‌ماند ...
رفتار جلال را ناشی از قبول پست وزارت از سوی خانلری می‌داند و ساعدی را هم از مریدان آل‌احمد می‌بیند... خودداری سردبیر مجله سخن از چاپ اشعار نیما باعث دشمنی میان این دو شد... شاه از او خواسته بوده در موکب ملوکانه برای افتتاح جاده هراز بروند... «مادر و بچه» را به ترجمه اشرف پهلوی منتشر کرد که درواقع ثمینه باغچه‌بان مترجم آن بود... کتاب «اندیشه‌های میرزافتحعلی آخوندزاده» را نزد شاه می‌برد: «که چه نشسته‌اید؟ دین از دست رفت! این کتاب با ترویج افکار الحادی احساسات مردم مسلمان را جریحه‌دار کرد ...