محملی برای گسترش تمدن | ایبنا


نوربرت الیاس [Norbert Elias] یکی از آخرین بازماندگان نسل جامعه‌شناسان کلاسیک و از پیش‌قراولان جامعه‌‏شناسی ورزش، ‬ بر آن است که ورزش کلید شناخت جوامع و ابزاری ممتاز جهت تحلیل فرهنگ و ساختارهای حاکم بر جامعه بوده است. به باور او به واسطه این پدیده می‌توان جوامع و فرهنگ‌ها را بهتر و عمیق‌تر شناخت.

نوربرت الیاس و جامعه شناسی ورزش/ نویسنده کمال جوانمرد

الیاس‬ تلاش کرد تا کارکرد بازی و ورزش را در ایجاد و گسترش تمدن اروپا واکاوی کند‬.‬ او‬ ‬ در‬ زمینه‬ حوزه ورزش، بازی، اوقات فراغت، تفریحات و سرگرمی‌ها‏ تمرکز کرد و در صدد بود تا ضمن بازشناسی نقش ورزش در ایجاد و گسترش تمدن غرب، دیدگاه‏‌های جامعه‏‌شناختی را به این حوزه‏ سوق داده و رهیافت‌های نظری خود را در این زمینه تبیین کند.

وی‬ بر این باور بود که حوزه ورزش برای کمک به تحلیل‌‏های جامعه‏‌شناختی و غنی‌‏تر کردن دانش اجتماعی تأثیرات فراوانی داشته، پس با بهره‌‏گیری از این پدیده‌‏های اجتماعی تلاش کرد تا الگوی نظریِ جامعه‌‏شناختی برای شناخت و تحلیل بهتر ساختارهای اجتماعی را طراحی و ارائه کند.‬ الیاس‬ با الهام از اندیشه‌های مارسل موس، کایووا و هویزینگا بنای جامعه‌‏شناسی خود را بر پایه ورزش و بازی‏ بنیان افکند. ‬ او‬ امرزه این پدیده‌ها را دارای کارکردها و پیامدهای متنوع می‏‌پنداشت. ‬ از این حیث برایر الیاس ورزش فراتر از ورزش جلوه کرده است.

این‬ جامعه‌شناس‬ برجسته‬ به تبارشناسی و بررسی تحلیلی سیر تحول ورزش در ادوار گذشته، به ویژه قرون وسطی تا قرن نوزدهم پرداخته است. او ضمن تشریح تغییرات اجتماعی بیان می‌کند که ورزش و بازی در همه ادوار تمدن‌ها و فرهنگ‏‌های باستان تاکنون وجود داشته و به عنوان عاملی پیش‌ران، در فرایند تحولات و دگرگونی‌های جوامع نقش مؤثری داشته است.

او ورزش مدرن را مولود بازی‏‌هایی برشمرده که ماهیت آن‌ها در گذر زمان دچار دگردیسی و تغییر شده و از بازی‏‌های سنتی و خشونت‌‏بار به ورزش‌‏های قاعده‌‏مند و صلح‌‏آمیز تبدیل شده است. الیاس‬ ورزش را محمل مناسبی برای خویشتن‏داری، خودکنترلی، تعدیل هیجانات و خشونت‌‏ها در راستای فرایند گسترش تمدن به شمار آورده و باور دارد که این دگرگونی‌های ساختاری شرایط ایجاد روند ورزشی‌‏شدنِ جامعه را فراهم کرده و باعث شکل‌گیری و شکوفایی رژیم پارلمانیته در انگلستان شد و به این ‏وسیله گام بلندی در راستای متمدن‏‬ شدن این کشور برداشته شده است.

این صاحب‌نظر حوزه جامعه‌شناسی، ورزش را از مهم‏ترین و بارزترین شاخص‌ها در روند تمدن دانسته و در کتاب ماندگار خود با عنوان «فرایند متمدن‌شدن» [The Civilizing Process] به تبیین این روند پرداخته و در این وادی به تشریح نظریه بدن روی آورده و بدن را پدیده‌ای تابع نیروهای فرهنگی و آموزشی یک جامعه و از ارکان اساسی تمدن قلمداد کرده تا آن‌جا که واژه تمدن را با مفهوم بدن متمدن و کنترل‌شده یکی دانسته و تأکید کرده که انسان متمدن کسی است که بتواند خشم خود را مهار کرده و بر بدنش کنترل داشته باشد.

در کتاب «نوربرت‌الیاس و جامعه‌شناسی ورزش»، نخست به تشریح زندگی و میراث فکری الیاس پرداخته شده و آن‌گاه در فصل دوم نیم‬ ‏نگاهی به آراء و اندیشه‌های این جامعه‌شناس آلمانی افکنده و کاربست دستگاه نظری و خاستگاه اندیشه‌های اجتماعی و فکری او مورد واکاوی قرار گرفته است. سپس نحوه شکل‌گیری تمدن و تحلیل آن از منظر جامعه‌شناسی فرایندی و پیکربندی را به نظاره می‌نشینیم.

فصل سوم این کتاب، به شرح دیدگاه‌های الیاس در زمینه جامعه‌شناسی ورزش و تحلیل بن‏‬ مایه‌‏های آراء او در این حوزه پرداخته است. در این جستار همچنین مفهوم بدن و عادت‌واره از چشم‌انداز وی بررسی شده و رابطه ورزش با ویژگی‌های شخصیتی و روابط قدرت مورد تحلیل قرار گرفته است.

فصل چهارم، دیدگاه این صاحب‌نظر در زمینه بازی و انواع مدل‌های آن مورد واکاوی قرار گرفته است. الیاس با رهیافت شکسپیری جهان را به یک بازی بزرگ تشبیه کرده و بر آن بود که بازی و مدل‌های آن به عنوان فرایندی اجتماعی، ناظر بر حیات انسانی و تشکیل‌‏دهنده شبکه ارتباطی هستند. الیاس با این رویکرد، در پی طراحی و ارائه الگویی جهت کشف علل تغییر در الگوهای رفتاری اروپاییان و چگونگی پیدایش تمدن مدرن غرب بوده و نقش ورزش و بازی‌‏ها در این رهگذر را تبیین کرده است. سرانجام در فصل پایانی، ارتباط بین تمدن و ورزش مورد مداقه قرار گرفته و سیر تحول پدیده ورزش و روند دگردیسی آن از بازی‏‌های سنتی و خشن به ورزش‌‏های مدرن و صلح‌‏آمیز تحلیل شده است. فرایندی که در آن ورزش بر الگوهای رفتاری اروپاییان تأثیر گذاشته و فرایند ورزشی‬ ‏شدن را در جامعه فراگیر کرده تا زمینه را برای ایجاد و گسترش تمدن غرب فراهم‬ کند.

انتشارات بزنگاه کتاب «نوربرت‌الیاس و جامعه‌شناسی ورزش» نوشته دکتر کمال جوانمرد را در ۱۸۸ صفحه به بهای ۲۵۰ هزار تومان در تابستان ۱۴۰۴ منتشر کرده است.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...