فارنهایت-۴۵۱-به-روایت-فرانسوا-تروفو-فیلم

مونتاگ از شهر گریخته و پس از چند روز سردرگمی اکنون خود را در میان یاغیان کتاب‌خوار! باز یافته است. رهبر یاغیان، که خودش را «سرخ و سیاه» اثر استاندال معرفی می‌کند؛ پس از آنکه فیلم ضبط شده‌ی تعقیب و اعدام! مونتاگِ «جنایتکار»! را _ که در تلویزیون دولتی و برای اقناع مردم ساخته شده است _ برایش پخش می‌کند؛ او را برای آشنایی با دیگر «کتاب_انسان‌»های فراری به جنگل می‌برد... در این اجتماع کوچک از «جمهوری» افلاطون تا «شهریار» ماکیاولی و از «غرور تعصب» تا «دیوید کاپرفیلد» دور هم جمع شده‌اند به امید روزی که


مونتاگ از شهر گریخته و پس از چند روز سردرگمی اکنون خود را در میان یاغیان کتاب‌خوار! باز یافته است. رهبر یاغیان، که خودش را «سرخ و سیاه» اثر استاندال معرفی می‌کند؛ پس از آنکه فیلم ضبط شده‌ی تعقیب و اعدام! مونتاگِ «جنایتکار»! را _ که در تلویزیون دولتی و برای اقناع مردم ساخته شده است _ برای خودش پخش می‌کند؛ او را به جنگل می‌برد تا با دیگر «کتاب_انسان‌»های فراری آشنا شود.

در این اجتماع کوچک، از «جمهوری» افلاطون تا «شهریار» ماکیاولی و از «غرور تعصب» تا «دیوید کاپرفیلد» دور هم جمع شده‌اند به امید روزی که کتاب‌ها ارزش پیدا کنند! و مردم برای خواندن کتاب‌ها به آنها مراجعه کنند!

یکی از عجیب‌ترین اعضای این جمع یاغی، پیرمردی به نام «ویر از هرمیستون» اثر رابرت لوئیس استیونسون است. پیرمرد در حال مرگ است و تلاش می‌کند متن کتاب را به برادرزاده‌‌ی نونهالش منتقل کند؛ تا شاید این اثرِ ناتمامِ استیونسون برای نسل آینده باقی بماند...

گوشه‌هایی ببینید از اقتباس فرانسوا تروفو از رمان «فارنهایت ۴۵۱» اثر ری بردبری با بازی جولی کریستی در نقش کلاریس و اسکار ورنر در نقش گای مونتاگ:


فارنهایت ۴۵۱ | ری بردبری | فرانسوا تروفو 1966 م.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

پس از ۲۰ سال به موطن­‌شان بر می­‌گردند... خود را از همه چیز بیگانه احساس می‌­کنند. گذشت روزگار در بستر مهاجرت دیار آشنا را هم برای آنها بیگانه ساخته است. ایرنا که که با دل آکنده از غم و غصه برگشته، از دوستانش انتظار دارد که از درد و رنج مهاجرت از او بپرسند، تا او ناگفته‌­هایش را بگوید که در عالم مهاجرت از فرط تنهایی نتوانسته است به کسی بگوید. اما دوستانش دلزده از یک چنین پرسش­‌هایی هستند ...
ما نباید از سوژه مدرن یک اسطوره بسازیم. سوژه مدرن یک آدم معمولی است، مثل همه ما. نه فیلسوف است، نه فرشته، و نه حتی بی‌خرده شیشه و «نایس». دقیقه‌به‌دقیقه می‌شود مچش را گرفت که تو به‌عنوان سوژه با خودت همگن نیستی تا چه رسد به اینکه یکی باشی. مسیرش را هم با آزمون‌وخطا پیدا می‌کند. دانش و جهل دارد، بلدی و نابلدی دارد... سوژه مدرن دنبال «درخورترسازی جهان» است، و نه «درخورسازی» یک‌بار و برای همیشه ...
همه انسان‌ها عناصری از روباه و خارپشت در خود دارند و همین تمثالی از شکافِ انسانیت است. «ما موجودات دوپاره‌ای هستیم و یا باید ناکامل بودن دانشمان را بپذیریم، یا به یقین و حقیقت بچسبیم. از میان ما، تنها بااراده‌ترین‌ها به آنچه روباه می‌داند راضی نخواهند بود و یقینِ خارپشت را رها نخواهند کرد‌»... عظمت خارپشت در این است که محدودیت‌ها را نمی‌پذیرد و به واقعیت تن نمی‌دهد ...
در کشورهای دموکراتیک دولت‌ها به‌طور معمول از آموزش به عنوان عاملی ثبات‌بخش حمایت می‌کنند، در صورتی که رژیم‌های خودکامه آموزش را همچون تهدیدی برای پایه‌های حکومت خود می‌دانند... نظام‌های اقتدارگرای موجود از اصول دموکراسی برای حفظ موجودیت خود استفاده می‌کنند... آنها نه دموکراسی را برقرار می‌کنند و نه به‌طور منظم به سرکوب آشکار متوسل می‌شوند، بلکه با برگزاری انتخابات دوره‌ای، سعی می‌کنند حداقل ظواهر مشروعیت دموکراتیک را به دست آورند ...
نخستین، بلندترین و بهترین رمان پلیسی مدرن انگلیسی... سنگِ ماه، در واقع، الماسی زردرنگ و نصب‌شده بر پیشانی یک صنمِ هندی با نام الاهه ماه است... حین لشکرکشی ارتش بریتانیا به شهر سرینگاپاتام هند و غارت خزانه حاکم شهر به وسیله هفت ژنرال انگلیسی به سرقت رفته و پس از انتقال به انگلستان، قرار است بر اساس وصیت‌نامه‌ای مکتوب، به دخترِ یکی از اعیان شهر برسد ...