چاپ دوم «اینها همه یعنی چه؟» [What does it all mean? : a very short introduction to philosophy] نوشته تامس نیگل [Nagel, Thomas] با ترجمه جواد حیدری توسط نشر نو منتشر شد.

به گزارش کتاب نیوز، این کتاب نخستین‌بار با عنوان «در پی معنا» و توسط محمد ناجی ترجمه و در انتشارات شهر کتاب(هرمس) به سال ۱۳۸۱ منتشر شده بود.

«اینها همه یعنی چه؟» [What does it all mean? : a very short introduction to philosophy] نوشته تامس نیگل [Nagel, Thomas]
تامس نیگل ( -۱۹۳۷)، فیلسوف آمریکایی ویرایش نخست این کتاب را در سال 1987 منتشر کرده بود. در فصول نه گانه این کتاب، یعنی: چگونه چیزی را می‌شناسیم؛ اذهان دیگر؛ مسئله ذهن – بدن؛ معنی واژه‌ها؛ اراده آزاد؛ درست و نادرست؛ عدالت؛ مرگ؛ معنای زندگی؛ می‌کوشد این پرسش‌های دشوار را وارد زندگی ما کند و از نقطه عزیمت «حیرت» - نقطه مقابل پیش‌پاافتادگی و روزمرگی - به مسائل اصلی فلسفه بپردازد.

نیگل در این کتاب با زبانی شوخ‌طبعانه و همچون فلسفه‌ورزی که در پی آموزش تفکر انتقادی است، پدید آمدن مسائل فلسفی را از ربط و نسبت آدمی با جهان می‌داند و همچون راهنمایی کارآزموده به خواننده کمک می‌کند تا خود پاسخ دهد.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «ترس از مرگ بسیار گیج‌کننده است. اگر واقعا وجود ما با مرگ خاتمه می‌یابد و چیزی وجود نخواهد داشت که بی‌صبرانه منتظرش باشیم، پس چطور ممکن است وجود داشته باشد تا از آن بترسیم؟»

چاپ دوم «اینها همه یعنی چه؟» در ۱۱۲ صفحه و با قیمت ۱۶۰۰۰ تومان توسط نشر نو منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...