به گزارش مهر، جشنواره فیلم ونیز ۲۰۱۹ در حالی به کار خود پایان داد که تنها فیلم ایران در این جشنواره یعنی «متری شیش و نیم» موفق به کسب جایزه‌ای نشد.

در همین حال از میان ۲۱ فیلم بخش رقابتی جایزه شیر طلای بهترین فیلم به «جوکر» ساخته تاد فیلیپس از آمریکا اهدا شد.

شیر نقره‌ای بهترین کارگردان نصیب روی آندرسون برای «درباره بی‌پایانی» از سوئد شد.

جایزه بزرگ هیأت داوران به «یک افسر و یک جاسوس» به کارگردانی رومن پولانسکی اهدا شد.

جایزه کوپا ولپی که به بهترین بازیگر مرد اهدا می‌شود به لوکا مارینلی برای «مارتین ایدن» ساخته پیترو مارچلو از ایتالیا رسید و جایزه کوپا ولپی بهترین بازیگر زن نصیب آریان آسکارید برای «گلوریا موندی» به کارگردانی روبر گدیگیان از فرانسه رسید.

جایزه مارچلو ماسترویانی بهترین بازیگر مرد یا زن جوان جشنواره نیز به توبی والاس برای «دندان‌های شیری» ساخته شانون مورفی از استرالیا رسید.

یونفان از هنگ کنگ برای فیلم «چری لین شماره ۷» که کارگردانی آن را خودش انجام داده موفق به کسب جایزه بهترین فیلمنامه شد.

جایزه ویژه هیأت داوران نیز به فیلم «مافیا دیگر مانند سابق نیست» ساخته فرانکو مارسکو از ایتالیا اهدا شد.

در بخش افق‌ها که تنها نماینده ایران فیلم «متری شیش و نیم» در آن حضور داشت، جایزه بهترین فیلم به «آتلانتیس» ساخته والنتین واسیانوویچ از اوکراین رسید. جایزه بهترین کارگردانی هم به تئو کورت برای «سفید روی سفید» از اسپانیا تعلق گرفت.

در این بخش جایزه ویژه هیأت داوران به «حکم دادگاه» به کارگردانی ریموند ریباس گوتیرس از فیلیپین اهدا شد.

جایزه بهترین بازیگر مرد به سامی بوعجیله برای فیلم «یک پسر» به کارگردانی مهدی البرساوی از تونس اهدا شد و جایزه بهترین بازیگر زن را مارتا نیتو برای «مادر» به کارگردانی رودریگو سوروگوین از اسپانیا دریافت کرد.

جایزه بهترین فیلمنامه بخش افق‌ها نیز به جسیکا پالو و فیلیپ لیوره برای «برگشت» ساخته جسیکا پالو از فرانسه اهدا شد.

«عزیز» به کارگردانی صائم صادق از پاکستان نیز به عنوان بهترین فیلم کوتاه این بخش انتخاب شد.

در میان جوایز جنبی نیز جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه بین‌الملل به «یک افسر و یک جاسوس» به کارگردانی رومن پولانسکی اهدا شد.

جایزه کلیسای جهانی کاتولیک نیز به «دندان‌های شیری» به کارگردانی شانون مورفی از استرالیا تعلق یافت.

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...