کتاب «دیالکتیک آینده‌ها؛ سویه‌های نو برای نظریه برنامه‌ریزی» [Planning Futures: New Directions for Planning Theory] مجموعه‌ای از مقالات با ویراستاری فیلیپ آلمندینگر و مارک تئودور-جونز است که با نگاهی کاووشگرانه به سراغ نظریه‌های گوناگون در حوزه برنامه‌ریزی رفته است.

دیالکتیک آینده‌ها؛ سویه‌های نو برای نظریه برنامه‌ریزی» [Planning Futures: New Directions for Planning Theory]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، واژه برنامه‌ریزی از جمله مفاهیمی است که در زندگی روزانه و در عرصه‌های شخصی و عمومی بسیار با آن مواجه شده و آن را به کار می‌گیریم. اما برنامه‌ریزی فرآیند ساده‌ای نیست و ردپای بخش بزرگی از چالش‌های خرد و کلان را می‌توان در برنامه‌ریزی و چند و چون آن جست. بسیاری از نظریه‌های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حتی اخلاقی نظر به شکلی از برنامه‌ریزی داشته‌اند. اما خود این مفهوم به چه معناست و وقتی به نظریه برنامه‌ریزی می‌اندیشیم با چه امکان‌ها و محدودیت‌هایی مواجه هستیم؟

کتاب «دیالکتیک آینده‌ها؛ سویه‌های نو برای نظریه برنامه‌ریزی» مجموعه‌ای از مقالات با ویراستاری فیلیپ آلمندینگر و مارک تئودور-جونز است که با نگاهی کاووشگرانه به سراغ نظریه‌های گوناگون در حوزه برنامه‌ریزی رفته است. گفتنی است این کتاب با عناوین «آینده برنامه‌ریزی: چشم‌اندازهای نو در نظریه برنامه‌ریزی» و «دیالکتیک آینده‌ها: چشم‌اندازهای نو برای برنامه‌ریزی شهری» توسط ناشران مختلف در سال‌های متفاوت منتشر شده اما این اثر با ویراست جدید و همراه با پنج مقاله افزوده منتشر شده است.

اما مقصود از برنامه‌ریزی در این کتاب چیست؟ در ابتدای یادداشت مترجم بر این اثر می‌خوانیم: «برنامه‌ریزی پراکسیسی است که جامعه‌ای متفاوت از جامعه موجود(نظام سرکوب، فقر و تحقیر انسان، نابرابری جنسیتی، نارواداری نژادی، زبانی و مذهبی و ..) جامعه‌ای در راه را برمی‌نهد، رسپوبلیکایی گیتیانه، جامعه‌ای دموکرات برای خلق انسان‌هایی که طبع‌شان و میل‌شان به آزادی است، جامعه‌ای که قدرت در آن دموکراتیزه است و همگان حقی دارند، حق زندگی آزاد در شهری که خود برنهاده‌اند...»

همانطور که اشاره شد با توجه به رویدادهای تاریخی و سیاسی معاصر نظریه برنامه‌ریزی را باید هم اکنون با چالش‌های زیادی مواجه دید. این کتاب ضمن توجه به این چالش‌ها که از جمله آن می‌توان به سیطره نظام سرمایه‌داری اشاره کرد، برنامه‌ریزی همیارانه عامدانه را در کانون توجه بحث خود قرار داده است و به بررسی وضعیت جاری این شکل از نظریه برنامه‌ریزی می‌پردازد.

کتاب از سه بخش اصلی تشکیل شده است: بخش نخست با عنوان چشم‌اندازها و اندیشه‌های برنامه‌ریزی خواننده را با اندیشه‌های برنامه‌ریزی و مباحث جاری درباره برنامه‌ریزی همیارانه آشنا می‌کند و این مباحث را به شکل مشخص در برابر چشم‌انداز بدیل فوکویی از برنامه‌ریزی قرار می‌دهد. برنامه‌ریزی همیارانه: از مبانی نظری به اشکال عملی و برنامه‌ریزی و فوکو: در جست و جوی جنبه تاریک نظریه برنامه‌ریزی دو مقاله این فصل هستند.

بخش دوم کتاب با عنوان تلاقی‌گاه و پراکسیس برنامه‌ریزی در ادامه بخش پیشین با بررسی موضوعات پرکتیس حرفه‌ای در چارچوب بحث نظری که در بخش یک مطرح شد بر پراکسیس برنامه‌ریزی و تلاقی‌گاه‌ها متمرکز می‌شود؛ در این بخش مفاهیمی چون چارچوب‌بندی، اتیکز، ارزش‎ها و جنسیت در تصمیم‌سازی برنامه‌ریزی مورد توجه قرار می‌گیرند.

بخش سوم و پایانی کتاب با عنوان جریان‌ها و جنبش‌های برنامه‌ریزی به بحث پیرامون روندها و جنبش‌های برنامه‌ریزی با بررسی برخی چشم‌اندازهای بدیل و از برنامه‌ریزی و نظریه برنامه‌ریزی از جمله عمل‌گرایی، پسامدرنیسم و نئولیبرالیسم می‌پردازد.

علاوه بر فصول اصلی کتاب، ویراست سوم کتاب همراه با پنج مقاله افزوده در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است که عبارتند از برنامه‌ریزی همیارانه و جهانی ناهمیار، عقلانیت ارتباطی ساختارشکنانه، فهم کانتکست و تاثیرش بر فرآیندهای برنامه‌ریزی همیارانه، گفتمان فوکویی: قدرت و حقیقت در سیاست‌گذاری شهری و منطقه‎‌ای و تبیین ایدئولوژی برنامه‌ریزی.

کتاب «دیالکتیک آینده‌‎ها؛ سویه‌های نو برای نظریه برنامه‌ریزی» به ویراستاری فیلیپ آلمندیگر و مارک تئودور جونز با ترجمه عارف اقوامی مقدم در 533 صفحه، شمارگان 100 نسخه و قیمت 160 هزار تومان توسط نشر گشتاسب و با همکاری نشر آشیان در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است.

................ هر روز با کتاب ................

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...