کتاب «جریان‌های آبی در دره‌نوردی» از سوی وحید احسانی گردآوری، ترجمه و منتشر شد.

جریان‌های آبی در دره‌نوردی وحید احسانی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، وحید احسانی، مترجم این کتاب با اعلام این خبر گفت: دره‌نوردی ورزشی نوپا در جهان و ایران است من این ورزش را در سال 93 با پیمایش تفریحی دره رغز شروع کردم و به سبب علاقه‌ام به کوهستان و آب به شدت به آن علاقه‌مند شده و به صورت جدی‌تر و حرفه‌ای‌تر آن را ادامه دادم.

وی افزود: دوره‌های آموزشی رسمی و غیررسمی زیادی را در این زمینه دیده‌ام و همیشه عاشق یادگیری بیشتر و علمی‌تر بوده‌ام. پس از چندین سال فعالیت مستمر و کسب تجربه و جمع‌آوری اطلاعات روز این ورزش بیشتر از قبل به نقاط قوت و ضعف این ورزش در ایران واقف شدم.

این مترجم با اشاره به اینکه دره‌نوردی جزو زیرشاخه ورزش‌های ماجراجویانه بود و به دلیل ماهیت خود همواره با ریسک، خطر آسیب‌دیدگی و یا حتی مرگ همراه است؛ که هرچه شما دانش و مهارت خود را در این زمینه رشد دهید می‌توانید از میزان ریسک این ورزش بکاهید. در این ورزش دو مهارت بیشترین کاربرد را دارد؛ مهارت کار با طناب و شناخت آب. برای فعالیت در این زمینه شما نیاز به تخصص‌های مختلفی دارید. مانند: کار با طناب، شناخت آب، زمین‌شناسی و کمک‌های اولیه.

وی ادامه داد: در ایران در قسمت کار با طناب فعالیت‌های زیادی صورت گرفته و تقریبا پیشرفت مناسبی حاصل شده است؛ اما در زمینه شناخت آب فعالیت‌های کمتری انجام شده. از آنجا که این ورزش نوپا است منابع زیادی برای آن وجود ندارد.

احسانی با اشاره به شباهت‌های رودخانه و دره گفت: به دلیل شباهت‌های زیاد رودخانه و دره در هیدرولوژی و در دسترس نبودن منبع مستقلی برای دره، چند سال قبل دوستم پیمان رازقی کتابی با نام «مقدمه‌ای بر رودخانه نوردی» را ترجمه و منتشر می‌کند. بعد از چندین سال از آنجا که منابعی در این زمینه خاص در دنیا ارائه شد. من به این فکر افتادم که باید یک منبع تخصصی دره نیز داشته باشیم.

وی در توضیح خلا سیستم آموزشی رشته دره‌نوردی، گفت:متاسفانه در بخش آموزش، خلا اینقدر مشهود است که شاهد کشته شدن چندین نفر در طی سال‌های اخیر بوده‌ایم که فقط یکی از این حوادث، مرگ چهار جوان بر اثر غرق‌شدگی در منطقه چال کندی دزفول بوده است. بنابراین شروع به جمع‌آوری منابع مرتبط در این زمینه کرد؛ با این هدف که یک منبع تخصصی فارسی در این زمینه وجود داشته باشد تا با مطالعه آن دوستان از خطرات آگاه شده، ریسک این ورزش پایین‌تر بیاید و کمتر شاهد از دست رفتن جوانان این مرز و بوم باشیم.

به گفته این‌ مترجم، کشورهای پیشتاز در این علم اسپانیا، فرانسه، امریکا، انگلستان و چندین کشور دیگر هستند.

احسانی با اشاره به اینکه منابع این کتاب را از مهم‌ترین مقاله‌های دنیا انتخاب کرده است، گفت: پس از جست‌وجوهای دقیق پنج مقاله تخصصی در زمینه جریان‌های آبی در دره‌نوردی یافتم که منسجم‌ترین مقالات موجود بودند. یکی از آنها امریکایی، دیگری اسپانیایی و سه مقاله دیگر متعلق به مدرسه دره‌نوردی فرانسه (EFC) است.

مترجم کتاب «جریان‌های آبی در دره‌نوردی» در پایان گفت: سیستم دره‌نوردی امروز ایران برگرفته از سیستم دره‌نوردی فرانسه است. سعی کردم با ترجمه این مقالات و کنار هم قرار دادن آنها یک کتاب منتشر کنم تا دسترسی به منبع تخصصی آب در دره‌نوردی برای علاقه‌مندان این رشته فراهم باشد.

وحید احسانی از علاقه‌مندان به ورزش‌های ماجراجویی بوده و چندین سال است که در ورزش‌های مرتبط با آب فعالیت دارد. در دره‌نوردی سابقه پیمایش، بولتینگ و گشایش چندین دره را دارد. از آنجا که معتقد به ورزش علمی است، چندین مقاله مرتبط با دره‌نوردی را ترجمه و به رایگان در اختیار دوستداران این رشته قرار داده است. وی در زمینه قایقرانی و نجات آب‌های خروشان نیز فعال بوده و در چندین دوره آموزشی نجات آب‌های خروشان با تدریس کیانوش محرابی حضور داشته است. وی به عنوان نجاتگر در مسابقات قایقرانی قهرمانی کشور و قهرمانی آسیا حضور داشته است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...