مهدی چند روز پس از دستگیری و دیدن شکنجه، آزاد شده و در بیمارستان بستری است... مهدی در بیمارستان میمیرد. دوستان و خانواده او، در حالی که نفرت شدیدی از دستگاه حاکم سراسر وجودشان را گرفته، تصمیم میگیرند، هر یک به گونهای، راه مهدی را ادامه دهند... روشنفکران کافه نشین و ترسخورده، همگی پس از مرگ مهدی، متحول میشوند و آتشی که در وجود مهدی شعله کشیده بود، جان آنها را نیز به آتش میکشد.
آتش از آتش. رمان اجتماعی- سیاسی جمال میرصادقی (تولد: 1312) ، نویسنده معاصر که در 1363 منتشر شد. میرصادقی، در این داستان، سعی دارد بحران هویت روشنفکرانی را بیان کند که نگران نقش اجتماعی خودند.
وقایع داستان به پیش از پیروزی انقلاب اسلامی باز میگردد و با خبر آزادی "مهدی" یکی از دوستان "کمال" آغاز میشود. داستان را کمال، معلم مدرسه تعریف میکند. وی باخبر میشود که مهدی چند روز پس از دستگیری و دیدن شکنجه، آزاد شده و در بیمارستان بستری است. احمد و فرهاد و خسرو دوستان مهدی و کمال، در بیمارستان جمع شدهاند. اما مهدی در بیمارستان میمیرد. دوستان و خانواده او، در حالی که نفرت شدیدی از دستگاه حاکم سراسر وجودشان را گرفته، تصمیم میگیرند، هر یک به گونهای، راه مهدی را ادامه دهند.
کسی – حتی نامزدش مریم- از چگونگی فعالیتهای مهدی و علت دستگیری او چیزی نمیداند. پدر مهدی، "علیخان"، تصمیم میگیرد به یاری مبارزان مخفی بشتابد و با کمال در این مورد مشورت میکند. کمال و بقیه دوستان او که تا به حال وحشت و اختناق و خواری را تحمل کردهاند، تصمیم میگیرند کاری بکنند. این روشنفکران کافه نشین و ترسخورده، همگی پس از مرگ مهدی، متحول میشوند و آتشی که در وجود مهدی شعله کشیده بود، جان آنها را نیز به آتش میکشد. هر یک درحالی که میکوشد تا بر ترس خود غلبه کند، به محاکمه خویش میپردازد.
آنها در ادامه و برای شروع رسمی مبارزه با کمک دکتر حشمت اعلامیههایی چاپ میکنند که رفتار ماموران با زندانیان و روشهای شکنجه در آن افشا میشود. بدین سان، آنان در راهی نویی گام میگذارند. پدر مهدی هم به آنان میپیوندد. آخرین صحنه، صحنه مراسم ختم مهدی است: آغاز جدیدی برای مبارزات یاران او.
ماجرای داستان، مانند بیشتر داستانهای میرصادقی، در فصل زمستان میگذرد. به خصوص صحنه خاکسپاری مهدی، که حادثه زخمی شدن مامور ساواک به دست احمد در آن روی میدهد، در بستر باران و برف وصف می شود. میر صادقی، در این داستان، اختناقی را نشان میدهد که عشق و تفکر را سرکوب و هویت فردی انسان را نفی میکند.
پیمانه مرادیان. فرهنگ آثار ایرانی اسلامی. سروش
................ تجربهی زندگی دوباره ...............
