«سال‌های سرخ هری» نوشته خلیل الله افضلی منتشر شد. این کتاب درباره وقایع هرات پس از هجوم گسترده ارتش سرخ شوروی به افغانستان است.

به گزارش مهر، کتاب «سال‌های سرخ هری» نوشته خلیل‌الله افضلی در ۲۹۱ صفحه توسط موسسه پژوهشی بایسنغر در افغانستان منتشر شد. کتاب شامل مقالات و یاداشت‌هایی درباره وقایع هرات از سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۱ خورشیدی بویژه هنگام هجوم ارتش سرخ شوروی به این کشور است.

«سال‌های سرخ هری» سه بخش عمده دارد: مقالات، پیوست‌ها و تصاویر. در بخش اول موضوعاتی مانند: کمربندهای امنیتی چهارگانه هرات، ویژگی‌های رهبری استراتژیک در شخصیت صفی الله افضلی، جهاد در غوریان، کمیته ولایتی هرات، جنگ زنده جان، قیام ۲۴ حوت، وضعیت فرهنگی هرات، وضعیت زنان هرات و وضعیت ابنیه تاریخی هرات پرداخته شده است. بخش دوم نیز: روز شمار وقایع سیاسی، جهادی، اجتماعی، فرهنگی، عمرانی و… مورد بحث قرار گرفته است. در بخش سوم نیز دوازده تصویر مرتبط با مباحث طرح شده منتشر شده است.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های کتاب درباره صفی الله افضلی است. او که در سال ۱۳۶۶ به شهادت رسید از فرماندهان مجاهدین افغان در زمان هجوم ارتش سرخ شوروی بود. همسر او یعنی آمنه صفی افضلی هم اکنون وزیر کار و امور اجتماعی افغانستان در دولت اشرف غنی است.

شهید افضلی در هنگام تحصیل در دانشگاه مبارزه را آغاز کرد. پس از پایان تحصیل در دانشکده علوم دانشگاه کابل به هرات بازگشت و در در طرح‌ریزی شالوده قیام ۲۴ حوت هرات نقش فعالی ایفا کرد. قیام بیست و چهار حوت (اسفند) عنوان خیزش مردمی اهالی هرات افغانستان است که در سال ۱۳۵۷ علیه حکومت وقت به رهبری نور محمد تره کی اتفاق افتاد. این قیام نخستین قیام عمومی مردم در افغانستان در برابر رژیم کودتایی هفت ثور «خلق» / پرچم و حامیان شوروی آن بود.

شهید افضلی در هرات هسته مقاومت فعالی را تشکیل داد و اعضای گروهش همگی از تحصیلکرده‌های افغانستانی بودند. در سال ۱۳۹۰ بنیادی فرهنگی و اجتماعی در زادگاه او هرات برای پاسداشت نام و خاطره مجاهدت‌هایش تشکیل شد. آرامگاه او نیز در هرات محل زیارت دوست‌دارانش است.

................ هر روز با کتاب ...............

مادر رفته است؛ در سکوت. و پدر با همان چشم‌های بسته و در سنگر خالی دشمن! همچنان رجز می‌خواند... در 5 رشته: بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش اول مرد (داستین هافمن) و بهترین بازیگر نقش اول زن(مریل استریپ) اسکار گرفت... احساس می‌کند سالهاست به تنهایی بار مسئولیت یک زندگی مثلا «مشترک» را به دوش کشیده است و حالا برای کسب جایگاه اجتماعی و رسیدن به آرزوهای تلف شده‌ی دوران مجردی، خانه را ترک می‌کند ...
در محیطی كه فرهاد تصور می‌كرد «داره از ابر سیاه خون می‌چكه...»، قطعاً شرایط نمی‌توانست خوب باشد. حالا تصور كنید در این شرایط یك كاریكاتوریست چه باید بكشد؟... مردم فكر می‌كردند كه مینیاتورها را با مركب سیاه كشیده‌اید. درحالی‌كه اصل موضوع این نبود. اصل، «سیاهی» موضوع بود. تاریكی و وحشتی كه بر جامعه سایه انداخته بود؛ همان‌چیزی كه طنزپردازان خارجی به آن «طنز سیاه» می‌گویند... هفته‌نامه آیندگان ادبی بعد از دستگیری دو نفر از همكاران من رسماً تعطیل شد ...
سیاست حذف را از طریق «ناپدیدسازی» دانشجویان، اساتید دانشگاه، روزنامه‌نگاران و روشنفکران پی گرفت... تجربه شکست سیاسی در محیط شوخ‌و‌شنگ کودکی ترومایی را ایجاد کرده است که از حواشی ماجراها در‌می‌یابیم راوی نه از آن دوران کنده می‌شود و نه دقیقا می‌تواند آن ایام را به یاد بیاورد... من از پدر هیچ وقت نپرسیدم عمو رودولفو چرا و چگونه مرد. لزومی هم نداشت. چون هیچ کس در سی‌ سالگی به علت سالخوردگی نمی‌میرد ...
یك مطلب را گفته بودیم اما به دو زبان... افكار او همگرایی غیرقابل انكاری با ایدئولوژی نازیست‌ها دارد... «نیهیلیسم» از نظر یونگر بخشی از «استثمار معنوی» انسان مدرن است، نوعی «پوچی درونی» و خالی شدن از ارزش‌های والا؛ اما برای آل‌احمد «نیهیلیسم» ایدئولوژیی ست كه سرمایه‌داری متاخر را در جای خود تثبیت می‌كند... آل‌احمد در آثارش به هیچ ‌وجه مخالف تكنولوژی و ابزار مدرن نیست... ماشین وسیله است و هدف نیست. هدف، نابودی فقر و رفاه مادی و معنوی را برای همه است ...
رویکرد جدید کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس، طبق قانون از وظایف تعریف شده «مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی» است!... کاش برنامه‌ها را با مشورت پژوهشگران اسنادی و نسخه‌شناسان دوباره مطالعه کنند... این کتابخانه از دوره ریاست رسول جعفریان، درهای خود را به روی عموم باز کرد و هر شهروندی با ارائه کارت ملی می‌توانست از کتابخانه بهره ببرد ...