کتاب «ادب توحیدی انبیاء در قرآن» اثر آیت‌الله جوادی آملی در دوبخش و فصل‌های متعدد منتشر و روانه بازار نشر شد.

به گزارش خبرآلاین، مباحث این کتاب، محصول درس‌های تفسیر ترتیبی آیت‌الله جوادی آملی در جمع عالمان و قرآن‌پژوهان حوزوی است که در تفسیر آیات پایانی سوره‌ «مائده» به‌مناسبت گفت‌وگوی پیامبر عظیم‌الشأن الهی، حضرت عیسی مسیح (علیه‌السلام) با خدای سبحان ارائه شده و در دو بخش کلیات و بررسی تطبیقی ادب انبیاء (علیهم‌السلام) سامان‌دهی شده است.

تفسیر موضوعی قرآن کریم با عنوان ادب توحیدی انبیاء در قرآن، اثر آیت‌الله جوادی آملی به زیور چاپ مزین شده است. مباحث بخش نخست این کتاب در قالب پنج فصل تنظیم شده است که در فصل اول، پس از مفهوم‌شناسی ادب، معیار شناخت زیبایی و راه کسب آن، بررسی ادب انبیاء در نگاه روایات اهل بیت (علیهم‌السلام) و در پایان فصل، پس از بررسی تفاوت ادب با اخلاق، ظرافت توحیدی بهترین ادب مطرح شده است.

در فصل دوم، پس از بیان روش اسلام در تأدیب بُعد علمی و عملی انسان، مرتبه عالی تأدیب نفس تصویر شده است. در فصل سوم، ابتدا از اسوه‌های ادب و ضرورت آن سخن رفته است و سپس پیامبران الهی به‌عنوان بهترین الگوهای تأدیب مطرح شده‌اند و آن‌گاه تأدیب انبیاء از سوی خدا و سیره آنان در تأدیب بررسی شده است.

همچنین در فصل چهارم این اثر ارزشمند، به بیان ادب مشترک و عام انبیاء، مراتب ادب انبیاء و گفتار متنی و تشریحی قرآن در ادب انبیاء اشاره شده است. در فصل پنجم نیز محورهای ادب انبیاء در ابلاغ وحی و احتجاج با مخالفان بررسی شده است.

همچنین مباحث بخش دوم این اثر در دو فصل سامان یافته است که در فصل اول به ادب پیامبران غیر اولوالعزم از دیدگاه قرآن کریم پرداخته شده و از ادب حضرت آدم، هود، صالح، اسماعیل، لوط، یعقوب، ایوب، شعب، داود، سلیمان، یونس و زکریا علیهم‌السلام یاد شده است. در فصل دوم نیز ادب پیامبران اولوالعزم الهی، حضرت نوح، حضرت ابراهیم، حضرت موسی، حضرت عیسی (علیهم‌لسلام) و حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه و آله و سلم تشریح شده است.

تفسیر موضوعی قرآن کریم با عنوان ادب توحیدی انبیاء در قرآن، اثر آیت‌الله جوادی آملی از سوی انتشارات اسراء به زیور چاپ مزین و روانه بازار شده است.

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...