کتاب «ادب توحیدی انبیاء در قرآن» اثر آیت‌الله جوادی آملی در دوبخش و فصل‌های متعدد منتشر و روانه بازار نشر شد.

به گزارش خبرآلاین، مباحث این کتاب، محصول درس‌های تفسیر ترتیبی آیت‌الله جوادی آملی در جمع عالمان و قرآن‌پژوهان حوزوی است که در تفسیر آیات پایانی سوره‌ «مائده» به‌مناسبت گفت‌وگوی پیامبر عظیم‌الشأن الهی، حضرت عیسی مسیح (علیه‌السلام) با خدای سبحان ارائه شده و در دو بخش کلیات و بررسی تطبیقی ادب انبیاء (علیهم‌السلام) سامان‌دهی شده است.

تفسیر موضوعی قرآن کریم با عنوان ادب توحیدی انبیاء در قرآن، اثر آیت‌الله جوادی آملی به زیور چاپ مزین شده است. مباحث بخش نخست این کتاب در قالب پنج فصل تنظیم شده است که در فصل اول، پس از مفهوم‌شناسی ادب، معیار شناخت زیبایی و راه کسب آن، بررسی ادب انبیاء در نگاه روایات اهل بیت (علیهم‌السلام) و در پایان فصل، پس از بررسی تفاوت ادب با اخلاق، ظرافت توحیدی بهترین ادب مطرح شده است.

در فصل دوم، پس از بیان روش اسلام در تأدیب بُعد علمی و عملی انسان، مرتبه عالی تأدیب نفس تصویر شده است. در فصل سوم، ابتدا از اسوه‌های ادب و ضرورت آن سخن رفته است و سپس پیامبران الهی به‌عنوان بهترین الگوهای تأدیب مطرح شده‌اند و آن‌گاه تأدیب انبیاء از سوی خدا و سیره آنان در تأدیب بررسی شده است.

همچنین در فصل چهارم این اثر ارزشمند، به بیان ادب مشترک و عام انبیاء، مراتب ادب انبیاء و گفتار متنی و تشریحی قرآن در ادب انبیاء اشاره شده است. در فصل پنجم نیز محورهای ادب انبیاء در ابلاغ وحی و احتجاج با مخالفان بررسی شده است.

همچنین مباحث بخش دوم این اثر در دو فصل سامان یافته است که در فصل اول به ادب پیامبران غیر اولوالعزم از دیدگاه قرآن کریم پرداخته شده و از ادب حضرت آدم، هود، صالح، اسماعیل، لوط، یعقوب، ایوب، شعب، داود، سلیمان، یونس و زکریا علیهم‌السلام یاد شده است. در فصل دوم نیز ادب پیامبران اولوالعزم الهی، حضرت نوح، حضرت ابراهیم، حضرت موسی، حضرت عیسی (علیهم‌لسلام) و حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه و آله و سلم تشریح شده است.

تفسیر موضوعی قرآن کریم با عنوان ادب توحیدی انبیاء در قرآن، اثر آیت‌الله جوادی آملی از سوی انتشارات اسراء به زیور چاپ مزین و روانه بازار شده است.

رضاشاه می‌خواست همانطور که ایلات و عشایر را از صحنه‌ی سیاست و قدرت دور کرد؛ روحانیت را هم به حاشیه ببرد اما ناخواسته با تخریب روحانیت، بزرگترین خدمت را به روحانیون کرد... در دوره قاجار روحانیت سهم بزرگی از قدرت داشت... دخالت روحانیت در سیاست سابقه سو و مخالفان بسیاری در بین روحانیت داشت... ...
کارو ولش تو ادعا که بیستیم؛ جز خودمون به فکر هیچکی نیستیم... کنج اداره عمرمون تباه شد؛ بس که نشستیم دلمون سیاه شد... نمی دن آدمو فرشته‌ها لو؛ کسی نمی گیره از آدم آتو... قدیم که نرخ‌ها به طالبش بود؛ ارزش صندلی به صاحبش بود... فقیه اگه بالای منبر می‌نشست؛ جَوون سه چار پله پایین‌تر می‌شِست... مردا بدون میز هم عزیزن؛ رفوزه‌ها همیشه پشت میزن ...
چرا فوتبال می‌بینیم؟ چرا دیکتاتورها سیری‌ناپذیرند؟ یا ما چگونه در زبان محاوره سعی می‌کنیم دراماتیک باشیم؟... یک تلویزیون با حق انتخاب بین هفتصد کانال نه آزادی بلکه اجبار است. دستگاهی که آفریده‌ایم نیاز به تماشا شدن دارد؛ زیرلب به ما می‌گوید: «برای قبضه کردن توجه شما از هیچ کاری دریغ نخواهم کرد... همان‌گونه که خوراک فکری تبلیغات، همه‌مان را به مقام برده‌های مصرف‌کننده تنزل می‌دهد، هنر دراماتیک، آفریننده و بیننده را به مقام مشارکت‌کننده ترفیع می‌دهد ...
داستان که نه، قصه هم نیست... سبک روایت همان سبک خاص نویسنده در کتابهای روایت فتح است: پیش بری روایت به سبک پس و پیش گفتن وقایع در عین به هم پیوستگی برای در تعلیق نگه داشتن مخاطب... جراحی اختلاف نظرهای علمای نجف بخصوص درباره اضلاع مثلث حکومت، مردم و حوزه؛ که مهمترین انگیزه شهید صدر برای ما شدن و بزرگترین سد در مقابل او نیز بوده است، کار بسیار سختی است که نویسنده از پس آن برنیامده ...
می‌گویند شهریار ماکیاولی همیشه کنار تخت استالین است. غیر از این هم از او انتظار نمی‌رفت: پس از این کتاب، هیچ سخن به‌واقع مهمی درباره اخلاقیات سیاسی گفته نشده است... خوانش این آثار باید در ارتباط و تعامل با محیط صورت گیرد... اثر منفور و مهوّع آدولف هیتلر هم در کنار کتاب‌های خردمندانی همچون هابز و لاک و مونتسکیو و برک و دوتوکویل و هایک و رالز، فصلی را به خود اختصاص داده است. ...